De marathon van Rotterdam, nu nog even niet!

img_4381Zoals ik al in mijn blog over mijn hardloopdoelen voor 2018 heb geschreven, staat op zondag 8 april mijn derde hele marathon op de agenda. De marathon van Rotterdam. De mensen die mij ook op Instagram volgen hebben misschien al gezien dat ik dit keer weinig foto’s plaats over mijn afgewerkte trainingsschema. Tijdens de training naar de marathon van Eindhoven heb ik me heel keurig gehouden aan mijn trainingsschema en na iedere training plaatste ik een foto op Instagram. Na de euforie van het uitlopen van mijn tweede marathon heb ik me heel snel ingeschreven voor de marathon van Rotterdam. Met precies 6 maanden tussen deze twee marathons in moet dat toch wel kunnen dacht ik. Via de “Hardlopen met Evy-app” heb ik een nieuwe trainingsschema gekocht om deze marathon weer een stukje sneller te kunnen gaan lopen. Twee weken lang heb ik met netjes aan dit schema gehouden en daarna heb ik de “Hardlopen met Evy-app” niet meer geopend. Niet dat ik niet meer heb hardgelopen, de hele winterperiode heb ik netjes hardgelopen, maar niet met behulp van het schema. Soms waren de trainingen te lang om ’s avonds uit te voeren, zeker omdat de dagen steeds korter werden. In de weekenden was er vaak iets gepland, waardoor ik ook niet altijd tijd had voor een lange duurloop. Als ik heel eerlijk ben vond ik het na de marathon van Eindhoven ook wel even fijn om zonder schema te lopen. De marathon van Rotterdam komt nu steeds dichterbij en eigenlijk heb ik er gewoon geen zin in. Ik heb niet het gevoel dat ik er klaar voor ben en ik heb ook geen zin in de lange duurlopen van 30 en 35 kilometer. Het is niet zo dat ik geen zin heb in het lopen van een marathon, dat zeker wel. Maar niet nu al weer.

248D9287-2F1E-44BB-9508-1512825F1534De afgelopen periode merkte ik dat het idee van verplicht lopen met een trainingsschema me ook wel erg benauwde. Ik vind het nog steeds heerlijk om te lopen, maar niet in de verplichting die deze marathon me heeft opgelegd. Zeker zo snel na de vorige marathon. Ik had het gevoel dat ik net alles gegeven heb en er alweer direct vol gas tegen aan moet.  In de afgelopen periode heb ik ook gewoon nog een halve marathon en de Asselronde (25 km) gelopen en hier ook echt van genoten. De halve marathon tijdens de City Pier Cityloop staat op 11 maart in mijn agenda en hier kijk ik ook enorm naar uit. Maar de hele marathon die stel ik nog even uit.Misschien in het najaar weer, bijvoorbeeld in Amsterdam of Munster .

Advertenties

De Asselronde 2018

Zaterdag 3 en zondag 4 februari stond Apeldoorn weer in het teken van de Midwintermarimg_4016athon. Zaterdag was de dag voor de hele marathon, zondag de andere afstanden. Half harlopend Nederland ging één van deze dagen dan ook richting Apeldoorn.Voor de tweede keer heb ook ik me ingeschreven voor de Asselronde, de langste afstand op de zondag, 25 kilometer. 25 kilometers door bosgebied en over de heide. Veel hoogteverschil, wat dit parcours extra zwaar maakt.

Zondagochtend had ik de wekker op kwart voor acht gezet. Om kwart voor 10 wil ik de trein naar Apeldoorn nemen, zodat ik een uur voor de start in Apeldoorn aankom. Heerlijk ontbeten met pannenkoeken en om half 10 zit ik op de fiets naar het station. Als ik om kwart voor 11 in Apeldoorn uit de trein stap, staat daar de pendelbus naar de start al klaar. Helaas is er in Apeldoorn geen bewaakte tassenafgifte. Mijn rugzak heb ik daarom tussen een heleboel andere tassen achtergelaten in het Orpheustheater en vandaaruit loop ik naar de start op de Loolaan. In het startvak zelf was het erg koud, maar gelukkig was het snel kwart voor twaalf en hoor ik het startschot. Langzaam begeven we ons richting de start. De nikeapp op mijn horloge aangezet en dan kunnen we beginnen met hardlopen.

Eerst een stukje richting de Naald, die ik eigenlijk alleen maar ken van die bewuste Koninginnedag, vandaaruit naar links. En heleboel villa’s passerend om richting het bosgebied te lopen. Ik merkte dat ik ineens last van mijn benen kreeg. Zonder dat ik het door had bleken we al aardig omhoog aan het klimmen te zijn. De Apenheul nog gepasseerd en via de bossen richting Hoog Soeren. Wat is het hier mooi lopen.Op sommige punten echt zwaar door de klimpartijen, maar erg mooi. Na hoog Soeren de Hei op richting Assel. Ik kon e van vorig jaar herinneren dat na ongeveer 15 kilomter we de Amersfoortseweg op gaan en dat hier erg veel valsplat was. Ik bregeep vorig jaar niet waarom ik in eens zo langzaam liep. Ik niet alleen, iedereen ging hier in tempo omlaag. Dit jaar was ik hier op voorbereid. Een laatste klim voordat we de laatste 5 kilometers richting Apeldoorn weer gaan afdalen en onze snelheid dus ook weer omhoog gaat. Deze laatste kilometers heb ik ook echt mijn tempo kunnen opvoeren. Een laatste eindsprint. En daar was dan na 25 kilomters eindelijk de finish. Met een eindtijd van 2 uur 4 minuten en 51 minuten kom ik over de finish. Ongeveer drie minuten langzamer dan vorig jaar. Geen p.r., niet onder de 2 uur, maar wel voldaan. Trots laat ik me de medaille omhangen.

Ik kan niet wachten tot volgend jaar. Wat een mooie wedstrijd is dit.