Geplaatst in Hardlopen

2018: een terugblik!

Het is vandaag al weer 31 december, de laatste dag van het jaar. Morgen gaat 2019 van start, het jaar waarin mijn derde marathon staat gepland. De laatste maanden van 2018 stonden daarom ook al het teken van het uitbreiden van mijn trainingen. Ik merkte ook dat na het nemen van deze beslissing mijn plezier in het lopen weer groter werd. Een nieuwe uitdaging, een mooie reden om weer veel te lopen.

img_03822018 was ook het jaar dat ik besloot om niet deel te nemen aan de marathon van Rotterdam. Na de marathon van Eindhoven in 2017 besloot ik iets te enthousiast om in april 2018 de marathon van Rotterdam te lopen. Al redelijk snel merkte ik dat ik mijn trainingen uitstelde, geen zin had in de duurlopen en de intervaltrainingen. Na lang nadenken heb ik toen besloten om deze marathon toch maar over te slaan. Waarschijnlijk zijn 2 marathons in 6 maanden voor mij toch iets te veel.

 

img_4381In 2018 heb ik aan 10 hardloopevenementen meegedaan, waaronder 6 halve marathons. Ook kwam ik er achter dat een halve marathon lopen met een jetlag af te raden is. Mijn slechtste halve marathon ooit was toch echt de halve marathon in Enschede dit jaar, nog geen 24 uur nadat ik uit Curaçao was terug gekomen.  Ik was eigenwijs en liep hem toch. In 2018 heb ik dan ook geleerd om beter naar mijn lichaam te luisteren en soms ook gewoon dingen niet te doen.

img_04282018 was het jaar van verschillende hele mooie loopmomenten. Ik heb enorm genoten van de Dam tot Damloop. Tijdens de 7heuvelenloop merkte ik dat ik weer helemaal in vorm was. Hiermee kwam ook mijn vertrouwen voor deelname aan de marathon in 2019 helemaal terug. Ik heb er zin in. Vandaag nog één dag genieten van 2018 en vanaf morgen echt aan de bak voor mijn grote uitdaging voor 2019: de marathon van Parijs.

Ik wens jullie allemaal een sportief 2019.  Bedankt dat jullie ook in 2018 mijn blog weer gelezen hebben! Tot in 2019.

Geplaatst in Hardlopen

De StepOne Winterloop 2018

Vorig jaar kwam ik toevallig via Instagram achter het bestaan van de Winterloop in het Overijsselse Borne. Nadat op het laatste moment de Bruggenloop geannuleerd was, was ik op zoek naar een ander hardloopevenement in december. Een lokaal georganiseerd evenement dicht bij huis. Dit jaar heb ik me opnieuw aangemeld voor de halve marathon. Hij stond gepland op zondag 23 december, twee dagen voor kerst. Ideaal om zo de kerstperiode op sportieve wijze te beginnen. Afgelopen zaterdag ben ik al naar Borne gegaan om daar bij de hardloopwinkel StepOne mijn startnummer op te halen. Ik vind het zelf altijd fijn om niet op de dag zelf nog achter het startnummer aan te gaan.

img_0890Zaterdagavond zoals het hoort pasta gegeten en zondag heerlijk ontbeten met pannenkoeken. De start was om 11.00 uur. Volgens mijn TomTom was het ongeveer 15 minuten rijden. Ik wil nooit te laat komen, dus om 10 voor 10 zat ik in de auto richting Borne. Uiteindelijk kwam ik inderdaad om vijf over tien bij de start aan. waardoor ik nog zo’n 55 minuten moest zien te overbruggen. Gelukkig konden we binnen wachten. Om kwart voor elf liep ik op mijn gemak richting de start. Iets na 11 ging het startschot en gingen alle deelnemers van de 10 kilometer en de halve marathon er vandoor. 21,1 kilometer rennen door het Overijsselse platteland. Behalve Borne deden we ook de dorpen Bornerbroek en Azelo aan. De temperatuur was een stuk warmer dan vorig jaar. Vorig jaar waren sommige stukken van het parcours spekglad van het ijs. Dat was dit jaar niet het geval.

Het eerste deel van het parcours was het lastig om in te halen en kon ik door de drukte niet op snelheid komen. Nadat uiteindelijk de lopers zich steeds meer over het parcours verspreiden werd het makkelijker om op mijn eigen snelheid te lopen. Na een kilometer of 6 sloot ik aan bij een groepje dat iets harder liep dan 12 kilometer per uur. Een mooie snelheid om me op aan te passen. Uiteindelijk gingen zij iets terug in snelheid en heb ik hen ingehaald. Het parcours was vooral door buitengebied, bos nog een stuk langs een beekje. Erg mooi om te lopen, maar heel weinig toeschouwers langs de route.

img_0928De wedstrijd was erg goed georganiseerd. Overal stonden vrijwilligers om ons de juiste richting in te sturen en om de auto’s voor ons te laten stoppen. Dit was echt allemaal erg goed geregeld. Met een eindtijd van 1 uur 41 minuten en 46 seconden kwam ik over de finish. Als 31e in mijn categorie. Ik heb geen idee hoeveel mensen er in mijn categorie zaten. 31? 😉

Helaas was er geen medaille bij de finish. Dat vind ik toch altijd wel een kleine teleurstelling. Al begrijp ik ook wel, dat je dat niet bij ieder klein evenement mag verwachten.

Na het lopen van de halve marathon kan ik vanavond zonder schuldgevoel aanschuiven bij het kerstdiner. Volgend jaar wil ik zeker weer de kerst gaan inluiden met de Winterloop.

img_0926

 

Geplaatst in Hardlopen

Boekrecensie: Nooit meer bananen – Job Pennekamp

Een tijdje geleden zag ik op Instagram verschillende hardlopers met het boek Nooit meer Bananen op de foto staan. Het boek bleek geschreven door Job Pennekamp, iemand die ik zelf ook al enige tijd op Instagram volg. Nieuwsgierig als ik ben, ben ik me meteen gaan verdiepen in het boek. Waarom heeft Job een boek geschreven en waar gaat het over?

Het boek gaat over zijn mislukte eerste marathonpoging en zijn daaropvolgende tweede poging. Omdat ik zelf nu voor mijn derde marathon aan het trainen ben, vind ik dit een erg speciaal onderwerp. Ook ben ik vooral heel nieuwsgierig naar de hardloopverhalen van andere Nederlandse (recreatieve) hardlopers. Ik ben dan ook meteen naar Job’s website gegaan om daar het boek te bestellen. Helaas kreeg ik vrij snel een reactie terug, dat het boek zo’n succes was, dat ik een kleine week moest wachten op de tweede druk. Ik zeg in de vorige zin helaas, maar het is gewoon een groot compliment dat hij zo snel door zijn eerste druk heen was. Een kleine week later ligt Nooit meer Bananen alsnog bij mij op de deurmat.

De volgende dag begin ik tijdens mijn dagelijkse treinreis dan ook te lezen in het boek. Job heeft in totaal 42 hoofdstukken en een beetje 😉 en ook nog eens in 42.195 woorden zijn boek geschreven. Hoe gek kun je zijn van de marathon? Erg goed bedacht! ik weet niet hoe moeilijk het moet zijn geweest om woorden te schrappen of aan te vullen om aan dit exacte aantal te komen. Goed gedaan Job!

Het boek gaat over de twee marathonpogingen van Job. Beide tijdens de marathon van Amsterdam. De eerste keer is hij heel erg ver gekomen, maar na 39 kilometer stort hij in elkaar en wordt hij met 42 graden koorts afgevoerd naar het ziekenhuis. Toch of juist daarom besluit hij een paar jaar later nog een keer de marathon te gaan lopen.

Job vertelt op een voor hardlopers erg herkenbare manier hoe hij heeft getraind en hoe hij zijn tweede marathon beleeft.  Hij doet dit door zijn tweede marathon kilometer voor kilometer te beschrijven. Tijdens dit verhaal blikt hij met flashbacks terug op zijn eerdere marathonpoging en het trainen naar deze tweede. Behalve zijn (voor mijn idee) heel hoge snelheid is veel aan dit verhaal herkenbaar.  Zelf heb ik de marathon van Amsterdam nooit gelopen, maar wel twee keer de halve, waardoor het laatste deel van het omschreven parcours heel herkenbaar is.

Heb je zelf ooit een marathon gelopen of ben je van plan om binnenkort een marathon te gaan lopen, dan is dit echt een heel mooi boek om te lezen. Het laat kilometer voor kilometer zien wat je als hardloper tijdens deze bijzondere afstand doormaakt. Erg knap en vaIMG_0758ak ook erg herkenbaar beschreven.

Ik vind het boek een aanrader en als je nog een cadeau zoekt voor de kerst, vraag eens een boek! Het boek is te bestellen op Job’s eigen website. Wil je eerst meer weten over Job en zijn boek, afgelopen week was hij hoofdgast tijdens de hardlooppodcast Looppraat. Sowieso is Looppraat een aanrader om naar te luisteren, tijdens het hardlopen of gewoon op de bank.

veel leesplezier