Over

De marathon van Eindhoven

img_2745

Na een half jaar voorbereiding was het zondagochtend dan eindelijk zo ver: de marathon van Eindhoven. Al weken stond stiekem alles in mijn leven in het teken van de marathon. Voor de tweede keer zou ik die 42,195 kilometers proberen af te gaan leggen, rennend nog wel! Waarom eigenlijk? Ben ik stiekem gek geworden?

 

 

Eind april, na de halve marathon in Enschede, ben ik aan de slag gegaan met het trainingsschema uit de “Hardlopen met Evy”-app. Een schema om de marathon binnen een tijd van 4 uur te kunnen lopen.Af en toe heb ik het schema aangepast, dit omdat de langste duurloop in dit schema 25 kilometer was en ik toch zeker één keer een afstand van 35 kilometer gelopen wilde hebben. Uiteindelijk heb ik mijn training op zondag 24 september afgesloten met de halve marathon van Texel.

En dit weekend was het dan zo ver, het marathonweekend. Zelf woon ik al jaren in Enschede, maar mijn familie woont nog steeds in Eindhoven en de directe omgeving. Vrijdag heb ik alles bij elkaar gezocht, klaargelegd en mijn tas ingepakt. Dit jaar werd het startbewijs thuisgestuurd, dus geen noodzaak om eerst nog ergens in het weekend het startbewijs op te halen. Vrijdagavond om 6 uur kwam er een e-mail van de organisatie, dat we zondag bij de finish helaas geen medaille gaan ontvangen. De medailles mogen van de douane de haven nog niet uit. (Wat heeft Carmen van Penoza met deze container uitgehaald?😉) De medailles zullen later wel thuisgestuurd worden, maar dat is stiekem toch wel mosterd na de maaltijd, toch? Gelukkig kwam aan het eind van de avond het bericht dat de medailles waren vrijgegeven. Stiekem wel een opluchting! Zaterdagochtend heb ik de trein naar Eindhoven gepakt, waar ik door één van mijn zussen werd opgehaald. Eind van de middag heb ik voor mijn zussen en mezelf een laatste pasta-maaltijd klaar gemaakt. De laatste avond koolhydraten stapelen. ‘s Avonds natuurlijk op tijd naar bed, lang geleden om op zaterdag zonder wijn naar bed te gaan😉! Zondag ging om half 8 de wekker. Mijn vader zou om 9 uur bij mijn zus zijn zodat ze mij samen naar de start konden brengen. Om half 10 stond ik dan ook klaar in het startvak. Afscheid genomen van mijn vader en zus en mezelf rustig gaan voorbereiden voor de start. Om 10 uur was daar het startschot en zo’n drie minuten later ging ook ik over de start heen. De eerste drie kilometers lekker gelopen in de beoogde 11 km/uur. Na twee kilometer zag ik daar mijn vader en zus staan. En wat denk je: ze zagen mij niet! Even schreeuwen en ja hoor ze zagen me, maar ik was er al weer vandoor😉! Na drie kilometer merkte ik dat mijn snelheid toch steeds dichter bij de 12 km/uur kwam. Rustig René, afremmen, je moet nog 39 kilometer! Maar ik merkte al snel dat ik gewoon lekker liep en het lukte me niet om langzamer te lopen. Ach ja, dan is het maar niet anders. Bij kilometerpunt 10 stonden daar mijn vader en zus weer. Nu zagen ze me wel. Mijn zus heeft me uiteindelijk op 6 verschillende plekken aangemoedigd, mijn vader op 4. Op het laatste punt stonden ook mijn andere zus, haar vriend, mijn nichtjes en mijn stiefmoeder me aan te moedigen. Erg fijn zoveel support.

De eerste 21 kilometer heb ik echt lopen genieten met een grote glimlach op mijn gezicht. Na 21 kilometer werd het lopen zwaarder en mijn glimlach kleiner, maar ik bleef wel lekker lopen. Het ging beter dan ik van te voren had gedacht. Ook mijn snelheid bleef lekker rond de 12 km/uur. Na het 36 kilometerpunt werd het een stuk zwaarder. Mijn benen werden zwaar. Voor mijn gevoel ging ik steeds langzamer lopen, volgens mijn TomTomhorloge niet😉! De finish kwam nu steeds meer in zicht. Daar was het PSVstadion al weer. Nog maar een kilometer of twee. Dit ging goed, ik had helemaal niet op de tijd gelet. Ik zou zeker binnen de 4 uur gaan finishen, maar zou het misschien zelfs lukken binnen 3 uur en 45 minuten? Ik weet het niet, maar het zou leuk zijn. Daar is de finish. Nog een klein stukje, even doorzetten, nog even versnellen! Gehaald!!!

En wat blijkt, gewoon in 3 uur 33 minuten en 46 seconden! Dit is twintig minuten sneller dan mijn eerste marathon!

Daar is mijn medaille en aan de andere kant van het hek mijn zus. Even vechten tegen de tranen! Maar ik heb gewoon mijn tweede marathon gelopen in een tijd waar ik nooit over heb durven dromen.

Advertenties

De marathon van Eindhoven – Nog één week!

Vandaag is het zondag 1 oktober, nog precies één week tot de marathon van Eindhoven. De dag waar ik nu al een half jaar naar toe train. Mijn tweede marathon. Gaat het me lukken om 42,19 kilometer hard te lopen. En als het me lukt in wat voor tijd kom ik over de finish? In 2016 heb ik de marathon van Rotterdam in een tijd van 3 uur 52 minuten en 47 seconden uitgelopen. Een gemiddelde snelheid van 10,88 km per uur.

Hoe sneller de datum dichterbij komt hoe spannender ik het vind. Ik heb voldoende getraind, maar het is wel 42 kilometer.

Ik weet al dat mijn startnummer het nummer 542 is. Deze week zal het startnummer zelf via de post binnen gaan komen. Het wordt nu dus allemaal heel echt.

Bij mijn marathon in Rotterdam had ik voor me zelf één doel gesteld: de finish halen! Begin deze zomer heb ik het boek “Ren voor je leven” van Klaas Boomsma gelezen. In dit boek gaf hij de tip om drie doelen te stellen, het eerste doel moet “heel haalbaar” zijn, het tweede doel “haalbaar” en het derde doel “net haalbaar”. De kans dat je tevreden naar huis gaat is dan veel groter dan wanneer je je blind staart op een doel waarbij het risico dat je vaalt erg groot is. Om deze reden heb ik dan ook drie doelen voor mezelf bepaald.

parcours eindhovenMijn eerste doel is überhaupt de finish halen, mijn tweede doel is om de marathon binnen 4 uur te volbrengen en het derde “net haalbare” doel is om de marathon uit te lopen in een tijd minder dan 3 uur 52 minuten en 47 seconden (dus sneller dan mijn marathon in Rotterdam).

Of ik één of meerdere van deze doelen ga halen weten we volgende week rond deze tijd!

Ik ga in ieder geval mijn best doen!

marathon eindhoven

September 2017

Vandaag is het al weer 30 september. Wat vliegt de tijd! Als ik vandaag naar buiten kijk zie ik dat de herfst nu echt begonnen is. Vorige week zat ik nog in Texel in de zon op een terras, vandaag komt de regen met bakken uit de hemel vallen. Een mooi moment om lekker warm binnen met een kop koffie terug te denken aan de afgelopen maand.

September een maand waarin ik drie weken vakantie had. Heerlijk! Helaas is dit alweer het laatste weekend van mijn vakantie. Ook een maand waarin ik aan drie hardloopevenementen heb meegedaan. Ook een maand waarin ik toewerkend naar de marathon van Eindhoven in totaal 151,4 kilometers heb hardgelopen.

IMG_2549September begonnen met het door Ilse de Lange georganiseerde Tuckerville-festival, bijna in mijn achtertuin. Altijd fijn als je ergens met de fiets naar toe kan gaan. Al was de terugweg, na een redelijk aantal biertjes, een stuk moeilijker!

IMG_1972Gezellig met mijn schoonzusje Chantal en Nicole genoten van o.a. Douwe BobRacoon, Amy mcDonald en The Common Linnets. Het festival was mooi neergezet aan het water van Het Rutbeek, waar ’s avonds ook kampvuurtjes werden aangestoken.

 

IMG_2540Een week later was het weer tijd voor een gezellige muzikale avond. In het openluchttheater van het hier nabijgelegen dorpje Hertme was een concert van jaren 90-icon Nena. Na het geweldige concert vorig jaar in 013 in Tilburg kon ik dit concert natuurlijk niet overslaan. In de buitenlucht op deze bijzondere locatie zong en rockte ze anderhalf uur lang al haar grootste hits en ook een aantal nummers van haar laatste album uit 2016.

IMG_2071

 

IMG_2543Een dag later was het tijd voor de Menzis Singelloop in Enschede. 5 EM over de singels van Enschede. Voor mij de zesde keer dat ik aan deze thuiswedstrijd deelneem. Helaas was ik deze dag een beetje ziek en heb ik dit jaar geen pr kunnen lopen. Ik was zelfs bijna 6 minuten langzamer dan vorig jaar.

 

IMG_2143Nadat de Singelloop niet zo lekker ging moest ik op dinsdag 12 september volgens mijn marathonschema mijn langste duurloop gaan lopen. Gelukkig voelde ik me alweer helemaal fit en kon ik mijn hardloopschoenen aantrekken voor een rondje van maar liefst 35 kilomter. De laatste kilometers waren zwaar, maar het is me gewoon gelukt. laat die marathon op 8 oktober maar komen!

IMG_2537Woensdag 13 september kon ik wel een rustdag gebruiken en zijn we naar de bioscoop geweest. Als fan van de boeken an Stephen King en met veel herinneringen aan de serie van vroeger moest ik natuurlijk wel naar de filmversie van It. Niet meer zo spannend als ik de serie vroeger als kind vond, maar een erg goede verfilming van het eerste deel van het boek. Ik kan niet wachten op deel twee.

IMG_2552En toen was het alweer 16 september, dit blijft voor mij altijd een lastige dag. Dit is de sterfdag van mijn moeder en ook al is dat nu al weer 11 jaar geleden. Het blijft een lastige dag. Dit jaar besloten om maar eens iets leuks te gaan doen om deze dag makkelijker door te komen. Dat werd een dagje achtbanen rijden in Walibi Holland.

 

IMG_2541Die avond op tijd naar bed want zondag 17 september was het de dag van de Dam tot Damloop. In de 6 jaar dat ik hardloop is dit de eerste keer dat ik aan dit evenement deel kon nemen. Dit evenement stond dan ook al tijden op mijn hardloop-bucketlist en dit jaar was het eindelijk zo ver. Ik heb de 16 kilometer lange route tussen Amsterdam en Zaandam hardlopend afgelegd.

Hopelijk ben ik hier volgend jaar ook weer aanwezig.

 

IMG_2535

IMG_2539Een dag later was het tijd om met de auto richting Den Helder te vertrekken om daar met de boot verder te reizen naar Texel. De eerste keer voor mij op dit Waddeneiland. Een volle week genieten. Op één dag na hebben we mooi weer gehad, zelfs bijna iedere dag hebben we nog in een t-shirt kunnen rondlopen. Natuurlijk heb ik hier ook gewoon hardgelopen. en uiteindelijk heb ik zelfs nog een startbewijs kunnen overnemen voor de halve marathon van Texel. Maar natuurlijk was het wel gewoon vakantie en heeft deze week niet alleen maar in het teken van hardlopen gestaan. We zijn naar de vuurtoren geweest, hebben een rondleiding gevolgd door de IMG_2550Texelse Bierbrouwerij en natuurlijk voldoende Texelse Schuumkoppen gedronken. Vrijdag en zaterdag is goede vriendin Marjon nog op bezoek gekomen en samen met haar zijn we ook nog naar Ecomare geweest. Er is op Texel genoeg te doen en ik heb me er geen moment verveeld. Ik kom hier zeker te weten nog vaker terug. Ben je op zoek naar een vakantie in Nederland, dan vind ik het een echte aanrader.

 

 

IMG_2534

Na een week Texel is de herfst nu begonnen. Deze week dan ook de eerste pompoenen gekocht en voor vanavond een lekkere herfstige pompoensoep gemaakt, misschien wel met een Texels Bokbiertje er bij.

 

IMG_2533September 2017 je was een mooie, gezellige en sportieve maand. Morgen is het alweer oktober. Zal oktober net zo mooi worden als september? In ieder geval de maand die in het teken staat van mijn tweede marathon. Volgende week zondag in Eindhoven. Wie lopen er volgende week ook. Goede bijkomstigheid is natuurlijk wel dat ik nu lekker koolhydraten mag stapelen.

 

 

 

 

De halve marathon van Texel

Deze week zijn we heerlijk naar Texel geweest. Een weekje uitwaaien met onze hond. Van maandag tot en met maandag in een huisje bij De Koog. Nadat de vakantie was geboekt, hoorde ik dat de zondag tijdens onze vakantie de halve marathon van Texel wordt georganiseerd. Natuurlijk heb ik toen meteen geïnformeerd of ik me nog kon inschrijven, niet wetend hoe populair dit evenement is. Voor de halve marathon waren op de eerste dag al direct al startbewijzen vergeven. Dat is jammer, dan maar gewoon zelf lopen tijdens deze vakantie.

Dinsdag en donderdag heb ik heerlijk mijn rondjes over het eiland gelopen. Voor de eerste keer heb ik gebruik gemaakt van de RunZombie-app. Wat een grappige manier om die vervelende intervaltrainingen leuk te maken. Je wordt met deze app af en toe achterna gezeten door zombies, dan wil je dus wel even wat harder gaan lopen😱😉! De zombies hoor je door je oortjes over je muziek heen.

Nadat ik donderdag van mijn zombie-aanval terugkwam, begon deelname aan de halve marathon toch weer te kriebelen. Zondag is het nog precies twee weken tot de marathon van Eindhoven. Een mooi moment voor een laatste lage duurloop. Daarom heb ik me donderdagavond toch maar eens geregistreerd bij startbewijshulp.nl. Een advertentie geplaatst dat ik op zoek ben naar een startbewijs. Ik kreeg redelijk snel bericht van iemand die graag zijn startbewijs wilde overdragen, ik moest het startbewijs dan wel in Heerhugowaard op komen halen. Helaas, dat heb ik er niet voorover. Uiteindelijk iemand gevonden die het startbewijs wel in het startvak wilde afgeven. Oké, dat is wel een optie. Afgesproken dat we elkaar zondag voor de start in Den Helder bij de veerpont zullen treffen. Het blijkt dat er voor de halve marathon twee startbewijzen zijn; een start op de veerboot en een start op het eiland. Ik heb nu een startbewijs voor de start vanaf de boot.

Nadeel is dat ik zondag pas bij de start mijn startbewijs krijg. Ik merk dat ik hier best wel gestresst van word. Komt zij wel opdagen met mijn startbewijs, vind ik haar op tijd, dadelijk mis ik de boot naar Texel! Erg nerveus en zenuwachtig stap ik zondag dan ook op de boot naar Den Helder. In Den Helder aangekomen haal ik een kop koffie in de cafetaria bij de veerdienst. Na 25 minuten (ik had natuurlijk al een boot eerder gepakt) komt daar de vrouw met mijn startbewijs. Gelukkig. Ze geeft aan dat ik deze boot moet pakken, dus een beetje gestresst😉 haast ik me naar de boot die op het punt staat te vetrekken. Ik heb hem gehaald. Dan komt er een andere loper naar me toe: weet jij wel dat je op de verkeerde boot zit? Dit is de laatste boot voor de eilandstarters, de volgende boot is de boot voor de bootstart! Oeps!😳

Daar sta ik dus op de verkeerde boot! Dan maar een eilandstart. Zodra we aangemeerd zijn, haast ik me naar het startvak op het eiland. Na een half uur komt daar de juiste boot. Wat een bijzonder moment, in het startvak gaat het startschot, direct gevolgd door de misthoorn van de veerboot. Hierna komen de lopers van de boot afgerend, daarna sluiten ook wij vanaf het eiland aan. We gaan beginnen. Eerst richting de duinen naar Den Hoorn. Een leuk en gezellig stukje door Den Hoorn. Daarna weer richting duingebied, bossen na een kilometer of 12 het strand op. Shit, het is vloed. Weinig harde stukken strand. Maar hoe mooi is dit. Bij strandpaal 16 weer het strand af, dit is even een stukje worstelen. Hier laat ik het hardlopen even voor wat het is! Daarna weer het duingebied in om uiteindelijk richting het dorpje Den Burg te lopen. Hier is de finish midden in het centrum.

Wat een mooie route, soms zwaar, soms niet mogelijk je eigen snelheid te lopen, maar erg mooi. 21,1 km genieten en soms een beetje afzien😉!

Uiteindelijk met een eindtijd van 1 uur, 44 minuten en 35 seconden de finish gehaald. Langzamer dan normaal op deze afstand, maar nog steeds sneller dan eigenlijk mijn bedoeling was dit keer. Hopelijk lukt het me om tijdens de marathon van Eindhoven beter op mijn snelheid te letten.

De halve van Texel: ik vind het een aanrader en ben blij dat ik hem toch nog heb kunnen meepakken deze vakantie.

Dam tot Damloop

Gister was het dan eindelijk zo ver, mijn eerste Dam tot Damloop! Sinds ik in 2012 serieus het hardlopen heb opgepakt stond dit evenement al op mijn hardloopbucketlist. In verband met vakanties en beperkte deelname is dit er nooit eerder van gekomen. Dit jaar lukte het me om me in te schrijven en heb daarna mijn vakantie er om heen gepland🙈!

Nadat vorige week mijn deelname aan de Menzis Singelloop in Enschede niet zo goed verliep, zijn er nu nieuwe kansen om beter te presteren tijdens de Dam tot Damloop.

Zaterdag had ik al uitgerekend dat ik om kwart over tien in Enschede de trein moest nemen naar Amsterdam. Ik heb dan nog meer dan genoeg speling als de NS vertraging heeft. Ik moest om 14.15 uur starten en uiterlijk 13.55 mijn kleding inleveren.

Voor zondag mijn wekker op half acht gezet en zaterdagavond redelijk op tijd naar bed. Zondagochtend ontbeten met mijn standaardwedstrijdontbijt; Brinta. Om tien uur stap ik op mijn fiets en pak netjes om kwart over tien de trein van Enschede naar Duivendrecht. Zonder vertraging kom ik om tien over half één op Amsterdam Centraal aan en kan het feest beginnen. Startnummer aan mijn t-shirt vastmaken en mijn kleding inleveren. Nu is het zo ver, richting mijn startvak en me langzaam mentaal voorbereiden op de aankomende 10 mijl. Als ik bij mijn startvak aankom is de bedrijvenloop nog bezig, maar om kwart voor twee mogen we ons startvak in. We worden nog lekker opgewarmd en eindelijk is het kwart over twee en gaat ons startschot. Rustig richting de IJ-tunnel. Ik heb overal gelezen dat je de IJ-tunnel rustig moet passeren. Nou dat lukt me niet, ik loop erg lekker en haal zigzaggend veel andere lopers in. Als we de IJ-tunnel uitkomen zitten we gewoon al op twee kilometer. Nog maar 14 te gaan. Dit gaat lekker. Overal staan mensen langs de kant. Zeker als we door woonwijken lopen hebben de toeschouwers er een feestje van gemaakt, partytenten in de voortuinen, biertjes en wijntjes er bij. Heerlijk, waarom sta ik niet gewoon met een wijntje aan de kant🤔😉?

Uiteindelijk komen er ook nog wel wat stukken met minder publiek, maar richting Zaandam wordt het weer gezellig. Tijdens het lopen let ik niet op de afgelegde tijd, maar ik heb wel het gevoel dat ik in een lekker tempo doorloop. Steeds meer krijg ik de hoop dat ik deze Dam tot Damloop misschien wel binnen het uur en een kwartier kan gaan uitlopen. Dat zou leuk zijn, zeker in deze drukte waar je toch niet de hele tijd in je eigen tempo kan lopen. Uiteindelijk lopen we Zaandam in en komt de finish steeds meer in zicht. Nog 500 meter, een laatste eindsprint? Nee helaas, er is iemand vlak voor de finish onwel geworden. We moeten allemaal afremmen en naar links, de ambulance moet er namelijk langs. Ik hoop dat alles goed is gekomen met deze persoon.

Dan is daar de finish, dat was hem mijn eerste Dam tot Damloop! En mijn tijd: 1.14.24, onder de 75 minuten😃!

Nog snel even naar het Dam tot Damplein, maar het is daar veel te druk. Dan maar langzaam richting de pendelbussen en weer naar huis.

Dam tot Damloop je was een toppertje, volgend jaar hopelijk weer.

Ik moet wel heel eerlijk toegeven dat ik door alle verhalen over dit evenement ik hele hoge verwachtingen had. Daar heeft de Damloop niet helemaal aan kunnen voldoen. Hij was mooi, maar ik had er nog veel meer van verwacht.

Road2Eindhoven – deel 4

Met minder dan een maand te gaan tot de marathon van Eindhoven was het gister tijd voor de langste duurloop uit mijn trainingsschema. Een duurloop van 35 kilometer. Mentaal is dit toch wel een dingetje, 35 kilometer. Ik merkte dat ik hier erg tegen op zag en smoesjes bedacht om het te kunnen uitstellen. Uiteindelijk gisterochtend achter de FullSizeRender (1)computer gekropen en op de site van Strava een route van 35 kilometer aangemaakt. In 35 kilometer kun je dus bijna heel Twente doorlopen 😉! Uiteindelijk een route gevonden vanuit Enschede naar Deurningen, van Deurningen verder door naar Borne, vanuit Borne naar Hengelo en via Hengelo weer terug naar Enschede.

Om 12 uur heb ik mij helemaal klaar gemaakt. Hardloopkleding aan, camelbak om, genoeg gelletje mee voor onderweg. Mijn TomTomhorloge ingesteld op een loop van 35 kilometer. En ja hoor, zodra ik de deur uit wil stappen: regen!! Weer een goed excuus om deze loop uit te stellen. Nee, ondanks de regen besloten nu wel te gaan. En gelukkig, na 5 minuten was het droog, daarna maar één kort buitje gehad onderweg. Dit terwijl het blijkbaar bij mijn huis de hele middag geregend heeft. Ik ben denk ik de buien vooruit gerend.

IMG_2094Vanuit huis ben ik naar Deurningen gerend. Daar had ik er de eerste 12 kilometer op zitten. Dit ging best lekker. Zeker nadat de Singelloop afgelopen zondag zo slecht was gegaan. Vanuit Deurningen doorgelopen naar Borne. Gelukkig had ik mijn Iphone bij zodat ik onderweg de route naar Borne nog kon opzoeken. want dit was onderweg slecht aangegeven. En dit is een stuk Twente waar ik eigenlijk nooit kom. Op het moment dat ik het centrum van Borne in loop heb ik IMG_2117er 17,5 kilometer op zitten. Ik zit op de helft. En tot nu toe gaat het nog best lekker. Vanuit Borne herpak ik mijn route richting Hengelo. Onderweg kom ik langs de Ikea. Oh, dan ben ik wel echt heel ver van huis. Ik moet nog echt een heel eind lopen voordat ik thuis ben. Als ik bij het station van Hengelo aankom heb ik er al weer 24 kilometer opzitten. Nog maar 11 kilometers te gaan. Ik merk wel dat ik vermoeider raak en dat het toch wel wat minder lekker loopt. Na 29 kilometer ben ik bij het FC Twentestadion. vanaf hier nog maar 4 kilometer naar huis, maar ik moet nog 6 kilometer lopen. Deze laatste kilometers IMG_2128zijn wel erg zwaar. Ik begin te voelen dat mijn rechter knie wat stroever beweegt. Toch loop ik nog steeds met een prima tempo. Na 33 kilometer sta ik voor mijn voordeur. Zal ik het doen, gewoon stoppen en naar binnen gaan? Die behoefte voel ik wel. Maar nee, laten we toch die laatste twee kilometers er maar bij pakken. nog een extra lusje plak ik aan mijn route vast. Ik merk dat ik deze laatste kilometers heel erg aan het aftellen ben, nog ander halve kilometer, nog 1 kilometer en 200 meter, nog 800 meter, nog 500 meter! 😉

Ja, ik ben er! De laatste kilometers waren zwaar, maar ik heb gewoon 35 kilometers hardgelopen. Wie had dat een paar jaar geleden ooit gedacht. Vanaf nu de laatste weken afbouwen en dan kan ik op 8 oktober aan de start van de marathon verschijnen. Ik ben er klaar voor en ik heb er zin in!

Menzis Singelloop 2017

singelloop_v2Gister was het dan zo ver, de 20e Menzis Singelloop in Enschede. Voor mij een thuiswedstrijd met de start en finish op nog geen 300 meter van mijn huis vandaan. Mijn 6e singelloop. Ieder jaar ben ik hier een stukje sneller, maar met een tijd van 34,42 vorig jaar wist ik dat het dit jaar heel moeilijk zou worden hier een pr te lopen op de 5EM.

IMG_2062Vrijdag heb ik mijn startbewijs al opgehaald bij Runnersworld Enschede. Helemaal vergeten dat ik bij mijn inschrijving ook het wedstrijd-shirt had besteld. Het was dan ook even een verrassing dat ik ook het t-shirt bij mijn startbewijs kreeg.

 

Zondagochtend helaas niet helemaal fit wakker geworden. Een beetje misselijk. En dit gevoel ging helaas ook niet over. Moet ik nu wel starten? Kan ik niet beter thuis blijven? Gelukkig was de start van de 5EM pas om half drie, dus ik had nog even de tijd om op te knappen. Om 14.00 uur ben ik alsnog naar de start gelopen. Ik had besloten om in ieder geval te starten. Als het niet zou gaan zou ik altijd nog kunnen stoppen en rustig naar huis kunnen lopen.

Om 14.30 uur ging het startschot en daar vertrokken we, vanuit het Enschedese Volkspart richting de singels. Toen ik een stukje aan het lopen was kwam de misselijkheid weer helemaal terug. Ik had het gevoel dat ik moest gaan overgeven. Dat gevoel ging weer weg, maar kwam ook net zo snel weer terug. Bij het één kilometer punt heb ik toch maar besloten om te stoppen. Maar op het moment dat ik naar de rand van het parcours loop komt toch het strebertje in mij naar voren, toch maar weer verder gelopen. Nog een paar keer gedacht om te stoppen, maar op een gegeven moment overviel me de gedachte dat ik sneller thuis zou zijn als ik gewoon het parcours zou volgen, dan dat ik binnendoor naar huis zou wandelen. Als het echt niet meer zou gaan kon ik altijd nog het laatste stuk gaan wandelen.

Mijn schoonouders wonen aan één van de singels en ik had aangegeven dat ik daar rond 14.55 lang zou komen. Toen het 14.55 uur was was ik echter nog zo’n twee kilometer bij mijn schoonouders vandaan. Uiteindelijk liep ik zo’n tien minuten later dan gepland alsnog bij mijn schoonouders voorbij. Fijn om iedereen daar voor mij te zien staan. Ik heb snel even aangegeven dat het niet goed ging, maar wel direct door gelopen. vanuit hier is het nog één kilometer. Dat moet me gaan lukken.

IMG_2084Uiteindelijk behaal ik de finish met een tijd van 40.30 minuten. Bijna 6 minuten later dan vorig jaar. Stiekem baal ik hier enorm van. Van de andere kant heb ik dit jaar wel echt alles moeten geven om de finish te halen, dus deze medaille heb ik echt verdiend. Als later de officiële uitslag komt zie ik dat ik toch nog 400e van de 2429 deelnemers ben geworden en de Singelloop heb gelopen met een gemiddelde snelheid van 12 km/uur. Eigenlijk helemaal niet slecht, voor een wedstrijd waarbij ik me niet topfit voelde.

FullSizeRender

Augustus 2017

Het is vandaag al weer 31 augustus. Een maand waarin ik twee lange afstanden heb gelopen (25 en 30 kilometer). In totaal heb ik deze maand 153,2 kilometer hardgelopen. Maar natuurlijk heb ik deze maand meer gedaan dan alleen gesport.

img_1500

Ik ben augustus maar eens begonnen met het inleveren van mijn boekenbonnen. Eerst heb ik natuurlijk het boek van Klaas Boomsma uitgelezen, maar daarna kon ik meteen aan de slag met deze drie boeken van Stephen King. Met alle films en series naar boeken van Stephen King is hij weer helemaal hot op dit moment. Hij is al jaren één van mijn meest favoriete schrijvers. De boeken “De Beproeving” en “Bezeten Stad” zijn al jaren mijn favorieten.

img_1601Deze maand ontving ik van Immayasports een leuk pakket met hardloopsokken en twee drinkflesjes voor in mijn flipbelt. Over de Flipbelt en de waterflesjes heb ik onlangs ook een review geschreven. De Flipbelt is echt één van mijn hardloop-musthaves. Dank je wel ImmayaSports voor dit leuke kado.

img_1746

Met mijn collega Marianne heb ik gezellig in Nijmegen bij het Vlaams Arsenaal van oesters met een glas rosé genoten. Voor Marianne de eerste keer dat ze oesters heeft gegeten.

img_1742

Behalve leesboeken heb ik deze maand ook twee stripboeken gekocht van “Dating for Geeks”. Helemaal leuk omdat ze gesigneerd zijn, met een persoonlijke tekening er ingetekend. Daar kan ik dan weer heel erg van genieten.

img_1677

Met mijn zussen en nichtje Naomi ben ik gezellig een dagje naar Amsterdam geweest. Begonnen met een uitje naar Artis en daarna ook nog gezellig een rondvaart gedaan. Naomi was helemaal onder de indruk van het varen met een boot. Al vond ze het wel heel lang duren. Na een half uur zei ze: “Nu ben ik er wel helemaal klaar mee!😂

img_1832Erg leuk vond ik het dat een foto die ik getwitterd had de volgende dag in dagblad De Metro werd geplaatst (in één klap wereldberoemd😉).

Hopelijk wordt september net zo’n leuke maand als augustus. In ieder geval heb ik deze maand vakantie. Ik ga in mijn vakantie nog een week naar Texel. Qua hardlopen staan de Menzis Singelloop en de Dam tot Damloop nog op het programma. Ook zal er nog een duurloop van 35 kilometer gelopen gaan worden. Ik heb er zin in!

Ik heb nog nooit… De loperseditie

runner-never-have-i-ever_thumb (1)Gisteren zag ik op de site van Lien Robberechts, Fit met Lien, haar lopersversie van het drinkspelletje “Ik heb nog nooit…“. Verschillende vragen over situaties die met hardlopen te maken hebben. Alle vragen beginnen met “Ik heb nog nooit…“. Waar je bij het drinkspelletje bij iedere vraag waar je “Ik heb dat wel gedaan” antwoord een drankje moet drinken, zullen we dat bij deze vragen maar niet doen😉. Er moet vandaag nog hardgelopen worden, toch? Lien moest bekennen dat ze 30 van deze situaties wel heeft meegemaakt. Ik ben benieuwd bij hoeveel situaties ik dit ook moet toegeven, daarom heb ik in deze blog de vragen ook opgeschreven en ga ik mijn antwoorden geven. Ik ben heel nieuwsgierig hoe ver ik kom:

Ik heb/ben nog nooit…

…en teennagel verloren tijdens het rennen. Nee gelukkig nog nooit. Ik lees wel eens dat andere hardlopers dit wel is overkomen. Kom zo’n nagel dan eigenlijk gewoon weer terug?

…de weg verloren. Ja, het is me nu een paar keer overkomen dat ik de weg ben kwijt geraakt. Wat een geluk dat iedere smartphone tegenwoordig een navigatie-app heeft.

…meer dan een uur op de loopband gelopen. Nee nog nooit. De keren dat ik op een loopband heb gestaan zijn op één hand te tellen. Ik heb er ook nog nooit langer dan 30 minuten opgelopen. Hoe enorm ik kan genieten van hardlopen in de buitenlucht, zo verschrikkelijk vind ik lopen op een loopband.

…in de bosjes geplast. Ik moet eerlijk toegeven dat dit wel een paar keer is gebeurd.🙊

…5 kilometer gelopen.✔️

…10 kilometer gelopen.✔️

…een halve marathon gelopen.✔️

…een marathon gelopen. Ja en dat terwijl ik altijd riep: “Een marathon, nooit! Dan moet je wel echt gek zijn!” 8 oktober sta ik aan de start van mijn tweede marathon en in mijn hoofd ben ik al aan het nadenken over een derde. Misschien ben ik dan toch wel een beetje echt gek! 😉

…een schuurwond gehad. Ja helaas, toen ik voor de marathon van Rotterdam aan het trainen was, heb ik een paar keer gelopen met een riem met waterflesjes. Die riem schuurde heel erg waardoor ik op twee plekken schuurwondjes kreeg. Uiteindelijk heb ik de riem vervangen voor een camelbak.

…gesmolten zonnecrème in mijn ogen gekregen tijdens het lopen. Nee, ik vergeet mezelf meestal in te smeren. Maar als ik zie hoe het zweet bij een lange duurloop al in mijn ogen loopt, wil ik niet weten hoe het voelt als dit vermengd is met zonnebrand.

…een val gemaakt tijdens het lopen. Ja, één keer ben ik tijdens het lopen in de regen uitgegleden in een plas regenwater. Languit lag ik op de straat. Natuurlijk net op een druk punt, waar veel mensen het zagen gebeuren.

…de top drie gehaald tijdens een wedstrijd. Nee en dat gaat ook nooit gebeuren. Eén keer 11e geworden tijdens een 15 kilometer run. Daar was ik al heel trots op.

…een stop moeten maken omdat iemand de weg vraagt. Ja, dat is wel een paar keer gebeurd.

…gehuild tijdens een run. Nee, wel na een run. Op het moment dat ik bij de marathon van Rotterdam over de finish kwam werd ik overvallen door emoties.

…gestopt om water of eten te kopen onderweg. Nee, ik moet wel heel eerlijk zijn dat ik bijna nooit geld mee neem tijdens het lopen. Dus zelfs als ik iets zou willen kopen dan lukt me dit niet.

…gedacht: aah, die vieze geur, dat ben ik! Nee, eigenlijk niet. Misschien werkt mijn neus niet zo goed? 😉

…een bruin kleurtje gekregen, puur door te lopen! Ja, dat wel. Niet dat ik in de zomer heel bruin word, maar ik merk dit jaar wel (nu ik meerdere lange duurlopen in de zomer heb gelopen) dat je tijdens het hardlopen wel aardig wat zon meepakt.

…andere dingen afgezegd om te gaan rennen. Ja, ik moet helaas toegeven dat ik me hier inderdaad wel eens schuldig aan heb gemaakt.

…een vakantie gepland vanwege een wedstrijd. Nee, dat niet. Ik heb er wel even aan gedacht om een reis naar Berlijn te plannen met een deelname aan de marathon, maar dit heb ik uiteindelijk niet gedaan. Ik denk wel dat ik in de toekomst zeker een hardloopvakantie ga plannen. Een stedentrip combineren met een marathon.

…twee voeten met blaren gehad. Ik heb in de 5 jaar dat ik hardloop één keer een blaar gehad. Dus nog nooit op beide voeten. 🤞🏻

…een wedstrijd gelopen als training. Ja, afgelopen juni de halve marathon in Amersfoort. Vorig jaar in Den Haag de CPC-loop als training voor de marathon van Rotterdam.

…gepraat met iemand die je niet kent tijdens een wedstrijd. Ja, dat is wel een paar keer gebeurd. Al moet ik eerlijk toegeven dat hoe makkelijk ik op Social Media met andere hardlopers praat, in het echt vind ik dat toch een stuk lastiger.

…gepraat met iemand die je niet kent tijdens je training. Nee, dat is nog nooit gebeurd.

…gelopen met je doel/pace op je handen/armen geschreven. Nee, al zie ik het andere hardlopers wel vaak doen.

…gerend met mijn hond. Nee, mijn hondje houdt het nog geen kilometer vol.

…gerend in de regen. Meerdere keren. Ook tijdens wedstrijden. Een paar jaar geleden was ik tijdens de halve marathon in Enschede al doorweekt voordat het startschot ging.

…gerend in de sneeuw. Yep

…een vriend/vriendin overtuigd om mee te doen aan een wedstrijd. Ja zeker. Ik heb in ieder geval vriendin Lucienne zo ver gekregen dat ze de Singelloop in Enschede heeft meegelopen. Een paar jaar geleden ook mijn zus Leonie op de 5 kilometer tijdens de marathon van Enschede.

…zelf overtuigd om aan een bepaalde race mee te doen. Jazeker, toen ik net gestart was met hardlopen heeft mijn collega Karin mij overtuigd om mee te doen aan de zevenheuvelenloop en later ook aan mijn eerste halve marathon.

…geld betaald voor de foto’s van de wedstrijd. Nee nog nooit, wel meerdere keren getwijfeld.

…een selfie gemaakt tijdens het lopen. Sinds ik Instagram heb, bijna bij ieder rondje.

…een wedstrijd gelopen in het buitenland. Nog nooit, maar het staat zeker op mijn bucketlist.

…wilde dieren tegen gekomen bij het lopen. Nee.

…verkleed een wedstrijd gelopen. Nee en dat zit ook niet in de planning. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg!😉

…gelopen met een ‘running buddy’. Een paar keer. Maar ik loop vrijwel altijd alleen. Misschien lopen er in mijn omgeving gewoon te weinig mensen hard.

Ik heb 19 keer moeten toegeven dat ik een situatie dus wel heb gedaan. Lien, als het een drankspelletje was geweest, had jij nu het meest gedronken. 🍻 Hoe staat het met jullie? ik ben benieuwd hoe jullie bovenstaande vragen beantwoorden?

Blog van mijn zusje

Mijn zusje heeft gister een blog geschreven over haar broer en zus. Die moet ik dan natuurlijk ook even hier delen, ook al heeft het niets met hardlopen te maken😉!

1. Hoe heten jullie broer(s) en/of zus(sen)? En hoeveel jaar schelen ze met jullie? René: Mijn zussen heten Susanne en Leonie. Susanne is drie jaar jonger dan ik ben, Leonie tien jaar. Susanne: René is uit ’76, ik (Suus) uit ’78 en Leonie uit ’86. Leonie: Mijn broer heet René en mijn zus heet Susanne. 2. Hebben […]

via Blog #17: Mijn broer- en zussentag  — Leonie Naomi Joëlle