Geplaatst in Hardlopen

Goede voornemens: beginnen met hardlopen!

2022 is net van start gegaan. Een nieuw jaar, nieuwe kansen. 1 januari is voor veel mensen het moment om (opnieuw) te gaan beginnen met sporten. Nu de sportscholen gesloten zijn, betekent dit dat een groot deel van deze mensen gaat starten met hardlopen. Misschien ben jij wel één van hen.

Hoe zorg je er voor dat je het hardlopen vol houdt en hopelijk ook leuk gaat vinden?

Toen ik begon met hardlopen, kon ik het me niet voor stellen dat ik het ook echt leuk zou gaan vinden. Ik kon het me ook niet voorstellen dat ik ooit vijf kilometer aan één stuk zou kunnen hardlopen. Kijk nu naar me! Van een totaal niet sportief persoon ben ik veranderd in iemand die nu voor zijn vierde hele marathon aan het trainen is. Als ik het kan, kan jij het ook!

Begin met een goed schema Ik zelf ben begonnen met de podcast van Hardlopen met Evy (start 2 run). Tegenwoordig is hier ook een app van. Verwacht niet van jezelf dat je meteen die 5 kilometer aan één stuk kunt hardlopen. Bouw het langzaam op. De app Trenara heeft ook verschillende goede gratis schema’s.

Werk met een doel Schrijf je in voor een lokale hardloopwedstrijd. Begin gewoon eens met bijvoorbeeld vijf kilometer, verwacht niet van jezelf dat je meteen een halve of een hele marathon moet lopen. Je hebt nu een reden om naar toe te trainen. Na afloop wordt je vaak nog beloond met een medaille ook. Maak een speciale plek waar je deze medailles ophangt. Zo zie je steeds hoeveel je bereikt hebt. Ben trots op je resultaten!

Deel je vorderingen op social media Door op social media te delen dat je gestart bent met hardlopen en waar je naar toe traint, kunnen mensen je steunen. Doordat mensen weten waar je voor aan het trainen bent is er een extra motivatie om dit ook vol te houden. Soms is er niets mis met een beetje groepsdruk! 😉

Maak een hardloop Instagramaccount aan Op Instagram hebben heel veel hardlopers een speciaal op hardlopen gericht account. Je kunt deze mensen volgen en zij volgen jou. Hierdoor kun je elkaar steunen, adviseren en complimentjes geven.

Loop ook eens hard in een mooie omgeving Een van de voordelen van hardlopen is, dat je al kunt starten met sporten zodra je de voordeur achter je dichttrekt. Altijd dezelfde omgeving werkt misschien niet heel motiverend. Stap ook eens in de auto of op de fiets en ga eerst naar een andere omgeving. Loop eens door het bos, of langs het water. Zoek een locatie waar je geniet als je daar rond loopt, dat maakt het hardlopen ook een stuk leuker.

Ik wil jullie heel veel plezier wensen met het hardlopen. Onthoud dat de zwaarste stappen de stappen naar de voordeur zijn. Trek je hardloopschoenen aan. Bedenk dat het niet om de afstand en de snelheid gaat. Het gaat er om dat je geniet!

Geplaatst in Hardlopen, santa run

Santa Run: Run Merry

Gisterochtend was het zover. In mijn vorige blog vertelde ik dat ik een kleine Santa Run heb georganiseerd. Ik werd hier heel prettig bij ondersteund door Brooks Nederland. Van hen kreeg ik 10 goodybags om aan deelnemers weg te geven. In deze goodybag zat in ieder geval een kerstmuts om tijdens de Santa Run op te zetten.

Het vliegveld Twenthe leek me een hele mooie omgeving om met een groep mensen een stukje te gaan rennen. Je vindt er verharde weg, maar ook zandpaden, verhogingen met leuke uitzichten, bomen en lage begroeiing. In een klein parcours veel verschillende uitzichten. Afgelopen maandag ben ik naar het vliegveld gefietst om een plek te vinden waar we kunnen verzamelen en waar vandaan we een leuk rondje van ongeveer 5 kilometer kunnen rennen.

Via Instagram heb ik twee keer een oproep gedaan of mensen mee wilden lopen. Tegen mijn eigen verwachtingen in reageerden er gewoon negen mensen op mijn oproepje. Wat ontzettend leuk, mensen die ik niet ken die gewoon mee willen lopen! Verschillende mensen volgde ik al via Instragram, maar had ik nog nooit in het echt ontmoet. Twee hardlopers had ik bij verschillende evenementen al kort gesproken. Wat leuk, deze enthousiaste reacties.

Gisterochtend om 9 uur was het zo ver: de Santarun. Iets na half negen kwam ik op de afgesproken parkeerplaats aan. De eerste deelnemer stond al te wachten. Voor 9 uur was iedereen gearriveerd. Iedereen begon meteen met elkaar te kletsen. Erg leuk, dat (onbekende) hardlopers meteen zo’n klik met elkaar hebben.

Natuurlijk kreeg iedereen zijn goodybag. We zetten allemaal onze (blauwe) kerstmutsen op en gezellig kletsend begoinen we te rennen. Omdat ik voor een startpunt had gekozen dat niet direct aan de parkeerplaats lag, snoepten we er stiekem nog twee kilometer extra bij. Hardlopers wandelen natuurlijk niet naar het startpunt! 😉

Foto gemaakt door @runningsling

Daar liepen we, tien hardlopers met kerstmuts. Eén roedel gezelligheid. Ondertussen werd er live gegaan op Instagram en werd er meerdere keren gestopt om selfies en groepsfoto’s te maken. Door al het praten tijdens het lopen, ging de tijd heel snel voorbij. Voor we het in de gaten hadden stonden we bijna een uur later weer bij de parkeerplaats.

Ik heb genoten en ik wil iedereen bedanken die gezellig heeft meegelopen. Het lijkt me erg leuk om dit soort hardloopbijeenkomsten vaker te organiseren. Gezellig lopen op mooie locaties in de omgeving van Twente. De eerste loopafspraak heb ik naar aanleiding van de Santa Run ook al in mijn agenda staan!

Geplaatst in Hardlopen, Losser

De Twentse Smokkeltrail 2021

Een tijdje geleden heb ik mijn eerste trailschoenen gekregen. Ervaring met trailrunnen heb ik nog niet. Met mijn nieuwe schoenen ben ik nu twee keer het bos in geweest. Maar echt getraild heb ik nog niet. Tot ik een tijdje geleden op Facebook las over de Twentse Smokkeltrail op zondag 7 november. Een lokaal trailevenement in het dorp Losser.

Een trailrun zo dichtbij huis, die kan ik natuurlijk niet laten schieten. Ik hoefde dan ook niet lang na te denken of ik me hier voor zou inschrijven. Wel over welke afstand ik wil gaan lopen. Er zijn drie afstanden 27,5 km, 14,8 km en 10 km. Omdat ik nog geen ervaring heb met trailrunnen heb ik besloten om voor de kortste afstand te gaan. De 10 km dus. Een mooie afstand om het trailen mee te ontdekken.

De start van de 10 km is om 14.00 uur. Rond kwart voor één stap ik op zondagmiddag in de auto naar Losser. Voorafgaand aan de start moet ik eerst mijn startbewijs nog ophalen. Uiteindelijk sta ik rond half 2 met mijn startnummer vastgespeld klaar in de kantine van de plaatselijke atletiekvereniging.

Iets voor twee uur wordt iedereen die deelneemt aan de 10 kilometer gevraagd om mee te lopen naar iets buiten de atletiekbaan. Daar staan paarden en twee grote huifkarren op ons te wachten.

Met deze huifkar worden we de grens over gebracht naar onze start net over de grens in Duitsland. Onze start is het het 17,5 kilometer punt van de 27,5 kilometerlopers. Een kleine 20 minuten laten kunnen we dan ook uit de huifkar stappen en staan we bij onze start. Het evenement heet niet voor niets de Twentse Smokkelroute. Via verschillende oude smokkelweggetjes lopen we terug naar Nederland met de finish weer in het Twentse dorp Losser. Om het extra bijzonder te maken krijgen alle lopers vlak voor de grens een pakje boter. Dit pakje boter moeten we verstoppen en mee smokkelen de grens over. Hiermee wordt het dus een echte smokkeltrail.

Ik ben gewend om vooral op verharde weg te lopen, maar dat is tijdens een trailrun niet de bedoeling. Het parcours bestaat uit ongeveer 90% niet verharde ondergrond. We rennen door bossen, door modder, over grasvelden, over boerenerven en door het zachte zand langs het water. Wat is dit een mooi parcours. Tien kilometer dwars door de natuur. Ik heb tien kilometer lang genoten. Ik kijk mijn ogen uit naar het Twentse herfst landschap. Op sommige stukken heb ik extra voorzichtig moeten lopen, omdat het bijvoorbeeld heel modderachtig was of omdat ik niet wilde uitglijden en in het prikkeldraad zou vallen. Tijdens het rennen heb ik twee mensen zien uitglijden en vallen, dus het was echt opletten tijdens het lopen.

Na ongeveer 10 kilometer was daar de finish en behalve een medaille kreeg iedereen een echte Twentse krentewegge. Erg lekker met de boter die we gelukkig de grens over hebben kunnen smokkelen. 😉

Ik heb echt genoten van dit evenement en één ding weet ik zeker, de volgende keer ga ik voor één van de langere routes!

Geplaatst in Hardlopen

Boekrecensie: Hardloopreis van geluk – Coen Cuijpers

Naast hardlopen hou ik heel erg veel van lezen. Vooral thrillers lees ik met veel enthousiasme. Naast thrillers vind ik het ook leuk om boeken van andere hardlopers te lezen. Om deze reden heb ik dan ook al de boeken verslonden van Klaas Boomsma, Job Pennekamp en Hedwig van Bree. Onlangs heb ik daar weer twee boeken aan toe gevoegd. Sameena – Mijn ultrarun uit de gedwongen prostitutie van Sameena van der Mijden, dat ik op dit moment aan het lezen ben en Hardloopreis van geluk van Coen Cuijpers dat ik onlangs heb uitgelezen.

Het boek deed me een beetje denken aan Wild van Cheryl Strayed. Waarschijnlijk iets minder heftig, maar beide boeken gaan over iemand die na een vervelende periode hun leven opnieuw oppakken en dit doen door middel van een lange wandel/hardlooptocht. Waar Cheryl Strayed de Pacific Crest Trail in het westen van de Verenigde Staten bewandelde rent Coen Cuijpers vanuit het Limburgse Gennep naar het Italiaanse Palermo.

In dit boek beschrijft Cuijpers zijn depressie en hoe hij hier door vrienden uitgesleept werd. Hoe hij zijn leven weer oppakt en uiteindelijk besluit om naar Palermo te rennen. Dit door dagelijks een marathon te rennen. 72 marathons in 112 dagen. In dit boek neemt Cuijpers ons mee in alle dagen van zijn reis. Hij beschrijft iedere dag en wat hij op deze dagen mee maakt. Hij beschrijft de mensen die hij ontmoet. Mensen die hem inspireren of juist door hem geïnspireerd worden.

Erg inspirerend om deze reis door Europa te lezen. Ik kan me niets voorstellen dat ik ooit zo’n reis zou ondernemen en al helemaal niet alleen. Mooi om te lezen hoe Cuijpers tot dit idee komt en het ook nog daadwerkelijk uitvoert.

Hou je van hardlopen en wil je lezen over de bijzondere hardloopervaringen van andere hardlopers dan is dit boek zeker een aanrader. Ook als je niet van hardlopen houdt maar wel van het verhaal van iemand die een inspirerende reis maakt is dit boek waarschijnlijk iets voor jou.

Wil je meer lezen over de schrijver of zijn reis neem eens een kijkje op zijn site: Move the Earth! Hier kun je ook het boek bestellen!

Geplaatst in Hardlopen

Halve marathon Eindhoven 2021

Vorige week zondag liep ik voor het eerst in bijna twee jaar weer een officiële halve marathon. Hierdoor kreeg ik direct weer de smaak te pakken en heb ik me afgelopen dinsdag nog snel ingeschreven voor de halve marathon tijdens het Eindhoven Marathon-weekend. Voor mij altijd een soort van thuiswedstrijd, omdat ik in de buurt van Eindhoven ben opgegroeid en mijn familie daar nog steeds woont. Supporters gegarandeerd!!

Natuurlijk heb ik eerst gevraagd of mijn vader en zussen wel gezellig thuis zijn. Gelukkig is dat zo, dus niets staat een leuke zondag meer in de weg.

Zaterdagavond op tijd naar bed, de wekker zondag op 7.00 uur gezet. Op tijd wakker geworden, ontbijten met Brinta en om 8 uur in de auto richting mijn vader. Daar gezellig koffie gedronken en nog snel een paar broodjes met pindakaas weggewerkt. Daarna door naar mijn zus, die op loopafstand van de start en finish woont. Daar de auto geparkeerd. De fiets van mijn zus gepakt en samen naar het Beursgebouw gefietst om mijn startbewijs op te halen. Hierna nog even lekker bij mijn zus ontspannen, voor zo ver dat kan op de dag van een hardloopwedstrijd. Daarna zijn we samen naar de start gegaan, waar ik rond twee uur aan kwam. Ik had, omdat ik me pas laat had ingeschreven, het laatste startvak dat om half drie mag starten.

Om half drie hoorde ik het startschot en daar vertrekken we. Het was al weer een tijd geleden dat ik in zo’n drukte heb mogen hardlopen. Wat is dit gezellig. Op verschillende plekken staan DJ’s en bandjes naast het parcours, wat een feest!

Als eerst lopen we richting het winkelcentrum Woensel, meteen komen daar weer de herinneringen naar boven dat ik, als tiener, regelmatig in dit winkelcentrum naar de orthodontist moest. In een lekker tempo lopen we door. Na een kilometer of negen hoor ik heel hard dat er mensen René roepen. Ik moet even goed kijken en turen, want ik heb tijdens het lopen mijn bril nooit op. Het is voor mij lastig om zonder bril gezichten te herkennen. Als ik ze bijna voorbij loop zie ik dat het mijn nichtjes Madelon en Ingeborg zijn. Heerlijk supporters langs het parcours, ik merk dat ik meteen weer een stuk lekkerder loop. Zo leuk om te merken wat support met je doet.

Een stuk verder lopen we de Anthony Fokkerweg op. Ik weet dat daar altijd mijn vader, stiefmoeder, mijn zus Leonie en mijn nichtjes Naomi en Joëlle op me staan te wachten. Helemaal aan het einde van de weg, vlak voordat we de Oirschotsedijk op gaan zie ik ze staan. Met open armen ren ik op mijn kleine nichtjes af. Ik geef ze een knuffel en vraag nog snel of ik vanavond frietjes met hun mag eten! Natuurlijk mag dat, dat hadden we natuurlijk ook allang afgesproken! 😉

Nog een stuk over de Oirschotsedijk, maar 2/3e van de route ligt al achter me. Via het altijd gezellige Strijp-S en het PSV-stadion richting het centrum van Eindhoven. Ter hoogte van de Mediamarkt staat mijn zus Susan me op te wachten. Hierna nog een klein stukje dwars door het centrum van Eindhoven. Veel gezellige drukte op dit laatste deel van het parcours. Zo gezellig deze laatste meters. Nog een klein stukje tot aan de finish, nog even versnellen! Met een tijd van 1 uur 48 minuten en 47 seconden ren ik over de finish. Ik ben heel erg tevreden. Met een warme trui staat mijn zus me na de finish op te wachten. Heerlijk!

Natuurlijk, zoals beloofd, heb ik de dag afgesloten met frietjes samen met mijn zussen en nichtjes. Met een gelukkig gevoel kijk ik terug op deze dag.

Geplaatst in Hardlopen

Halve marathon van Oldenzaal

Het is al eer bijna een week geleden dat ik aan de start stond van mijn eerste officiële halve marathon in bijna twee jaar tijd. De laatste halve marathon die ik heb gelopen was de halve marathon van Amsterdam in oktober 2019. Tot nu toe waren de meeste evenementen waar ik voor ingeschreven stond geannuleerd. Hierdoor vind ik het nog steeds lastig om me voor nieuwe evenementen in te schrijven. Ik blijf bang dat ook deze evenementen niet door kunnen gaan.

Toen ik een tijd geleden zag dat de inschrijving voor de halve marathon Oldenzaal open ging, heb ik me toch over deze angst heen gezet. Het is een regionaal evenement met daardoor ook minder deelnemers dan bij alle grote marathons. Ik dacht dat hierdoor de kans dat het door zou gaan, dan ook wel groter zou zijn.

Ik heb deze halve marathon al twee keer eerder gelopen, ik weet daardoor dat het een redelijk zwaar parcours is. Er zitten veel hoogte verschillen in het parcours en ook hele stukken vals plat.

In tegenstelling tot de vorige keren dat ik deelnam aan dit evenement kregen we de startnummers dit jaar thuis gestuurd. Dit vind ik zelf altijd heel fijn. Zodra het startnummer op de deurmat valt, begint voor mij de voorpret al!

De halve marathon van Oldenzaal is voor mij bijna een thuiswedstrijd. Dit stadje in Twente ligt ongeveer 14 kilometer bij mij vandaan. De start was om 11.00 uur. Iets na tien uur stapte ik daarom op mijn (elektrische) fiets van Enschede naar het centrum van Oldenzaal. Helaas door de regen. Mijn eerste halve marathon in twee jaar en het regent de hele dag! 😉

Rond kwart voor 11 stond ik klaar in het startvak. Heerlijk om weer lekker in een startvak te staan. Iets na 11 uur ging eindelijk het startschot. Vanuit het centrum van Oldenzaal lopen we door wat wijken met best grote en dure huizen. Vandaar uit gaan we richting het buitengebied. We verplaatsen ons naar het dorpje De Lutte en vandaaruit gaan we verder het Twentse buitengebied in.

Ik was eigenlijk vergeten wat een mooi parcours dit is. Over verharde weg, maar ook verschillende (verharde) zandpaden, langs weilanden, door bos, heuvels op en heuvels af. Ik heb enorm genoten van de hele route. Op sommige momenten als we heuvels op moesten, ook wel gevloekt. Zeker bij de Tankerberg. En wat heb ik daar ook genoten toen ik een spandoek zag hangen dat we het hoogste punt van deze Tankerberg hadden bereikt. Kom op, vanaf nu alleen nog maar naar beneden. Vandaaruit weer richting het centrum van Oldenzaal.

In een tijd van 1 uur 50 minuten en 26 seconden kom ik over de finish heen. Wat een heerlijk moment!

Als je volgend jaar op zoek bent naar een niet al te groot hardloopevenement in het Oosten van het land, dan wil ik je de Halve Marathon Oldenzaal zeker aanbevelen.

Geplaatst in Hardlopen

Urban City Run053

Zondag 19 september stond eigenlijk de Dam tot Damloop in mijn agenda. Nadat deze helaas afgelast was, zag ik dat er die dag in mijn eigen woonplaats Enschede de Urban City Run georganiseerd werd. Ik heb nog een tijdje getwijfeld of ik me moest inschrijven, want hoe groot is de kans dat dit evenement wel door kan gaan? Uiteindelijk heb ik vorige week mezelf toch ingeschreven.

De Urban City Run is een evenement zonder tijdsregistratie. Het is een fun-run. Het gaat niet om de tijd , maar om de gezelligheid. Je kunt kiezen tussen een route van 5 en één van 7 1/2 kilometer. Nog tijdens het evenement mag je beslissen voor welke afstand je gaat. Tijdens deze run ren je door het centrum van Enschede en ren je hierbij ook dwars door bekende gebouwen heen. Omdat er geen tijd geregistreerd wordt, heb je tijdens het rennen alle mogelijkheid om selfies te maken.

De start is zondag om 10.00 uur. Omdat het een thuiswedstrijd is stapte ik om half 10 op mijn fiets naar de start. We krijgen geen startnummer, maar iedereen krijgt hetzelfde hardloopshirt, zodat aan je shirt gezien wordt dat je meedoet.

Om 10.00 uur gaat het startschot en in een grote kolonne rennen we vanuit de stad rechtstreeks naar het centrum van Enschede. Dwars door het overdekte winkelcentrum De Klanderij, door het Holland Casino (waar uitgebreid selfies werden gemaakt), door de Decathlon. We kwamen door onder andere een kerk, door het gebouw van Hogeschool Saxion, door poppodium Metropool en het Wilminktheater. Als laatste renden we door de Twentse Foodhal.

Tijdens het lopen heb ik echt genoten. Ik heb niet eerder, tijdens een loopevenement, een stad op deze manier doorkruist en nu was het ook nog eens mijn eigen stad.

Het was voor mij ook heel goed om weer even tot de kern te komen, hardlopen is op de eerste plaats gewoon leuk. Het is een hobby. Goed om een keer niet bezig te zijn met snelheid en nieuwe pr’s. Even gewoon genieten van mijn hobby. Heerlijk!

Ik heb dan op dit moment ook maar één tip: RUN HAPPY!

Geplaatst in Hardlopen

Hardlopen in Friesland

Voor de meeste mensen zit de vakantie er al weer een tijdje op. Omdat wij geen kinderen hebben hoeven we geen rekening met schoolvakanties te houden en nemen wij altijd in september vakantie. Dit is de laatste week van mijn vakantie en we zijn net terug van een weekje vakantie in Friesland.

Vorige week maandag zijn we vertrokken naar een bungalowpark in het dorpje Anjum aan het Lauwersmeer. De hond kon lekker met ons mee. Al had zij het leuker gevonden als we gewoon thuis waren gebleven. Ze wordt in november 16 en wil eigenlijk gewoon thuis in haar vertrouwde omgeving blijven.

Natuurlijk gingen ook de hardloopschoenen mee en heb ik in Friesland lekker drie rondjes hardgelopen.

Het eerste rondje hebben we samen langs het Lauwersmeer gelopen. Daarna ben ik een rondje naar het dorp Anjum gelopen. Op de laatste dag van de vakantie heb ik mijn hardloopschoenen nagetrokken voor een halve marathon. Vanuit het bungelowpark naar de kust van de Waddenzee en daarna met een stukje langs het Lauwersmeer weer terug naar het vakantiehuisje.

In het kader van de Eneco Beach Clean Cup heb ik mijn beach clean up-set meegenomen toen we een dagje met de boot naar Schiermonnikoog gingen. Met elkaar maken we Nederland schoon!

Nemen jullie je hardloopschoenen mee op vakantie? Of is vakantie juist ook even niets sportiefs doen?

Geplaatst in Hardlopen

Daar ben ik weer

Het is al weer enige tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. Omdat ik in februari met een nieuwe baan ben begonnen, heb ik een tijdje niet de rust genomen om even te gaan zitten en een blog te schrijven. Mijn hoofd zat vol met alles wat ik te leren had rondom mijn nieuwe functie. Er kwam veel nieuws op me af. Nieuwe kennis die ik me eigen moest maken. Het is nu een half jaar later en ik begin duidelijk mijn plek te vinden.

Ik heb nu weer de ruimte om na te denken over leuke onderwerpen om over te schrijven. De eerste onderwerpen liggen al klaar: lopen op mijn nieuwe trailschoenen, nieuwe podcasts die ik heb ontdekt tijdens het hardlopen en een recensie over een boek over hardlopen dat ik nu aan het lezen ben. Ik ga jullie dan ook snel weer verblijden met mijn schrijfsels over alles wat met hardlopen te maken heeft.

Als jullie leuke onderwerpen hebben voor mijn blog laat het me weten. Tot snel!

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 3

Donderdag 14 maart was het nog precies een maand tot de marathon van Parijs. Nog 31 dagen en dan mag ik mijn derde marathon gaan lopen. Dit betekent dat het ook tijd wordt om mijn langste trainingsafstand te gaan lopen. Maandag 18 maart was het dan ook zo ver, al een paar weken stond deze datum rood omcirkeld in mijn agenda. De dag dat ik 35 kilometer mag gaan hardlopen.

Zondagavond heb ik op mijn laptop met behulp van Strava al een route opgesteld. Een route opstellen van 35 kilometer blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Of eerlijk gezegd is 35 kilometer gewoon echt een heel eind. Waar moet je niet allemaal naar toe lopen om uiteindelijk na 35 kilometer weer bij je voordeur te staan. Na heel wat gepuzzel heb ik uiteindelijk een route samengesteld. Vanuit Enschede loop ik eerst naar het dorp Losser, van daaruit door naar het volgende dorp Over-Dinkel. Om hierna de Duitse grens over te steken en door de Duitse stad Gronau te lopen. Nadat ik Gronau weer heb verlaten zal ik vlak voor het dorp Glanerbrug de Nederlandse grens weer oversteken. Vanuit Glanerbrug zal ik dan weer richting Enschede lopen.

Nadat ik deze route heb opgesteld besluit ik om zondagavond op tijd naar bed te gaan, zodat ik maandag uitgerust met deze lange duurloop kan beginnen.

img_2128Helemaal uitgeslapen word ik maandag wakker en drink op mijn gemak een paar koppen koffie, laat de hond uit en ontbijt met een bord Brinta. Nadat ik mijn ontbijt rustig heb laten zakken, ben ik om 11 uur helemaal klaar om te vertrekken. Voldoende water en gelletjes in mijn rugzak. Verschillende podcasts klaargezet op mijn Iphone. Mijn nieuwe Garmin-horloge helemaal opgeladen. Nerveus ben ik wel. Gaat me dit lukken? Hou ik het 35 kilometer vol? Wat als ik het niet vol hou, hoe moet het dan in Parijs? Mijn gedachten maken overuren. Toch trek ik de deur achter me dicht en vertrek. Eerst richting de Enschedese wijk Roombeek. De wijk van de vuurwerkramp. Vanuit Roombeek loop ik door in de richting van Oldenzaal om al heel snel op de Oldenzaalsestraat de fietsroute richting Losser in te slaan. De eerste 5 kilometer heb ik al op zitten. Ik probeer niet te hard te lopen. Het lukt me niet om me te houden aan de van te voren besloten 10 km/uur. Het lukt me wel om toch een stuk rustiger te lopen dan ik normaal doe. Ergens in het buitengebied tussen Enschede en Losser raak ik de weg kwijt, maar met behulp van mijn Iphone kom ik uiteindelijk na zo’n 11 kilometer toch in Losser aan. Snel maak ik een selfie met het plaatsnaambord op de achtergrond, om mijn weg richting het volgende dorp Over-Dinkel te vervolgen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in de 7 jaar die ik nu in Enschede woon, nog nooit in Over-Dinkel ben geweest. Zo zie je ook nog eens iets van je omgeving. Waar het hardlopen wel niet goed voor is! Met 15 kilometer in de benen bereik ik uiteindelijk Over-Dinkel. Ik loop door de hoofdstraat van dit dorp om aan het einde van deze straat de Duitse grens te bereiken. Vanuit de grens loop ik door naar het stadje Gronau. Ik loop dwars door het centrum van deze stad, om na ongeveer 6 kilometer door Duitsland te hebben gerend de Nederlandse grens weer te bereiken. Meteen na de grens loop ik door het grensdorpje Glanerbrug en eigenlijk gaat het nog heel erg goed. Natuurlijk is het af en toe best zwaar, maar ik heb er 5197864e-3090-448a-9708-3244ea328544al 22 kilometer op zitten en ik loop nog erg lekker. Nog geen vermoeide benen. Na 24 kilometer ben ik weer bij het plaatsnaambordje van Enschede. Iets eerder dan ik had verwacht. Heb ik mijn route verkeerd gepland, of heb ik ergens een stuk afgesneden? Ik weet het niet, maar ik begrijp wel dat ik nu niet direct naar huis kan rennen, dan haal ik geen 35 kilometer. In mijn hoofd moet ik snel bepalen wat voor lus ik nog aan mijn route ga koppelen om de 35 kilometer af te kunnen leggen. Uiteindelijk ben ik alweer 30 kilometer aan het hardlopen en ik begin het nu wel in mijn benen te voelen. Ik moet wel eerlijk toegeven, dat ik vandaag beter loop dan twee weken eerder tijdens mijn rondje van 30 kilometer. Dit geeft een goed gevoel. Ik besluit er nog een stuk Enschedese singels aan toe te voegen om zo de  35 kilometer te halen.  Hoe dichter ik bij die 35 kilometer kom, hoe zwaarder het lijkt te worden. Nog anderhalve kilometer! Ik ben er bijna. In minder dan 10 minuten ben ik weer thuis en kan ik liggend op de bank gaan nagenieten van deze prestatie. Nog één kilometer!  En dan is het gewoon zover, mijn Garminhorloge geeft aan dat ik er 35 kilometer op heb zitten. Ik ben bijna thuis.

img_2123Ik zet mijn horloge uit. Ik synchroniseer mijn horloge met Strava, wandel rustig naar huis. Het is me gelukt. Ik heb 35 kilometer hardgelopen. Een training waar ik vanochtend enorm tegen op zag, maar die ik nu 3 uur en een kwartier later gewoon heb afgerond. Dit keer ging deze training me beter af dan tijdens mijn vorige twee marathontrainingen. Nu snel naar huis, douchen en nagenieten.

Ik kan niet wachten op Parijs.