Geplaatst in Hardlopen

Boekrecensie: Hardloopreis van geluk – Coen Cuijpers

Naast hardlopen hou ik heel erg veel van lezen. Vooral thrillers lees ik met veel enthousiasme. Naast thrillers vind ik het ook leuk om boeken van andere hardlopers te lezen. Om deze reden heb ik dan ook al de boeken verslonden van Klaas Boomsma, Job Pennekamp en Hedwig van Bree. Onlangs heb ik daar weer twee boeken aan toe gevoegd. Sameena – Mijn ultrarun uit de gedwongen prostitutie van Sameena van der Mijden, dat ik op dit moment aan het lezen ben en Hardloopreis van geluk van Coen Cuijpers dat ik onlangs heb uitgelezen.

Het boek deed me een beetje denken aan Wild van Cheryl Strayed. Waarschijnlijk iets minder heftig, maar beide boeken gaan over iemand die na een vervelende periode hun leven opnieuw oppakken en dit doen door middel van een lange wandel/hardlooptocht. Waar Cheryl Strayed de Pacific Crest Trail in het westen van de Verenigde Staten bewandelde rent Coen Cuijpers vanuit het Limburgse Gennep naar het Italiaanse Palermo.

In dit boek beschrijft Cuijpers zijn depressie en hoe hij hier door vrienden uitgesleept werd. Hoe hij zijn leven weer oppakt en uiteindelijk besluit om naar Palermo te rennen. Dit door dagelijks een marathon te rennen. 72 marathons in 112 dagen. In dit boek neemt Cuijpers ons mee in alle dagen van zijn reis. Hij beschrijft iedere dag en wat hij op deze dagen mee maakt. Hij beschrijft de mensen die hij ontmoet. Mensen die hem inspireren of juist door hem geïnspireerd worden.

Erg inspirerend om deze reis door Europa te lezen. Ik kan me niets voorstellen dat ik ooit zo’n reis zou ondernemen en al helemaal niet alleen. Mooi om te lezen hoe Cuijpers tot dit idee komt en het ook nog daadwerkelijk uitvoert.

Hou je van hardlopen en wil je lezen over de bijzondere hardloopervaringen van andere hardlopers dan is dit boek zeker een aanrader. Ook als je niet van hardlopen houdt maar wel van het verhaal van iemand die een inspirerende reis maakt is dit boek waarschijnlijk iets voor jou.

Wil je meer lezen over de schrijver of zijn reis neem eens een kijkje op zijn site: Move the Earth! Hier kun je ook het boek bestellen!

Geplaatst in Hardlopen

Halve marathon Eindhoven 2021

Vorige week zondag liep ik voor het eerst in bijna twee jaar weer een officiële halve marathon. Hierdoor kreeg ik direct weer de smaak te pakken en heb ik me afgelopen dinsdag nog snel ingeschreven voor de halve marathon tijdens het Eindhoven Marathon-weekend. Voor mij altijd een soort van thuiswedstrijd, omdat ik in de buurt van Eindhoven ben opgegroeid en mijn familie daar nog steeds woont. Supporters gegarandeerd!!

Natuurlijk heb ik eerst gevraagd of mijn vader en zussen wel gezellig thuis zijn. Gelukkig is dat zo, dus niets staat een leuke zondag meer in de weg.

Zaterdagavond op tijd naar bed, de wekker zondag op 7.00 uur gezet. Op tijd wakker geworden, ontbijten met Brinta en om 8 uur in de auto richting mijn vader. Daar gezellig koffie gedronken en nog snel een paar broodjes met pindakaas weggewerkt. Daarna door naar mijn zus, die op loopafstand van de start en finish woont. Daar de auto geparkeerd. De fiets van mijn zus gepakt en samen naar het Beursgebouw gefietst om mijn startbewijs op te halen. Hierna nog even lekker bij mijn zus ontspannen, voor zo ver dat kan op de dag van een hardloopwedstrijd. Daarna zijn we samen naar de start gegaan, waar ik rond twee uur aan kwam. Ik had, omdat ik me pas laat had ingeschreven, het laatste startvak dat om half drie mag starten.

Om half drie hoorde ik het startschot en daar vertrekken we. Het was al weer een tijd geleden dat ik in zo’n drukte heb mogen hardlopen. Wat is dit gezellig. Op verschillende plekken staan DJ’s en bandjes naast het parcours, wat een feest!

Als eerst lopen we richting het winkelcentrum Woensel, meteen komen daar weer de herinneringen naar boven dat ik, als tiener, regelmatig in dit winkelcentrum naar de orthodontist moest. In een lekker tempo lopen we door. Na een kilometer of negen hoor ik heel hard dat er mensen René roepen. Ik moet even goed kijken en turen, want ik heb tijdens het lopen mijn bril nooit op. Het is voor mij lastig om zonder bril gezichten te herkennen. Als ik ze bijna voorbij loop zie ik dat het mijn nichtjes Madelon en Ingeborg zijn. Heerlijk supporters langs het parcours, ik merk dat ik meteen weer een stuk lekkerder loop. Zo leuk om te merken wat support met je doet.

Een stuk verder lopen we de Anthony Fokkerweg op. Ik weet dat daar altijd mijn vader, stiefmoeder, mijn zus Leonie en mijn nichtjes Naomi en Joëlle op me staan te wachten. Helemaal aan het einde van de weg, vlak voordat we de Oirschotsedijk op gaan zie ik ze staan. Met open armen ren ik op mijn kleine nichtjes af. Ik geef ze een knuffel en vraag nog snel of ik vanavond frietjes met hun mag eten! Natuurlijk mag dat, dat hadden we natuurlijk ook allang afgesproken! 😉

Nog een stuk over de Oirschotsedijk, maar 2/3e van de route ligt al achter me. Via het altijd gezellige Strijp-S en het PSV-stadion richting het centrum van Eindhoven. Ter hoogte van de Mediamarkt staat mijn zus Susan me op te wachten. Hierna nog een klein stukje dwars door het centrum van Eindhoven. Veel gezellige drukte op dit laatste deel van het parcours. Zo gezellig deze laatste meters. Nog een klein stukje tot aan de finish, nog even versnellen! Met een tijd van 1 uur 48 minuten en 47 seconden ren ik over de finish. Ik ben heel erg tevreden. Met een warme trui staat mijn zus me na de finish op te wachten. Heerlijk!

Natuurlijk, zoals beloofd, heb ik de dag afgesloten met frietjes samen met mijn zussen en nichtjes. Met een gelukkig gevoel kijk ik terug op deze dag.

Geplaatst in Hardlopen

Halve marathon van Oldenzaal

Het is al eer bijna een week geleden dat ik aan de start stond van mijn eerste officiële halve marathon in bijna twee jaar tijd. De laatste halve marathon die ik heb gelopen was de halve marathon van Amsterdam in oktober 2019. Tot nu toe waren de meeste evenementen waar ik voor ingeschreven stond geannuleerd. Hierdoor vind ik het nog steeds lastig om me voor nieuwe evenementen in te schrijven. Ik blijf bang dat ook deze evenementen niet door kunnen gaan.

Toen ik een tijd geleden zag dat de inschrijving voor de halve marathon Oldenzaal open ging, heb ik me toch over deze angst heen gezet. Het is een regionaal evenement met daardoor ook minder deelnemers dan bij alle grote marathons. Ik dacht dat hierdoor de kans dat het door zou gaan, dan ook wel groter zou zijn.

Ik heb deze halve marathon al twee keer eerder gelopen, ik weet daardoor dat het een redelijk zwaar parcours is. Er zitten veel hoogte verschillen in het parcours en ook hele stukken vals plat.

In tegenstelling tot de vorige keren dat ik deelnam aan dit evenement kregen we de startnummers dit jaar thuis gestuurd. Dit vind ik zelf altijd heel fijn. Zodra het startnummer op de deurmat valt, begint voor mij de voorpret al!

De halve marathon van Oldenzaal is voor mij bijna een thuiswedstrijd. Dit stadje in Twente ligt ongeveer 14 kilometer bij mij vandaan. De start was om 11.00 uur. Iets na tien uur stapte ik daarom op mijn (elektrische) fiets van Enschede naar het centrum van Oldenzaal. Helaas door de regen. Mijn eerste halve marathon in twee jaar en het regent de hele dag! 😉

Rond kwart voor 11 stond ik klaar in het startvak. Heerlijk om weer lekker in een startvak te staan. Iets na 11 uur ging eindelijk het startschot. Vanuit het centrum van Oldenzaal lopen we door wat wijken met best grote en dure huizen. Vandaar uit gaan we richting het buitengebied. We verplaatsen ons naar het dorpje De Lutte en vandaaruit gaan we verder het Twentse buitengebied in.

Ik was eigenlijk vergeten wat een mooi parcours dit is. Over verharde weg, maar ook verschillende (verharde) zandpaden, langs weilanden, door bos, heuvels op en heuvels af. Ik heb enorm genoten van de hele route. Op sommige momenten als we heuvels op moesten, ook wel gevloekt. Zeker bij de Tankerberg. En wat heb ik daar ook genoten toen ik een spandoek zag hangen dat we het hoogste punt van deze Tankerberg hadden bereikt. Kom op, vanaf nu alleen nog maar naar beneden. Vandaaruit weer richting het centrum van Oldenzaal.

In een tijd van 1 uur 50 minuten en 26 seconden kom ik over de finish heen. Wat een heerlijk moment!

Als je volgend jaar op zoek bent naar een niet al te groot hardloopevenement in het Oosten van het land, dan wil ik je de Halve Marathon Oldenzaal zeker aanbevelen.