Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 3

Donderdag 14 maart was het nog precies een maand tot de marathon van Parijs. Nog 31 dagen en dan mag ik mijn derde marathon gaan lopen. Dit betekent dat het ook tijd wordt om mijn langste trainingsafstand te gaan lopen. Maandag 18 maart was het dan ook zo ver, al een paar weken stond deze datum rood omcirkeld in mijn agenda. De dag dat ik 35 kilometer mag gaan hardlopen.

Zondagavond heb ik op mijn laptop met behulp van Strava al een route opgesteld. Een route opstellen van 35 kilometer blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Of eerlijk gezegd is 35 kilometer gewoon echt een heel eind. Waar moet je niet allemaal naar toe lopen om uiteindelijk na 35 kilometer weer bij je voordeur te staan. Na heel wat gepuzzel heb ik uiteindelijk een route samengesteld. Vanuit Enschede loop ik eerst naar het dorp Losser, van daaruit door naar het volgende dorp Over-Dinkel. Om hierna de Duitse grens over te steken en door de Duitse stad Gronau te lopen. Nadat ik Gronau weer heb verlaten zal ik vlak voor het dorp Glanerbrug de Nederlandse grens weer oversteken. Vanuit Glanerbrug zal ik dan weer richting Enschede lopen.

Nadat ik deze route heb opgesteld besluit ik om zondagavond op tijd naar bed te gaan, zodat ik maandag uitgerust met deze lange duurloop kan beginnen.

img_2128Helemaal uitgeslapen word ik maandag wakker en drink op mijn gemak een paar koppen koffie, laat de hond uit en ontbijt met een bord Brinta. Nadat ik mijn ontbijt rustig heb laten zakken, ben ik om 11 uur helemaal klaar om te vertrekken. Voldoende water en gelletjes in mijn rugzak. Verschillende podcasts klaargezet op mijn Iphone. Mijn nieuwe Garmin-horloge helemaal opgeladen. Nerveus ben ik wel. Gaat me dit lukken? Hou ik het 35 kilometer vol? Wat als ik het niet vol hou, hoe moet het dan in Parijs? Mijn gedachten maken overuren. Toch trek ik de deur achter me dicht en vertrek. Eerst richting de Enschedese wijk Roombeek. De wijk van de vuurwerkramp. Vanuit Roombeek loop ik door in de richting van Oldenzaal om al heel snel op de Oldenzaalsestraat de fietsroute richting Losser in te slaan. De eerste 5 kilometer heb ik al op zitten. Ik probeer niet te hard te lopen. Het lukt me niet om me te houden aan de van te voren besloten 10 km/uur. Het lukt me wel om toch een stuk rustiger te lopen dan ik normaal doe. Ergens in het buitengebied tussen Enschede en Losser raak ik de weg kwijt, maar met behulp van mijn Iphone kom ik uiteindelijk na zo’n 11 kilometer toch in Losser aan. Snel maak ik een selfie met het plaatsnaambord op de achtergrond, om mijn weg richting het volgende dorp Over-Dinkel te vervolgen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in de 7 jaar die ik nu in Enschede woon, nog nooit in Over-Dinkel ben geweest. Zo zie je ook nog eens iets van je omgeving. Waar het hardlopen wel niet goed voor is! Met 15 kilometer in de benen bereik ik uiteindelijk Over-Dinkel. Ik loop door de hoofdstraat van dit dorp om aan het einde van deze straat de Duitse grens te bereiken. Vanuit de grens loop ik door naar het stadje Gronau. Ik loop dwars door het centrum van deze stad, om na ongeveer 6 kilometer door Duitsland te hebben gerend de Nederlandse grens weer te bereiken. Meteen na de grens loop ik door het grensdorpje Glanerbrug en eigenlijk gaat het nog heel erg goed. Natuurlijk is het af en toe best zwaar, maar ik heb er 5197864e-3090-448a-9708-3244ea328544al 22 kilometer op zitten en ik loop nog erg lekker. Nog geen vermoeide benen. Na 24 kilometer ben ik weer bij het plaatsnaambordje van Enschede. Iets eerder dan ik had verwacht. Heb ik mijn route verkeerd gepland, of heb ik ergens een stuk afgesneden? Ik weet het niet, maar ik begrijp wel dat ik nu niet direct naar huis kan rennen, dan haal ik geen 35 kilometer. In mijn hoofd moet ik snel bepalen wat voor lus ik nog aan mijn route ga koppelen om de 35 kilometer af te kunnen leggen. Uiteindelijk ben ik alweer 30 kilometer aan het hardlopen en ik begin het nu wel in mijn benen te voelen. Ik moet wel eerlijk toegeven, dat ik vandaag beter loop dan twee weken eerder tijdens mijn rondje van 30 kilometer. Dit geeft een goed gevoel. Ik besluit er nog een stuk Enschedese singels aan toe te voegen om zo de  35 kilometer te halen.  Hoe dichter ik bij die 35 kilometer kom, hoe zwaarder het lijkt te worden. Nog anderhalve kilometer! Ik ben er bijna. In minder dan 10 minuten ben ik weer thuis en kan ik liggend op de bank gaan nagenieten van deze prestatie. Nog één kilometer!  En dan is het gewoon zover, mijn Garminhorloge geeft aan dat ik er 35 kilometer op heb zitten. Ik ben bijna thuis.

img_2123Ik zet mijn horloge uit. Ik synchroniseer mijn horloge met Strava, wandel rustig naar huis. Het is me gelukt. Ik heb 35 kilometer hardgelopen. Een training waar ik vanochtend enorm tegen op zag, maar die ik nu 3 uur en een kwartier later gewoon heb afgerond. Dit keer ging deze training me beter af dan tijdens mijn vorige twee marathontrainingen. Nu snel naar huis, douchen en nagenieten.

Ik kan niet wachten op Parijs.

Geplaatst in Hardlopen

Q & A

Twee weken geleden maakte ik op Instagram Stories gebruik van de knop “Stel me een vraag”. Mensen kunnen je dan een vraag stellen. Het leek me wel leuk om andere Instagram-gebruikers mij een vraag over mezelf te laten stellen die ik dan in een blog kan beantwoorden. In deze blog ga ik de vragen dan ook beantwoorden.

d5ec4bf3-bdca-43f9-be57-de3a72a29fcdHoe lang loop je al hard? In 2010 ben ik met de podcast van Evy begonnen met hardlopen. Nadat ik netjes alle lessen had doorlopen was ik inderdaad in staat om 30 minuten hard te lopen. Een week na de laatste training ging ik 5 weken op vakantie naar Nepal en daarna heb ik mijn hardloopschoenen niet meer aangetrokken. Nadat ik in 2011 naar Enschede ben verhuisd, merkte ik dat ik helemaal niet meer bewoog en in 6 maanden tijd zeker 6 kilo was aangekomen, heb ik op 1 januari 2012 mijn hardloopschoenen weer uit de kast gepakt. Hierna ben ik niet meer gestopt met hardlopen.

Wat is de mooiste wedstrijd waar je aan mee hebt gelopen?  Daar hoef ik niet over na te denken, dat was de marathon van Rotterdam. Ik heb echt nooit gedacht dat ik ooit een marathon zou kunnen lopen. Het moment dat ik op de Coolsingel over de finish kwam behoort toch echt wel tot één van de mooiste momenten uit mijn leven. Toen ik begon met hardlopen stond het lopen van een marathon zeker niet op mijn bucketlist. Maar in de tijd dat ik aan het hardlopen was ben ik mijn grenzen steeds meer gaan verleggen.

Op welke wedstrijd ben je het meest trots? Hier kan ik eigenlijk het zelfde antwoord opgeven als op de vorige vraag. Het uitlopen van de marathon van Rotterdam.

Wat wordt na de marathon van Parijs je volgende buitenlandse hardloopdoel? In april ga ik inderdaad de marathon van Parijs lopen. Voor mij de eerste keer dat ik aan een buitenlands hardloopevenement deelneem. Natuurlijk hoop ik ooit de marathon van New York te gaan lopen, maar Berlijn staat zeker ook nog op mijn bucketlist. De marathon van Münster wil ik ook nog een keer lopen. Vanuit Enschede is dat natuurlijk een marathon waar je niet heel ver voor hoeft te reizen. Deze marathon is zelfs dichterbij dan Rotterdam.

Wat is je grootste motivatie om te lopen? Mijn motivatie om in 2012 het hardlopen weer op te pakken was vooral omdat ik merkte dat ik te weinig bewoog en hierdoor ook steeds dikker werd. Ik wilde van deze nieuwe extra kilo’s afkomen. Het afvallen is op dit moment geen motivatie meer om te blijven hardlopen. De motivatie is nu vooral het blijven verleggen van mijn grenzen. Door het hardlopen ben ik er achter gekomen dat ik veel meer kan dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden. Ik hoop dan ook anderen te motiveren om deze stap ook te zetten en te blijven bewegen.

Patat of friet? Een vraag die totaal niets met hardlopen te maken heeft, maar wel behoort tot één van de grootste levensvragen! Natuurlijk behoor ik tot team-friet! Hé, ik kom uit Brabant! Ik kan er ook niet aan wennen dat iedereen hier in Enschede Patat eet.

Wat doe je als je niet loopt? Het grootste deel van de week ben ik aan het werk of zit ik in de trein van of naar mijn werk. Ondanks dat ik al weer meer dan 7 jaar in Enschede woon, werk ik nog steeds in Nijmegen. Dit heeft tot gevolg dat ik op de dagen die ik werk zeker 4 uur aan het reizen ben. Hiernaast loop ik hard en probeer ik drie keer in de week naar de sportschool te gaan voor krachttraining. In de tijd die er overblijft probeer ik zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor leuke dingen zoals uiteten, theater, concerten met mijn man, mijn vrienden en mijn familie. Eigenlijk kom ik gewoon tijd te kort. 😉

Ik vond het erg leuk om in een blog dit soort vragen te beantwoorden. Dus als jullie nog meer dingen van mij willen weten laat dit maar achter in een reactie en wie weet kan ik hier nog een blog over schrijven. Dank je wel voor het lezen.

 

Geplaatst in Hardlopen

de Achtkastelenloop: 30KM

Zondag 3 maart was de dag van mijn eerste 30 kilometer wedstrijd ooit. In de trainingen naar mijn vorige twee marathons heb ik de 30-kilometerafstand wel gelopen, maar nog nooit tijdens een hardloopevenement. Begin januari las ik dat je tijdens de Achtkastelenloop ook een 30 kilometer afstand kan lopen. Deze wedstrijd vindt plaats in begin maart waardoor veel hardlopers hier deze afstand lopen ter voorbereiding op één van de voorjaarsmarathons. Omdat ik tijdens mijn vorige trainingen het best saai vond om deze lange afstand alleen te lopen, heb ik me dan ook meteen ingeschreven voor de Achtkastelenloop in de Gelderse Achterhoek.

6f7f87ea-496e-4573-a576-360027f0bb77Gister was het dan zo ver. De dag van de wedstrijd. Redelijk zenuwachtig en nerveus werd ik om half 9 wakker. Zodat ik op mijn gemak kan ontbijten, mijn spullen klaar kan leggen en naar Vorden kan rijden. De rit naar Vorden blijkt 50 minuten te duren. De start is om kwart over 12. Nadat ik een parkeerplaats heb gevonden ben ik rond kwart voor 12 bij de start aanwezig.

Omdat mijn AppleWatch de laatste tijd met lange duurlopen wat problemen geeft heb ik op mijn telefoon ook de STRAVA-app aangezet. uiteindelijk gaat om 12.18 uur het startschot, ik zet mijn horloge en de STRAVA-app aan en met een redelijk rustig tempo begin ik te lopen.

Ik heb besloten om lekker rustig te lopen, dit omdat ik het toch 30 kilometer lang vol moet kunnen houden. Ik weet dat ik een halve marathon kan lopen met een tempo boven de 12 km per uur, maar vandaag moet ik natuurlijk nog 9 kilometer extra lopen. Ik wil eigenlijk proberen om 10 km per uur te lopen, zodat ik ongeveer 3 uur over deze afstand ga doen. Dit blijkt me toch niet te lukken, maar ik loop in ieder geval wel rustiger dan ik normaal doe.

We lopen door het Achterhoekse platteland, door natuur, langs boerderijen en door bossen. Het is een heel mooi parcours. De loop heet de Achtkastelenloop, dus ik verwacht ook nog wel mooie oude kastelen te zien vandaag. Helaas, ik heb uiteindelijk geen kastelen gezien. Misschien waren ze goed verstopt. 😉

img_1877De eerste 15 kilometer gaan me erg goed af. Bij iedere drankpost neem ik netjes mijn gelletje en een beker water. Het viel me wel op dat er tussen de 10 en 15 kilometer geen bordjes meer langs de route staan die de afstand aangeven. Later kom ik er achter dat deze vanaf kilometer 10 alleen nog maar om de 5 kilometer geplaatst zijn. Uiteindelijk is daar het 20-kilometerpunt. Ik heb er al bijna een halve marathon op zitten en 2/3e van deze wedstrijd. Ik merk dat ik wel vermoeider raak, maar eigenlijk gaat het helemaal niet slecht. Bij dit 20-kilometerpunt, merk ik ook dat mijn horloge weer raar doet. Ik zie dat de NikeRun-App zodra ik op mijn horloge kijk opnieuw aan het opstarten is. Gelukkig gaat hij wel verder met de work-out waar ik mee bezig ben, maar volgens mijn horloge heb ik er nog maar 19 kilometer opzitten. Ik heb het idee dat dit niet komt door GPS verschillen. Het 25 kilometer bordje heb ik helaas nooit gezien. Uiteindelijk kom ik bij de laatste drankpost, waardoor ik denk dat ik er ongeveer 25 kilometer op heb zitten. Volgens mijn horloge, die weer opnieuw aan het opstarten is, heb ik er pas 23 kilometer opzitten. Dit maakt het lopen van het laatste deel van de route een beetje lastiger. Ik heb geen enkel idee hoever het nog is tot de finish. Ik ben ook al redelijk moe in de benen. Ik heb het idee dat mijn snelheid wat minder wordt, maar ik weet dit niet zeker. Dan is daar het plaatsnaambordje van het dorpje Vorden, dan kan het nooit ver meer zijn. En dat is het ook niet, ik zie de finish in de verte al in het zicht komen. Het is me gewoon gelukt, 30 kilometer hardlopend afgelegd! Daar is de finish! Het kost me moeite om nog even te versnellen, maar ja de finish hè? Dus ik doe het toch. Dan ben ik er, met een eindtijd van 2.39.09 kom ik over de finish. Trots en voldaan neem ik niet alleen mijn medaille in ontvangst, maar ook een bosje narcissen. Wat leuk van de organisatie, dat iedere deelnemer ook een bosje bloemen krijgt. 

Ondanks dat ik geen kastelen heb gezien en mijn horloge me in de steek liet was dit echt een hele mooie wedstrijd. Een mooi parcours, door een heel mooi gebied. Ik heb gewoon weer 30 kilometer gelopen. Langzaam komt de marathon van Parijs nu steeds dichterbij en ik krijg er ook steeds meer vertrouwen in.