Geplaatst in Hardlopen

Dingen waar ik naar luister tijdens het hardlopen!

Sinds ik ben begonnen met hardlopen luister ik muziek tijdens het lopen. Het begon met de podcast van Evy waarin ze mij in 12 weken trainde naar een half uur aaneengesloten hardlopen. Iedere training was een podcast waarin Evy mij vertelde of ik mocht hardlopen of juist moest wandelen. Dit vertelde ze over de door haar samengestelde muziek heen. Ze wisselde de muziek af aan de hand van de snelheid waarop ik moest lopen. Rustige muziek tijdens het wandelen en snellere muziek wanneer ik mocht rennen. De podcast was op dat moment al een tijdje uit, dus de muziek was ook al iets ouder. Daarna ben ik altijd met muziek blijven lopen. Eerst gedownload op mijn mp3-spelertje, later via mijn smartphone en uiteindelijk via Spotify. Op Spotify maakte ik speciale hardloop-playlists, die ik regelmatig aanpaste. Ideaal!

Eén keer heb ik geprobeerd om te lopen luisterend naar een luisterboek. Een tip die ik meerdere keren op Social Media was tegen gekomen. Dit heb ik ongeveer 5 minuten volgehouden, daarna heb ik het boek snel omgeruild voor muziek op Spotify! Ik merkte dat ik eigenlijk niet genoeg mee kreeg van het boek om het verhaal te kunnen volgen. Misschien lag het aan het boek, misschien ligt het aan hoe geconcentreerd ik luister tijdens het hardlopen. Ik heb het hierna nooit meer geprobeerd.

img_1191Ongeveer een jaar geleden kwam de podcast LoopPraat uit. In deze podcast wordt er door de twee hosts Anton-Jan Thijssen en Tim Baks steeds met een gast gezellig gepraat over hardlopen. Toen ik deze podcast ontdekte waren er al een paar afleveringen online te vinden. Tijdens het luisteren naar LoopPraat kwam ik er achter dat ik, zeker tijdens een langzame duurloop, het erg lekker vind om naar gezellig kletsende mensen te luisteren. Leuke onderwerpen en leuke mensen. Ik kwam er al snel achter dat dit ook betekent dat ik regelmatig hardop aan het schateren ben, niet doorhebbend dat er ook andere mensen om mij heen zijn die niet horen waarom ik lach. Tijdens de hierna volgende hardlooprondjes heb ik meteen alle al bestaande afleveringen geluisterd.

img_1192Kort daarna kwam ook Runnersworld met de podcast Susy-Q&A. Een podcast waarin Runnersworld hoofdredacteur Olivier Heimel en topatlete Susan Krumins het hebben over hardlopen.

De afgelopen periode heb ik dan ook ontdekt dat ik zeker tijdens lange duurlopen liever naar een podcast luister dan naar muziek. Muziek zorgt er vaak voor dat ik net iets harder loop dan mijn bedoeling is. Ook merk ik dat luisteren naar kletsende en discussiërende mensen mijn gedachten op moeilijke momenten weghaalt van het hardlopen.

Op dit moment zijn er vier podcasts waar ik met veel plezier naar luister:

Looppraat

Susy-Q&A

img_1194Geeky Dingen een leuke podcast over populaire cultuur. Één van de hosts van deze podcast is Linda Duits. Zij was onlangs deelneemster bij De Slimste Mens. Hier vertelde ze over de podcast waar zij aan meewerkt. Mijn nieuwsgierigheid werd gewekt en ik ben de podcast direct gaan luisteren. De afgelopen weken heb ik bijna alle bestaande afleveringen geluisterd.

De Lagarde een podcast van de NPO over films en series. Op deze manier blijf ik tijdens het hardlopen op de hoogte van de films en series die op het moment de moeite waard zijn. Of die dat juist helemaal niet zijn. Via deze site heb ik al verschillende series gezien, die ik anders waarschijnlijk nooit gezien had.

Waar luisteren jullie naar tijdens het lopen? Hebben jullie nog tips voor leuke podcasts?

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 1

Het is januari 2019, nog iets meer dan 3 maanden tot de marathon van Parijs. Vorig jaar heb ik besloten om in 2019 in Parijs mijn derde marathon te gaan lopen. Dit wordt ook mijn eerste hardloopwedstrijd in het buitenland. De komende periode zal ik jullie via deze blog  op de hoogte houden van mijn trainingsvoortgang.

img_0120De eerste trainingen uit mijn marathonschema heb ik al afgevinkt en tot nu toe gaat alles voorspoedig. Ik merk dat ik door het trainen, volgens een schema, weer sneller word en ik ook gemotiveerder ben om mijn hardloopschoenen aan te trekken. Net als bij mijn vorige twee marathons train ik met één van de marathonschema’s uit de “Hardlopen met Evy-app“. Niet iedereen zal dit verstandig vinden, omdat dit geen training op maat is, maar de vorige twee keer is deze manier van trainen me heel erg goed bevallen. Ik train altijd alleen en met deze app heb ik tijdens het lopen toch altijd mijn trainer bij me. Tijdens de trainingen geeft Evy me tips en probeert ze me te motiveren. Tijdens de wekelijkse intervaltrainingen geeft Evy me ook steeds aan wanneer ik mijn snelheid moet ophogen of juist vertragen. Voor iedere training is er een aparte  bestandje dat ik via mijn telefoon afspeel. Hiernaast zet ik via Spotify muziek op of ik speel een podcast af. Af en toe onderbreekt Evy dat wat ik aan het luisteren ben om me toe te spreken. Ideaal. Ik train dit keer met het schema “de marathon binnen 4 uur”. Mijn streven voor deze marathon is net als de vorige keren om binnen 4 uur te finishen, maar stiekem hoop ik binnen 3 uur en 30 minuten de finish te halen.

img_0127De meeste voorbereidingen voor deelname aan de marathon heb ik nu afgerond. Via loopreizen heb ik een hotel geboekt van vrijdag tot en met maandag inclusief een startbewijs voor de marathon. De treinreis met de Thalys heb ik geboekt. Ik heb besloten om niet op maandag, maar pas op woensdag terug naar Nederland te gaan, zodat ik na de marathon nog tijd heb om van Parijs te genieten. Daarom heb ik gister ook nog een hotel geboekt voor maandag tot en met woensdag. Voor hardloopwedstrijden in Frankrijk, moet je een door je huis- of sportarts ondertekende medische verklaring overleggen. Hiervoor ben ik onlangs naar de huisarts geweest, dit was meteen een goed moment om me maar eens aan mijn huisarts voor te stellen. Ik kwam er achter dat ik mijn huisarts nog nooit ontmoet heb. Nu ik ook deze verklaring in mijn bezit heb, heb ik alles geregeld wat ik moest regelen. Nu hoef ik nog maar één ding te doen: trainen!

Geplaatst in Hardlopen

2018: een terugblik!

Het is vandaag al weer 31 december, de laatste dag van het jaar. Morgen gaat 2019 van start, het jaar waarin mijn derde marathon staat gepland. De laatste maanden van 2018 stonden daarom ook al het teken van het uitbreiden van mijn trainingen. Ik merkte ook dat na het nemen van deze beslissing mijn plezier in het lopen weer groter werd. Een nieuwe uitdaging, een mooie reden om weer veel te lopen.

img_03822018 was ook het jaar dat ik besloot om niet deel te nemen aan de marathon van Rotterdam. Na de marathon van Eindhoven in 2017 besloot ik iets te enthousiast om in april 2018 de marathon van Rotterdam te lopen. Al redelijk snel merkte ik dat ik mijn trainingen uitstelde, geen zin had in de duurlopen en de intervaltrainingen. Na lang nadenken heb ik toen besloten om deze marathon toch maar over te slaan. Waarschijnlijk zijn 2 marathons in 6 maanden voor mij toch iets te veel.

 

img_4381In 2018 heb ik aan 10 hardloopevenementen meegedaan, waaronder 6 halve marathons. Ook kwam ik er achter dat een halve marathon lopen met een jetlag af te raden is. Mijn slechtste halve marathon ooit was toch echt de halve marathon in Enschede dit jaar, nog geen 24 uur nadat ik uit Curaçao was terug gekomen.  Ik was eigenwijs en liep hem toch. In 2018 heb ik dan ook geleerd om beter naar mijn lichaam te luisteren en soms ook gewoon dingen niet te doen.

img_04282018 was het jaar van verschillende hele mooie loopmomenten. Ik heb enorm genoten van de Dam tot Damloop. Tijdens de 7heuvelenloop merkte ik dat ik weer helemaal in vorm was. Hiermee kwam ook mijn vertrouwen voor deelname aan de marathon in 2019 helemaal terug. Ik heb er zin in. Vandaag nog één dag genieten van 2018 en vanaf morgen echt aan de bak voor mijn grote uitdaging voor 2019: de marathon van Parijs.

Ik wens jullie allemaal een sportief 2019.  Bedankt dat jullie ook in 2018 mijn blog weer gelezen hebben! Tot in 2019.

Geplaatst in Hardlopen

Boekrecensie: Nooit meer bananen – Job Pennekamp

Een tijdje geleden zag ik op Instagram verschillende hardlopers met het boek Nooit meer Bananen op de foto staan. Het boek bleek geschreven door Job Pennekamp, iemand die ik zelf ook al enige tijd op Instagram volg. Nieuwsgierig als ik ben, ben ik me meteen gaan verdiepen in het boek. Waarom heeft Job een boek geschreven en waar gaat het over?

Het boek gaat over zijn mislukte eerste marathonpoging en zijn daaropvolgende tweede poging. Omdat ik zelf nu voor mijn derde marathon aan het trainen ben, vind ik dit een erg speciaal onderwerp. Ook ben ik vooral heel nieuwsgierig naar de hardloopverhalen van andere Nederlandse (recreatieve) hardlopers. Ik ben dan ook meteen naar Job’s website gegaan om daar het boek te bestellen. Helaas kreeg ik vrij snel een reactie terug, dat het boek zo’n succes was, dat ik een kleine week moest wachten op de tweede druk. Ik zeg in de vorige zin helaas, maar het is gewoon een groot compliment dat hij zo snel door zijn eerste druk heen was. Een kleine week later ligt Nooit meer Bananen alsnog bij mij op de deurmat.

De volgende dag begin ik tijdens mijn dagelijkse treinreis dan ook te lezen in het boek. Job heeft in totaal 42 hoofdstukken en een beetje 😉 en ook nog eens in 42.195 woorden zijn boek geschreven. Hoe gek kun je zijn van de marathon? Erg goed bedacht! ik weet niet hoe moeilijk het moet zijn geweest om woorden te schrappen of aan te vullen om aan dit exacte aantal te komen. Goed gedaan Job!

Het boek gaat over de twee marathonpogingen van Job. Beide tijdens de marathon van Amsterdam. De eerste keer is hij heel erg ver gekomen, maar na 39 kilometer stort hij in elkaar en wordt hij met 42 graden koorts afgevoerd naar het ziekenhuis. Toch of juist daarom besluit hij een paar jaar later nog een keer de marathon te gaan lopen.

Job vertelt op een voor hardlopers erg herkenbare manier hoe hij heeft getraind en hoe hij zijn tweede marathon beleeft.  Hij doet dit door zijn tweede marathon kilometer voor kilometer te beschrijven. Tijdens dit verhaal blikt hij met flashbacks terug op zijn eerdere marathonpoging en het trainen naar deze tweede. Behalve zijn (voor mijn idee) heel hoge snelheid is veel aan dit verhaal herkenbaar.  Zelf heb ik de marathon van Amsterdam nooit gelopen, maar wel twee keer de halve, waardoor het laatste deel van het omschreven parcours heel herkenbaar is.

Heb je zelf ooit een marathon gelopen of ben je van plan om binnenkort een marathon te gaan lopen, dan is dit echt een heel mooi boek om te lezen. Het laat kilometer voor kilometer zien wat je als hardloper tijdens deze bijzondere afstand doormaakt. Erg knap en vaIMG_0758ak ook erg herkenbaar beschreven.

Ik vind het boek een aanrader en als je nog een cadeau zoekt voor de kerst, vraag eens een boek! Het boek is te bestellen op Job’s eigen website. Wil je eerst meer weten over Job en zijn boek, afgelopen week was hij hoofdgast tijdens de hardlooppodcast Looppraat. Sowieso is Looppraat een aanrader om naar te luisteren, tijdens het hardlopen of gewoon op de bank.

veel leesplezier

Geplaatst in Hardlopen

De 7heuvelenloop 2018

Zondag 18 november was het zo ver, de dag van de 7heuvelenloop. Het najaarsevenement in de stad waar ik 15 jaar heb gewoond, Nijmegen! Voor mij de derde keer dat ik aan de 7heuvelenloop deel neem. Zowel in 2012 en 2013 heb ik hier al aan meegedaan. I.v.m. gezellige weekendjes weg met vrienden, die altijd in het zelfde weekend plaats vonden (zoals Back At Sea), was dit jaar de eerste keer in 5 jaar dat ik weer aan de start kon verschijnen.  

img_0438Hardlopen in mijn oude hometown Nijmegen heeft altijd iets bijzonders, waardoor ik hier al weken naar uit keek. Ik heb zelfs een gezellig uitje naar The Lion King in Scheveningen van zondag naar zaterdag verplaatst, zodat ik toch aan de 7heuvelenloop kon deelnemen ;-).

Zondagochtend pakte ik om 10.16 uur in Enschede de trein naar Nijmegen. Ik zat nog maar net in de trein en de paniek sloeg al toe. Geen of weinig treinen tussen Arnhem en Nijmegen. Een andere optie was om via Utrecht en Den Bosch te rijden. Deze route heb ik even snel doorgenomen en het werd me al snel duidelijk dat ik met deze omweg zeker niet op tijd in Nijmegen zou aankomen. Dan maar gewoon via Arnhem en hopen dat de problemen op tijd opgelost worden of dat de organisatie niet moeilijk doet als ik in een later startvak wil starten. Ik zit in startvak groen. Ik moet uiterlijk om 13.15 uur in het startvak staan, zodat ik rond 13.22 kan starten. Als er niets mis gaat met de trein ben ik om 12.06 uur in Nijmegen en heb ik iets meer dan een uur de tijd om mijn tas weg te zetten en naar het startvak te gaan. Bij het overstappen in Deventer wordt het al aardig druk met hardlopers op het station. In de trein wordt het zoeken naar een zitplek, de trein zit gezellig vol met hardlopers, allemaal onderweg naar Nijmegen. Als er echt geen treinen rijden tussen Arnhem en Nijmegen hebben heel veel hardlopers hier dus last van. De stress blijkt voor niets te zijn, onze trein rijdt na Arnhem gewoon door naar Nijmegen en we komen keurig op tijd in Nijmegen aan. Ik heb me dus weer eens druk gemaakt om niets (daar heb ik wel vaker last van!).

img_0428Op het station heb ik mijn tas in een kluisje gedaan. Daarna loop ik Nijmegen in. Ik ben het station nog niet af en kom er achter dat ik mijn hardloophandschoenen nog in mijn tas in het kluisje heb zitten. Het is best koud. Nou ja, niets aan te doen.

 

 

img_0566Bij de ZevenheuvelenExpo heb ik natuurlijk nog snel mijn naam opgezocht op de Wall Of Fame. Nog snel een laatste keer naar het toilet en door naar het startvak. Daar ben ik natuurlijk veel te vroeg en in het startvak worden mijn handen toch steeds kouder. Laat die start maar komen, ik wil rennen. 

 

Mijn streven voor de 7heuvelenloop is om deze 15 km binnen 75 minuten te volbrengen. Hopelijk gaat dat lukken! Uiteindelijk gaat het startschot en zo’n 20 minuten later ga ook ik over de start. Het eerste stuk over de Groesbeekseweg. Voordeel van de Zevenheuvelenloop is dat dit eerste deel van het parcours een erg brede straat is, waardoor iedereen vrij snel in zijn eigen tempo kan lopen. Ik was vergeten dat je op de Groesbeekseweg ook al een heel stuk omhoog klimt. Ik weet ook dat je de eerste 5 kilometer niet alles moet geven, in het tweede deel van de route komen de echte heuvels, daar heb je je kracht nodig. Ik merk echter dat ik al harder loop dan eigenlijk mijn bedoeling is, maar ik loop wel erg lekker. Wat moet ik doen? Mijn snelheid aanpassen of gewoon door blijven lopen? Ik besluit om gewoon door te lopen. Het gaat ook allemaal erg lekker en wat een sfeer hangt er hier. Ik ben enorm aan het genieten. Uiteindelijk verlaten we na zo’n 5 kilometer de Groesbeekseweg en gaan we via de Derde Baan richting de Zevenheuvelenweg. Wat is dit een mooi uitzicht, al die hardlopende mensen op die heuvels. Wat een plaatje! Ook op de heuvels merk ik dat mijn snelheid nog goed zit. Als ik op deze snelheid kan blijven doorlopen, red ik het misschien wel om deze 15 kilometer binnen 1 uur en 10 minuten uit te lopen. Nadat we de Zevenheuvelenweg weer af zijn, hebben we de echte heuvels gehad. Maar ik weet dat er rond kilometer 10 nog een aardig stukje vals plat aan zit te komen. De eerste keer dat ik de Zevenheuvelenloop liep was ik hier niet op voorbereid en viel me dat erg zwaar. Nu ben ik er op voorbereid. Een ander probleem is wel dat tussen kilometer 10 en 11 het parcours een stuk smaller wordt en de mensen voor mij langzamer lopen dan ik. Inhalen is hier vrijwel niet mogelijk en ik merk dat mijn snelheid hierdoor ook een stuk terugzakt. Dit kan wel eens gaan betekenen dat ik die 1 uur en 10 minuten toch uit mijn hoofd moet zetten. Na kilometer 11 wordt het parcours weer breder en gaat ook mijn snelheid omhoog. Nog 4 kilometer. Via Berg en Dal gaan we weer richting Nijmegen. Even later zijn we al weer op de Postweg, nog maar een klein stukje. De Groesbeekseweg is al weer in zicht. wat is het overal gezellig druk met toeschouwers. Nog 500 meter tot de finish. zal het me gaan lukken, finishen binnen 1 uur en 10 minuten?

img_0572Daar is hij, de finish! met 1 uur 10 minuten en 37 seconden kom ik over de finish! Helaas! Over deze tijd moet ik verder niet zeuren, ik heb goed gelopen, ik heb lekker gelopen en ik ben binnen de geplande 75 minuten binnen gekomen.

 

Zevenheuvelenloop je was weer geweldig. Eén van de mooiste hardloopevenementen van het jaar. Hopelijk volgend jaar weer!

Geplaatst in Hardlopen

De herfstloop Twente 2018

Zondag 14 oktober is de dag dat een groot deel van hardlopend Nederland meedoet aan één van de afstanden van de Marathon van Eindhoven. Een evenement dat eigenlijk ook ieder jaar bij mij op het programma staat. Vorig jaar liep ik in Eindhoven mijn tweede marathon. Eindhoven is voor mij een soort van thuiswedstrijd omdat ik in een dorpje bij Eindhoven ben opgegroeid. Omdat ik dit jaar besloten heb om de halve marathon van Oldenzaal te lopen, stond Eindhoven dit jaar niet bij mij op het programma. De halve marathon van Oldenzaal was een week eerder en ik had geen zin in twee halve marathons in 8 dagen tijd. Omdat ik dit jaar niet in Eindhoven loop was deelname aan de Herfstloop Twente dit jaar mogelijk. Een lokaal klein evenement van de Enschedese atletiekvereniging AC Tion. Eén keer eerder heb ik hier aan meegedaan, maar omdat dit ieder jaar tegelijk wordt georganiseerd met de marathon van Eindhoven is het er daarna nooit meer van gekomen. De afstanden waar je tijdens de Herfstloop uit kunt kiezen zijn 8, 15 en 21,1 kilometer.

Omdat ik een week eerder al een halve marathon heb gelopen heb ik me ingeschreven voor de 15 kilometer. Het leuke aan de Herfstloop is dat je wel vanuit een stad vertrekt, maar al redelijk snel de natuur ingaat. Stukken over verharde weg, smalle fietspaden (met fietsende tegenliggers) en zandpaden door het bos. Door de smalle weggetjes geen evenement waar je een pr zult verbreken, tenzij je helemaal vooraan start. Maar wel een mooie route waar je heerlijk kunt genieten van de mooie natuur.

IMG_0223De start van de 15 km en de halve marathon was om 11.13 uur. Volgens mij heb ik nog nooit eerder op zo’n vreemd tijdstip mogen starten. Het startbewijs moest tussen 9.30 en 10.30 uur worden opgehaald. Het voordeel van een wedstrijd in je eigen stad is, dat ik om tien voor tien op mijn fiets kan stappen en nog op tijd ben. Iets na tien uur heb ik mijn startbewijs en is het nog een uurtje wachten tot het startschot. Het wachten is dit keer helemaal niet erg, omdat het om 10.00 uur al zonnig en warm is. Gewoon lekker met een muziekje zitten wachten op het grasveld. Heerlijk! Nadat om 11.03 uur het startschot afging voor de 8 kilometer, liepen alle 15 kilometer- en halvemarathonlopers richting de start.

herfstloopTwenteOm precies 11.13 uur gaat het startschot en iedereen begint te bewegen, als we over de start zijn, nog een klein stukje over de atletiekbaan het sportpark af en via Enschede Zuid richting recreatieplas Het Rutbeek. De route is heen en terug dezelfde route met een klein extra lusje op de terugweg.

Op de terugweg zijn er ondertussen ook veel mensen op de fiets er op uitgetrokken om fietsend van het mooie weer te genieten. Fietsers die dus gebruik maken van hetzelfde smalle fietspad als wij. Uiteindelijk zelfs een fietser die duidelijk laat merken niet blij te zijn met al die hardlopers op zijn fietspad. Maar dit mag de pret niet drukken. Eigenlijk is het gewoon genieten om hier in oktober met dit mooie weer nog te kunnen hardlopen. Het is gewoon 15 kilometer lang genieten, niet dat het af en toe niet zwaar is, IMG_0259maar dat hoort er ook bij. Het blijft een sport, dus niets mis met af en toe een beetje afzien. Ik wist dat ik geen pr zou lopen, maar was erg blij met de 1 uur 14 minuten en 52 seconden waarmee ik over de finish kom. De hele route heb ik toch met een snelheid van 12 km/uur gelopen. Uiteindelijk blijkt dat ik  als 15e man over de finish ben gekomen. Van de 49 mannelijke deelnemers, maar ach daar kijken we verder niet naar 😉

Helaas is er geen medaille als ik over de finish kwam. Dat vind ik toch altijd jammer. Maar voor een goedkoop, redelijk klein maar wel goed georganiseerd evenement begrijp ik dat ook wel.

Als ik volgend jaar toevallig weer niet in Eindhoven loop dan schrijf ik me zeker weer in voor een afstand tijdens de Herfstloop Twente. Die kleine evenementen in je eigen omgeving zijn altijd wel erg leuk.

IMG_0263

 

Geplaatst in Hardlopen

De halve marathon van Oldenzaal 2018

Dit weekend was het tijd voor een hardloopwedstrijd in mijn eigen omgeving. De halve marathon van Oldenzaal. Drie jaar geleden heb ik hier ook de halve marathon gelopen, toen heette het evenement nog de Huttenkloasloop. Het voordeel van een evenement zo dicht bij huis is toch wel dat je niet direct een hele dag kwijt bent.

img_0167Al een tijd geleden had ik me ingeschreven voor deze halve marathon. 21,1 km door het buitengebied van Oldenzaal. Zowel de start als de finish zijn in het centrum van Oldenzaal. Omdat dit een wat kleiner evenement is worden de startbewijzen niet opgestuurd. De startbewijzen konden zaterdagmiddag of zondagochtend worden opgehaald in het gemeentehuis van Oldenzaal. Omdat ik het altijd vervelend vind om vlak voor de start nog achter mijn startbewijs aan te gaan, ben ik zaterdag al vast op de fiets naar Oldenzaal gegaan. Heen en terug zo’n 30 km.

De start op zondag was om 11.00 uur. Ik heb er nog even over nagedacht om ook op zondag op de fiets naar Oldenzaal te gaan, maar ik had toch niet zo’n zin om naast de halve marathon ook nog 30 kilometer te moeten fietsen. Uiteindelijk stapte ik om 10.00 uur in de auto. Wat heerlijk eigenlijk om pas een uur voor de start van huis te kunnen vertrekken. 20 minuten voor de start stond ik helemaal klaar in het startvak.  Toen ik aankwam zag ik nog een flinke rij lopers voor de deur van het gemeentehuis. Erg fijn dat ik al in het bezit was van mijn startnummer.

img_0143Om precies 11.00 uur klonk het startschot. Dit was het startschot voor alle deelnemers aan zowel de halve marathon- en de 10 kilometerafstand. Bij de halve marathonafstand liepen 339 lopers mee. Vanuit het centrum van Oldenzaal gingen we direct richting het buitengebied. Het is een mooi parcours met stukken door het bos, langs uitgestrekte weides, langs boerderijen. Op een stukje van het parcours liep er zelfs een paard heel hard met de lopers mee. Sommige stukken van het parcours waren verhard, andere stukken waren (hardere) zandpaden. Een heel mooi parcours. Wat ik van drie jaar geleden vergeten was, is dat het parcours totaal niet vlak is. Veel hoogteverschil, soms zichtbaar, vaak vals plat. Dit maakte deze halve marathon dan ook erg pittig. Er waren momenten dat ik dacht dat ik geen kracht meer had en heel erg in snelheid inleverde. In het begin begreep ik niet wat er gebeurde, tot ik doorhad dat ik weer een stuk vals plat aan het beklimmen was. Dit had natuurlijk ook tot gevolg dat er ook stukken waren waar je weer omlaag liep.

De marathon van Oldenzaal was op momenten erg pittig, maar zeker de moeite waard. Een mooie route door een mooi gedeelte van Twente. Grote kans dat ik er volgend jaar weer bij ben.

Geplaatst in Hardlopen

Nieuwe uitdaging voor 2019:

Het is al weer oktober, de laatste periode van het jaar is aangebroken. De dagen worden korter, langzaam wordt het weer kouder. Een mooi moment om eens serieus na te gaan denken over mijn uitdagingen voor 2019. Wat wil ik in 2019 aan hardloopactiviteiten gaan ondernemen. Nu ik in 2018 uiteindelijk niet heb deelgenomen aan de marathon van Rotterdam, wist ik al wel een tijdje dat ik in 2019 mijn derde marathon wil gaan lopen. Nadat ik in september de marathon van Berlijn op tv zag, begon het idee van een buitenlandse marathon wel echt te kriebelen. Tot nu toe heb ik alleen aan hardloopevenementen in Nederland deelgenomen. Maar hoe leuk zou het zijn om een marathon in het Buitenland te lopen. Hardlopend door een grote stad in een ander land. Natuurlijk komen dan de gedachten aan New York opzetten, die zeker nog op mijn bucketlist staat, maar laten we het eerst maar eens gewoon binnen Europa zoeken.

Berlijn is een stad die zeker op mijn lijstje staat, maar als ik een beslissing neem wil ik niet nog een jaar moeten wachten. Om die reden ben ik me de laatste weken gaan verdiepen in Europese marathons in het voorjaar. Eigenlijk was het toen ook heel snel duidelijk. Londen is geen optie omdat ik niet heb deelgenomen aan de loting. Dan blijft er eigenlijk maar één wereldstad over en dat is Parijs!

14 april sta ik aan de start van mijn derde marathon, dit keer aan de Champs-Elysées.

Geplaatst in Hardlopen

De Dam tot Damloop 2018

Afgelopen zondag was het zo ver, de dag waar bijna heel hardlopend Nederland naar heeft uitgekeken; de Dam tot Damloop. Een natte editie dit jaar! Voor mij is dit de tweede keer dat ik aan dit evenement deel kan nemen. Eerdere jaren is het niet gelukt me hier voor in te schrijven of viel het precies in mijn vakantie. Vorig jaar was de eerste keer dat ik heb meegedaan en ook dit jaar ben ik er weer bij.

img_0570De week voorafgaand aan de Dam tot Damloop heb ik op Facebook een oproep gedaan of mensen tips hadden voor muziek voor mijn Spotify-hardloopplaylist. De overheersende reactie hierop was toch wel dat je de Dam tot Damloop niet met muziek loopt. Je loopt hem zonder koptelefoon, er is genoeg gezelligheid en muziek langs het parcours. Ik ben eigenwijs en heb toch een nieuwe playlist samengesteld. Ik geniet ook wel van de gezelligheid, zet de muziek ook niet zo hard als tijdens een training, maar op de rustigere stukken wil ik toch wel muziek hebben tijdens het lopen.

De dagen voorafgaand aan deze editie van de Dam tot Damloop werd het al duidelijk dat dit een strijd tegen de elementen gaat  worden. Er waren twee opties: of een enorme herfststorm of regenbuien die de hele dag aan zouden houden. Uiteindelijk bleek het het laatste te zijn.  Eén van de eerste dingen die ik inpakte om mee te nemen was dan ook een wegwerpponcho voor in het startvak.

Het startnummer was een tijd geleden al toegestuurd en hierop zag ik dat ik in het blauwe startvak was ingedeeld. Dit betekent dat ik om 14.15 uur mag starten. Zaterdag al vast uitgerekend hoe laat ik dan in Enschede de trein naar Amsterdam moet nemen, hierbij natuurlijk rekening houdend met de mogelijkheid dat de trein vertraging heeft. Uiteindelijk was ik zondag al om half één in Amsterdam. Vanuit het station heb ik mijn tas met kleding weggebracht, nog een toilet opgezocht en daarna lekker een kop koffie gehaald. Tot 13.45 uur heb ik in de stationshal doorgebracht, want daar was de temperatuur nog wel redelijk behaaglijk. Buiten kwam de regen met bakken uit de lucht. Het bijzondere aan zo’n groot evenement als de Dam tot Damloop is toch wel dat er al lopers helemaal voldaan uit de pendelbussen vanuit Zaandam stappen terwijl ik mijn kleding nog moet inleveren. Wat een groot evenement met ontzettend veel verschillende starttijden.

a1ef28ce-125e-4d56-a223-4f6c550e2b92Rond 13.45 loop ik richting het startvak. Natuurlijk zie ik een plas regenwater over het hoofd en heb ik nog voordat ik het startvak in kan stappen een helemaal doorweekte sok. In het startvak is het nat en koud, gelukkig heb ik mijn poncho aan. Vlak voor het startschot trek ik deze uit en ben ik er klaar voor. Dan gaat het startschot en lopen we in één grote groep richting de IJtunnel. In de IJtunnel is het even lekker droog. Helaas niet voor lang, want we kunnen natuurlijk niet in de tunnel blijven schuilen. Ik moet toegeven dat toen ik eenmaal aan het lopen was, het eigenlijk heel erg lekker hardloopweer was. We komen door Amsterdam Noord en het is echt één en al gezelligheid. Door de regen op sommige plekken misschien iets minder druk dan vorig jaar. Maar het blijft gezellig. Ik merk dat ik de hele tijd aan het genieten ben. Ook merk ik dat ik best wat harder kan lopen, maar ik weet ook dat me dat meer inspanning kost en dat ik dan minder zal gaan genieten. Ik blijf dan ook gewoon in mijn huidige tempo doorlopen. Ik weet dat ik hierdoor geen pr zal lopen tijdens de DamtotDam, maar genieten is ook belangrijk. Misschien nog wel veel belangrijker. Langzaam komen we steeds dichter bij Zaandam. Nog even en we zijn bij de finish. In Zaandam zelf is het gezellig druk. Het is gewoon één groot feest. Nog even doorzetten en we zijn er. Even nog wat extra gas er op. Vlak voor de finish img_0579staat onverwachts nog een collega die mijn naam schreeuwt. Dat kon ik wel even gebruiken. Dan is daar de finish, de 16 kilometers liggen al weer achter me.  Met een tijd van 1.19.21 kom ik over de finish, zo’n 5 minuten langzamer dan vorig jaar. Maar wat was het een feestje.

Volgend jaar weer! Of ga ik volgend jaar voor het RunDisney-Event in Dinseyland Parijs? Het wordt tijd om te gaan nadenken over 2019. Hebben jullie al hardloopplannen voor 2019?

Geplaatst in Hardlopen

Advies: Laat kinderen extra bewegen op school!

Maandag kwamen de Nederlandse Sportraad, de Onderwijsraad en de Raad voor volksgezondheid en Samenleving met een rapport waarin zij adviseren dat scholen kinderen twee keer per dag een half uur moeten laten sporten en bewegen. Dit naast de al bestaande gymlessen.

In één van mijn eerste blogs schreef ik al over mijn ervaringen met gymles op school.

Ik heb dan ook wel een mening over dit uitgebrachte advies. Als eerste denk ik dat het heel erg goed is als kinderen meer gaan sporten en bewegen. Ik ben er zelf ook veel te laat achter gekomen hoe sport je leven kan verbeteren en verrijken. Als gymlessen op school beter bij mij hadden aangesloten, had ik hierin misschien al veel eerder een hele goede uitlaatklep in gevonden. De eerste  35 jaar van mijn leven was ik één van de minst sportieve personen in mijn omgeving. Pas op mijn 36e ontdekte ik hoe gelukkig ik word van hardlopen. Dat ik voorheen totaal niets met sport had, komt naar mijn idee toch echt door de gymlessen op school. Gymlessen op school (in ieder geval in de jaren 80 en 90) zijn vooral gericht op teamsporten en juist de sportieve en meer sociale kinderen blinken dan ook vaak uit in de gymles. Ik als niet-sportief en redelijk onhandig kind werd altijd als laatste gekozen bij het vormen van groepjes. Bij voetbal trapte ik vaak naast de bal in plaats van er tegen aan. Hardlopen betekende vooral direct scoren bij de Coopertest en Shuttlerun. Vraag me nu niet meer wat deze testen inhouden, ik werd al schoolziek als ik wist dat we weer zo’n test hadden.

Juist toen ik startte met hardlopen leerde ik dat je niet direct 5 kilometer hard kunt lopen, je bouwt dit langzaam op. Langzaam opbouwen, dat is niet iets wat ik me kan herinneren van de gymles.

Mijn mening is dat als we willen dat alle kinderen in Nederland meer gaan bewegen, we de gymlessen ook beter moeten laten aansluiten bij alle kinderen. Doe je dit niet, dan creëer je alleen maar meer angst voor gymles en hiermee met sport in het algemeen. Met iedere dag twee keer een half uur verplicht bewegen, creëer je misschien zelfs een angst voor school in het algemeen.

Niet ieder kind heeft dezelfde capaciteiten en voorkeuren. Ik loop nu sinds 2012 serieus hard en geniet hier enorm van. Een liefde voor sport die mij op school (helaas) nooit is bijgebracht. Ik ben dan ook van mening dat er inderdaad veel meer bewogen moet worden op en buiten school, maar ik wil wel adviseren om dat niet alleen te doen middels de huidige gymlessen. Anders ben ik bang dat je uiteindelijk alleen de kinderen bereikt die toch al sportief zijn. Bewegen hoeft ook niet altijd een sociale groepsactiviteit te zijn, al zie ik ook daar zeker de noodzaak van in. Maar de minder sportieve leerlingen zullen juist hierdoor extra benadrukt krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.

Ook al ben ik geen lid van de eerder genoemde adviesraden, ik heb dus ook een advies: laat kinderen inderdaad veel meer bewegen, maar laat de beweging wel leuk zijn voor alle kinderen, niet alleen voor de kinderen die toch al uitblinken tijdens de gymles.