Wat een dag: moe, voldaan en intens gelukkig!

Gister was het dan zover. Na een half jaar voorbereiding was daar eindelijk de marathon van Rotterdam. Mijn eerste marathon. Wat was ik zenuwachtig. Ga ik het redden? Kan ik dit wel? Ben ik voldoende voorbereid? ’s Nachts meerdere keren wakker geworden. Met de trein naar Rotterdam. Een trein vol marathongangers, dus helaas staan in de trein. Wat leuk om te zien dat iedereen in de trein enthousiast met elkaar in gesprek raakt over de marathon.

Om half tien stond ik klaar, heerlijk in het zonnetje!

Na het startschot waren de zenuwen direct vertrokken. Zodra je de Erasmusbrug ziet liggen en je rent daar langzaam op af, is het gewoon genieten. En dan loop je daar ineens met al die duizenden anderen over de brug, heerlijk! Gewoon genieten. Goed op mijn tempo gelet en de hele tocht tussen de 10,5 en 11 km/uur gelopen. Gewoon rustig lopen, niets forceren. En wat ging het lekker. Rond kilometer 33 dacht ik nog: dit ga ik vaker doen! Bij kilometer 35 dacht ik: nooit meer! De laatste 7 kilometers waren een stuk zwaarder dan de rest. Maar eerlijk is eerlijk, ze waren wel te doen. Na 35 kilometer mag het natuurlijk ook wel wat zwaarder worden.

Erg leuk dat mijn zus met een vriendin mij op 3 punten stonden aan te moedigen en van nieuwe porties energiegelletjes kon voorzien! Dank je wel Susan en Maria!

En toen was hij daar: de Coolsingel! De Finish! En dan staan er gewoon drie collega’s in het publiek op de Coolsingel. Ontzettend lief!

En wat ik totaal niet had verwacht, na de finish: vechten tegen de tranen! Waar kwamen die ineens vandaan?

Mijn eerste marathon is echt een topdag geworden. Mooier dan ik van te voren heb kunnen denken. Nu maar hopen dat ik niet in een zwart gat terecht ga komen! Tijd om na te denken over een nieuwe uitdaging!

IMG_2074IMG_2080IMG_2085IMG_2086IMG_2091IMG_2092IMG_2093IMG_2098IMG_2100IMG_2104

Advertenties

Road2Rotterdam: de laatste loodjes

Nog 5 nachtjes slapen en dan is het zo ver: de marathon van Rotterdam! Mijn eerste marathon.

Net binnen van mijn één na laatste rondje. 7 1/2km. vrijdagavond nog één klein rondje en dan moet ik er klaar voor zijn. gister een nieuwe voorraad energie-gelletjes gehaald. Vanmiddag geluncht met pannenkoeken, vanavond spaghetti gegeten. De laatste voorbereidingen zijn begonnen.  Zondag werd ik in eens heel zenuwachtig, nog maar een weekje. De zenuwen zijn nu redelijk onder controle. Ik heb er heel veel zin in! Nu hopen dat zondag alles mee zit en ik die 42 km ga uitlopen. Ik hoef geen toptijd te halen. Die 13,8 km/uur van de CPC-loop hoef ik niet te halen, 10 km/uur is voldoende. Insteek is: de finish halen.

Ik heb alles gedaan wat ik kon doen, nu is het afwachten hoe het zondag zal gaan! Ik ben er klaar voor! Ik hou jullie op de hoogte hoe het afloopt!IMG_1999

Processed with VSCO with c1 preset
Processed with VSCO with c1 preset

IMG_2006IMG_2008IMG_2010