Geplaatst in Hardlopen

Dam tot Damloop 2019

Terwijl het buiten echt herfst is, de regen valt met bakken uit de lucht, denk ik terug aan die warme dag een week geleden. Vorige week zondag was de dag van de Dam tot Damloop en ineens bleek het warm te worden. De organisatie had al geadviseerd om goed rekening te houden met dit warme weer. Genoeg drinken vooraf en tijdens het evenement, maar ook werd geadviseerd hier met je kledingkeuze rekening te houden.

img_6260Uiteindelijk bleek het zo warm te worden dat de laatste 4000 deelnemers niet meer mochten starten. Mijn starttijd was om 13.30 uur en mijn startvak is nog gewoon vertrokken.

’s Ochtends ben ik met de trein naar Amsterdam gegaan. Er bleken geen treinen te rijden tussen Almelo en Deventer waardoor ik met een omweg via Zwolle en Almere in Amsterdam aan kwam. Aangekomen op Amsterdam Centraal heb ik eerst mijn tas afgeleverd en ben daarna op mijn gemak richting de start gewandeld.

In het startvak vond ik het al warm. Ik heb dan ook besloten om rustig te lopen, niet richten op een p.r. op de 10 Engelse Mijl.  Om half 2 is daar het startschot en we verplaatsen ons vanuit het startvak naar de start. Mijn hardloophorloge druk ik aan en samen met vele anderen passeer ik de startmat. Daar gaan we, 16 kilometer richting Zaandam.

Eerst door de IJ-tunnel. Het blijft ieder jaar weer een mooi gezicht, al die hardlopers in een tunnel. Heel bijzonder om te zien. Even later zijn we de tunnel al weer uit. Wat me dan eigenlijk al meteen opvalt is dat er al mensen wandelen. Niet goed getraind, misschien ergens misgestapt of toch al last van de warmte?  

Iets wat ik niet altijd bij iedere wedstrijd doe is drinken. Maar tijdens deze Dam tot Damloop heb ik besloten geen drankpost over te slaan. Vorig jaar liepen we de Dam tot Damloop in de regen, maar dit jaar is het echt warm. Ook al zag ik vorig jaar heel erg op tegen de regen tijdens en voorafgaand aan de wedstrijd, maar dit liep wel een stuk prettiger dan met de warmte dit jaar.

Ik merk dat ik dit jaar niet zo lekker loop. De warmte of komt het ook omdat dit de laatste dag van drie weken vakantie was? De afgelopen drie weken heb ik wel hardgelopen, maar ik heb ook vooral genoten. Wie weet heeft dat ook wel effect op de presentatie van vandaag.

Meer dan voorgaande jaren zie ik regelmatig medelopers uitgeteld in de berm liggen. Er wordt ook door best een groot deel van de deelnemers gewandeld. Helaas niet altijd netjes aan de rechter kant van het parcours. Soms wandelen meerdere mensen naast elkaar, waardoor je regelmatig aan het zigzaggen bent om iedereen te passeren. Is het een idee om eerst de recreanten te laten starten en daarna pas de bedrijventeams? Ik heb het idee dat er in de bedrijventeams toch wel wat mensen zitten die besloten hebben om “even” de Dam tot Damloop te gaan lopen. Ongetraind of te weinig getraind staan ze aan de start. Zestien kilometer ren je niet ongetraind!

Via Amsterdam Noord komen we steeds dichter bij Zaandam. Steeds meer kilometers liggen er al achter ons. Na ongeveer 12 kilometer lopen we Zaandam in. Nog een klein stukje dus. Via gezellige straatjes met feestende mensen komen we steeds dichter bij de finish. In Zaandam is het echt een feest. Het is leuk om hier doorheen te mogen rennen.  Wat zijn de laatste kilometers van dit evenement toch altijd geweldig. Hoe zwaar je het ook hebt, je krijgt hier spontaan weer een glimlach op je gezicht.

Vlak voor de finish moeten we allemaal naar het linker deel van het parcours. Aan de rechterkant werd een medeloper gereanimeerd. Ik hoop dat alles goed is gekomen met deze persoon.

img_6258En dan is de finish in zicht. Even een kleine versnelling en dan ren ik over de finish. 1 uur 27 minuten en 10 seconden. Ongeveer 8 minuten langzamer dan vorig jaar.

Na de finish hoor ik erg veel sirenes en zie ambulances en politie-auto’s. Dan hoor ik ook dat het evenement ondertussen is stopgezet. De laatste groepen lopers hebben niet meer mogen starten. Als ik terugdenk aan de lopers die ik langs het parcours zag liggen is dit een verstandige beslissing.

Ik vond de Dam tot Damloop dit jaar zwaarder dan de vorige keren, maar het blijft een feestje. Druk en gezellig op veel plekken, op het parcours zelf soms iets te druk. Maar ik heb 16 kilometer lang genoten. Volgend jaar hoop ik er weer bij te zijn. 

Geplaatst in Hardlopen

Hardlopen tijdens de vakantie

Maandag 2 september was het zo ver, tijd om op vakantie te gaan. Dit jaar geen verre reis met het vliegtuig, maar redelijk dicht bij huis. Niet omdat we heel veel last hebben van vliegschaamte, maar vooral omdat dit wel eens de laatste zomer kan zijn waarin we onze hond nog bij ons hebben. We hebben daarom besloten een vakantie te boeken waar we de kleine Milo mee kunnen nemen. Voor 12 dagen hebben we een huisje gehuurd bij Landalpark Mont Royal aan de Moezel

Zondag ben ik mijn koffer gaan inpakken, natuurlijk moeten ook de hardloopspullen mee. Als we dan toch bijna twee weken in een andere omgeving zijn, wil ik daar natuurlijk ook wel een paar keer hardlopen.

img_5825Bij aankomst in het vakantiehuisje kom ik er meteen achter dat hardlopen er hier anders aan toe zal gaan dan thuis. Als eerste merk ik dat er geen fietspaden zijn en hardlopen op wegen waar auto’s 100 km/uur rijden, vind ik toch wel een klein probleem. Als tweede blijkt dat het vakantiepark boven op een heuvel staat en je dus altijd omlaag en daardoor ook weer omhoog moet lopen. Dit gaan pittige heuveltrainingen worden! De eerste vakantiedag besluit ik de hardloopschoenen nog maar even niet aan te trekken. De tweede dag ontdekken we een wandelroute richting de rivier, waar we niet gestoord door auto’s best een aardig stukje kunnen hardlopen.

img_5448De derde dag besluiten we dan ook om onze hardloopschoenen aan te trekken en samen richting de Moezel te rennen. Het eerste deel tot aan de moezel gaat redelijk makkelijk. We lopen lekker naar beneden. Wel merk ik da je tijdens het lopen de hele tijd aan het afremmen bent, maar het loopt wel lekker. Het lukt ook prima om tijdens het hardlopen in gesprek te blijven. Na ongeveer drie en halve kilometer komen we bij de oever van de rivier en besluiten we weer terug te lopen. In de verte, boven op de top van de heuvel zien we de huisjes van het vakantiepark al liggen. Is het echt zo hoog? De volgende drie en een halve kilometer omhoog gaan dan ook een stuk langzamer. Een pittige heuveltraining omhoog. Dit soort hoogteverschillen kom ik in Enschede nooit tegen. Zwaar, maar als afwisseling wel erg leuk om te doen.

ce007be9-91a4-4cdf-96cb-cb42acad4f7cUiteindelijk heb ik tijdens deze vakantie mijn hardloopschoenen vier keer aangetrokken. Ik heb iets minder vaak hardgelopen dan thuis, maar het is dan ook vakantie. Hier aan de Moezel moet natuurlijk ook tijd zijn voor het drinken van wijn. We gaan natuurlijk niet zonder reden naar dit gebied op vakantie. 😉

Nu is de vakantie helaas al weer voorbij. Het eerste hardlooprondje in Nederland zit er al weer op. Nog een week tot de Dam tot Damloop.

Nemen jullie je hardloopschoenen ook altijd mee op vakantie?