Geplaatst in Hardlopen

Dit jaar helaas geen Asselronde

De afgelopen periode staan mijn hardlooprondjes allemaal in het teken van de marathon van Enschede. Ieder rondje dat ik loop is een training uit mijn marathonschema. Naast de rondjes uit mijn schema heb ik natuurlijk ook enkele leuke hardloopevenementen toegevoegd, die ik ook gebruik als training richting de marathon. Evenementen die ik in ieder geval al heb gepland zijn de Asselronde tijdens de Midwintermarahon in Apeldoorn, De 30 kilometer tijdens de Achtkastelenloop in Vorden en de 10 Miles tijdens de Zandvoort CircuitRun

Gisteren (zondag 2 februari) stond de Midwintermarathon gepland en voor de vierde keer zou ik de 25 kilometer afstand lopen (de Asselronde). Wat mij betreft behoort deze Asselronde tot één van de mooiste hardloopevenementen waar ik ooit aan heb deelgenomen. Een mooi parcours langs de mooie landschappen op de Veluwe.

Vorige week zondag stond er ook een training van 25 kilometer in mijn schema. Dit zou betekenen dat ik in een periode van 9 dagen twee keer 25 kilometer moet gaan hardlopen. Is dit wel verstandig?

Vorige week zaterdag had ik een mooie route uitgezocht waarbij ik vanuit Enschede via het grensdorp Glanerbrug naar het Duitse stadje Gronau ben gelopen en vanuit Gronau weer terug naar Enschede. Na precies 25 kilometer stond ik weer bij mijn voordeur. Een mooi rondje waarbij ik gewoon door twee landen heb gelopen. De laatste twee kilometer merkte ik wel dat ik wat last van mijn linker bovenbeen begon te krijgen. Maar dat mag toch ook wel na 23 kilometer? ’s Avonds merkte ik dat als ik tijdens het lopen mijn bovenbeen bleef voelen. Ach ja, spierpijn! Dat hoort er toch bij?  Maar de volgende dag voelde ik mijn been nog steeds. Dan maar een weekje wat rustig aan en niet veel lopen. Even mijn spieren laten rusten tot aan de Asselronde. Vrijdag wilde ik nog een klein rondje lopen om zondag lekker te kunnen lopen in Apeldoorn. Vrijdag heb ik redelijk lekker gelopen, maar ik bleef mijn heup/bovenbeen wel steeds voelen. Eigenwijs als ik ben dacht ik nog, hiermee kan ik best in Apeldoorn aan de start verschijnen.

c0ad009b-53d9-402c-bf29-105179640dbcZondagochtend was het dan zo ver, de dag van de Midwintermarathon. Zaterdagavond op tijd naar bed. Zondag vroeg de wekker gezet. Lekker ontbeten met pannenkoeken en rond half 10 op de fiets richting het station. Eigenlijk knaagde de hele tijd al in mijn achterhoofd dat dit niet verstandig was. Het is beter om gewoon om te draaien en vandaag geen 25 kilometer te gaan hardlopen. Luister gewoon eens naar je lichaam! Maar ja, zo eigenwijs als ik ben, ga ik toch richting het perron, stap de trein in en ga zitten. Nog 5 minuten totdat de trein ook daadwerkelijk vertrekt.

Op dat moment dacht ik: waar ben ik nu helemaal mee bezig? Dit voelt toch niet goed! Net voordat de trein vertrekt, stap ik toch maar uit en stap weer op mijn fiets naar huis.

wat een ontzettend lastige beslissing is het om op het laatste moment goed naar je lichaam te luisteren en niet deel te nemen aan een al geplande hardloopwedstrijd!

Chagrijnig ga ik thuis op de bank zitten, maar ik weet dat ik een verstandige beslissing heb genomen. 25 kilometer is ook een te lange afstand om met een beginnende blessure wel te gaan starten.  Uiteindelijk heb ik besloten om dan in ieder geval thuis toch een klein rondje te lopen om te kijken hoe het gaat. Tijdens het rondje blijf ik mijn bovenbeen voelen. Misschien had ik de Assleronde wel uit kunnen lopen, maar of dit goed was geweest voor mijn lichaam? Ik weet eigenlijk wel zeker van niet!

Vanmorgen heb ik toch maar een afspraak ingepland bij de fysio. Woensdagavond kan ik terecht. Hopelijk valt alles mee en kan ik gewoon door blijven trainen voor de marathon van Enschede.

Hebben jullie wel eens op het laatste moment besloten niet te starten bij een hardloopwedstrijd? 

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 3

Donderdag 14 maart was het nog precies een maand tot de marathon van Parijs. Nog 31 dagen en dan mag ik mijn derde marathon gaan lopen. Dit betekent dat het ook tijd wordt om mijn langste trainingsafstand te gaan lopen. Maandag 18 maart was het dan ook zo ver, al een paar weken stond deze datum rood omcirkeld in mijn agenda. De dag dat ik 35 kilometer mag gaan hardlopen.

Zondagavond heb ik op mijn laptop met behulp van Strava al een route opgesteld. Een route opstellen van 35 kilometer blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Of eerlijk gezegd is 35 kilometer gewoon echt een heel eind. Waar moet je niet allemaal naar toe lopen om uiteindelijk na 35 kilometer weer bij je voordeur te staan. Na heel wat gepuzzel heb ik uiteindelijk een route samengesteld. Vanuit Enschede loop ik eerst naar het dorp Losser, van daaruit door naar het volgende dorp Over-Dinkel. Om hierna de Duitse grens over te steken en door de Duitse stad Gronau te lopen. Nadat ik Gronau weer heb verlaten zal ik vlak voor het dorp Glanerbrug de Nederlandse grens weer oversteken. Vanuit Glanerbrug zal ik dan weer richting Enschede lopen.

Nadat ik deze route heb opgesteld besluit ik om zondagavond op tijd naar bed te gaan, zodat ik maandag uitgerust met deze lange duurloop kan beginnen.

img_2128Helemaal uitgeslapen word ik maandag wakker en drink op mijn gemak een paar koppen koffie, laat de hond uit en ontbijt met een bord Brinta. Nadat ik mijn ontbijt rustig heb laten zakken, ben ik om 11 uur helemaal klaar om te vertrekken. Voldoende water en gelletjes in mijn rugzak. Verschillende podcasts klaargezet op mijn Iphone. Mijn nieuwe Garmin-horloge helemaal opgeladen. Nerveus ben ik wel. Gaat me dit lukken? Hou ik het 35 kilometer vol? Wat als ik het niet vol hou, hoe moet het dan in Parijs? Mijn gedachten maken overuren. Toch trek ik de deur achter me dicht en vertrek. Eerst richting de Enschedese wijk Roombeek. De wijk van de vuurwerkramp. Vanuit Roombeek loop ik door in de richting van Oldenzaal om al heel snel op de Oldenzaalsestraat de fietsroute richting Losser in te slaan. De eerste 5 kilometer heb ik al op zitten. Ik probeer niet te hard te lopen. Het lukt me niet om me te houden aan de van te voren besloten 10 km/uur. Het lukt me wel om toch een stuk rustiger te lopen dan ik normaal doe. Ergens in het buitengebied tussen Enschede en Losser raak ik de weg kwijt, maar met behulp van mijn Iphone kom ik uiteindelijk na zo’n 11 kilometer toch in Losser aan. Snel maak ik een selfie met het plaatsnaambord op de achtergrond, om mijn weg richting het volgende dorp Over-Dinkel te vervolgen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in de 7 jaar die ik nu in Enschede woon, nog nooit in Over-Dinkel ben geweest. Zo zie je ook nog eens iets van je omgeving. Waar het hardlopen wel niet goed voor is! Met 15 kilometer in de benen bereik ik uiteindelijk Over-Dinkel. Ik loop door de hoofdstraat van dit dorp om aan het einde van deze straat de Duitse grens te bereiken. Vanuit de grens loop ik door naar het stadje Gronau. Ik loop dwars door het centrum van deze stad, om na ongeveer 6 kilometer door Duitsland te hebben gerend de Nederlandse grens weer te bereiken. Meteen na de grens loop ik door het grensdorpje Glanerbrug en eigenlijk gaat het nog heel erg goed. Natuurlijk is het af en toe best zwaar, maar ik heb er 5197864e-3090-448a-9708-3244ea328544al 22 kilometer op zitten en ik loop nog erg lekker. Nog geen vermoeide benen. Na 24 kilometer ben ik weer bij het plaatsnaambordje van Enschede. Iets eerder dan ik had verwacht. Heb ik mijn route verkeerd gepland, of heb ik ergens een stuk afgesneden? Ik weet het niet, maar ik begrijp wel dat ik nu niet direct naar huis kan rennen, dan haal ik geen 35 kilometer. In mijn hoofd moet ik snel bepalen wat voor lus ik nog aan mijn route ga koppelen om de 35 kilometer af te kunnen leggen. Uiteindelijk ben ik alweer 30 kilometer aan het hardlopen en ik begin het nu wel in mijn benen te voelen. Ik moet wel eerlijk toegeven, dat ik vandaag beter loop dan twee weken eerder tijdens mijn rondje van 30 kilometer. Dit geeft een goed gevoel. Ik besluit er nog een stuk Enschedese singels aan toe te voegen om zo de  35 kilometer te halen.  Hoe dichter ik bij die 35 kilometer kom, hoe zwaarder het lijkt te worden. Nog anderhalve kilometer! Ik ben er bijna. In minder dan 10 minuten ben ik weer thuis en kan ik liggend op de bank gaan nagenieten van deze prestatie. Nog één kilometer!  En dan is het gewoon zover, mijn Garminhorloge geeft aan dat ik er 35 kilometer op heb zitten. Ik ben bijna thuis.

img_2123Ik zet mijn horloge uit. Ik synchroniseer mijn horloge met Strava, wandel rustig naar huis. Het is me gelukt. Ik heb 35 kilometer hardgelopen. Een training waar ik vanochtend enorm tegen op zag, maar die ik nu 3 uur en een kwartier later gewoon heb afgerond. Dit keer ging deze training me beter af dan tijdens mijn vorige twee marathontrainingen. Nu snel naar huis, douchen en nagenieten.

Ik kan niet wachten op Parijs.

Geplaatst in Hardlopen

de Achtkastelenloop: 30KM

Zondag 3 maart was de dag van mijn eerste 30 kilometer wedstrijd ooit. In de trainingen naar mijn vorige twee marathons heb ik de 30-kilometerafstand wel gelopen, maar nog nooit tijdens een hardloopevenement. Begin januari las ik dat je tijdens de Achtkastelenloop ook een 30 kilometer afstand kan lopen. Deze wedstrijd vindt plaats in begin maart waardoor veel hardlopers hier deze afstand lopen ter voorbereiding op één van de voorjaarsmarathons. Omdat ik tijdens mijn vorige trainingen het best saai vond om deze lange afstand alleen te lopen, heb ik me dan ook meteen ingeschreven voor de Achtkastelenloop in de Gelderse Achterhoek.

6f7f87ea-496e-4573-a576-360027f0bb77Gister was het dan zo ver. De dag van de wedstrijd. Redelijk zenuwachtig en nerveus werd ik om half 9 wakker. Zodat ik op mijn gemak kan ontbijten, mijn spullen klaar kan leggen en naar Vorden kan rijden. De rit naar Vorden blijkt 50 minuten te duren. De start is om kwart over 12. Nadat ik een parkeerplaats heb gevonden ben ik rond kwart voor 12 bij de start aanwezig.

Omdat mijn AppleWatch de laatste tijd met lange duurlopen wat problemen geeft heb ik op mijn telefoon ook de STRAVA-app aangezet. uiteindelijk gaat om 12.18 uur het startschot, ik zet mijn horloge en de STRAVA-app aan en met een redelijk rustig tempo begin ik te lopen.

Ik heb besloten om lekker rustig te lopen, dit omdat ik het toch 30 kilometer lang vol moet kunnen houden. Ik weet dat ik een halve marathon kan lopen met een tempo boven de 12 km per uur, maar vandaag moet ik natuurlijk nog 9 kilometer extra lopen. Ik wil eigenlijk proberen om 10 km per uur te lopen, zodat ik ongeveer 3 uur over deze afstand ga doen. Dit blijkt me toch niet te lukken, maar ik loop in ieder geval wel rustiger dan ik normaal doe.

We lopen door het Achterhoekse platteland, door natuur, langs boerderijen en door bossen. Het is een heel mooi parcours. De loop heet de Achtkastelenloop, dus ik verwacht ook nog wel mooie oude kastelen te zien vandaag. Helaas, ik heb uiteindelijk geen kastelen gezien. Misschien waren ze goed verstopt. 😉

img_1877De eerste 15 kilometer gaan me erg goed af. Bij iedere drankpost neem ik netjes mijn gelletje en een beker water. Het viel me wel op dat er tussen de 10 en 15 kilometer geen bordjes meer langs de route staan die de afstand aangeven. Later kom ik er achter dat deze vanaf kilometer 10 alleen nog maar om de 5 kilometer geplaatst zijn. Uiteindelijk is daar het 20-kilometerpunt. Ik heb er al bijna een halve marathon op zitten en 2/3e van deze wedstrijd. Ik merk dat ik wel vermoeider raak, maar eigenlijk gaat het helemaal niet slecht. Bij dit 20-kilometerpunt, merk ik ook dat mijn horloge weer raar doet. Ik zie dat de NikeRun-App zodra ik op mijn horloge kijk opnieuw aan het opstarten is. Gelukkig gaat hij wel verder met de work-out waar ik mee bezig ben, maar volgens mijn horloge heb ik er nog maar 19 kilometer opzitten. Ik heb het idee dat dit niet komt door GPS verschillen. Het 25 kilometer bordje heb ik helaas nooit gezien. Uiteindelijk kom ik bij de laatste drankpost, waardoor ik denk dat ik er ongeveer 25 kilometer op heb zitten. Volgens mijn horloge, die weer opnieuw aan het opstarten is, heb ik er pas 23 kilometer opzitten. Dit maakt het lopen van het laatste deel van de route een beetje lastiger. Ik heb geen enkel idee hoever het nog is tot de finish. Ik ben ook al redelijk moe in de benen. Ik heb het idee dat mijn snelheid wat minder wordt, maar ik weet dit niet zeker. Dan is daar het plaatsnaambordje van het dorpje Vorden, dan kan het nooit ver meer zijn. En dat is het ook niet, ik zie de finish in de verte al in het zicht komen. Het is me gewoon gelukt, 30 kilometer hardlopend afgelegd! Daar is de finish! Het kost me moeite om nog even te versnellen, maar ja de finish hè? Dus ik doe het toch. Dan ben ik er, met een eindtijd van 2.39.09 kom ik over de finish. Trots en voldaan neem ik niet alleen mijn medaille in ontvangst, maar ook een bosje narcissen. Wat leuk van de organisatie, dat iedere deelnemer ook een bosje bloemen krijgt. 

Ondanks dat ik geen kastelen heb gezien en mijn horloge me in de steek liet was dit echt een hele mooie wedstrijd. Een mooi parcours, door een heel mooi gebied. Ik heb gewoon weer 30 kilometer gelopen. Langzaam komt de marathon van Parijs nu steeds dichterbij en ik krijg er ook steeds meer vertrouwen in.  

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 2

img_0120Afgelopen vrijdag was het nog maar 50 dagen tot de marathon van Parijs. Nog ongeveer anderhalve maand en ik mag de “beruchte” afstand van 42 kilometer en een beetje hardlopend gaan afleggen. 42,195 kilometer dwars door het centrum van Parijs.

De afgelopen periode staat dan ook vooral in het teken van de voorbereidingen voor de marathon. Mijn trainingen in het weekend worden steeds een stukje langer. Aanstaande zondag staat er een training van 30 kilometer op het programma. Deze afstand ga ik lopen tijdens de Achtkastelenloop in Vorden. Tijdens mijn vorige twee marathontrainingen liep ik deze afstand alleen, maar dit keer zag ik dat er een 30-kilometerwedstrijd wordt georganiseerd. Waarom alleen lopen, als je het ook in een groep kunt doen? Dit wordt voor mij de eerste keer dat ik deze afstand tijdens een evenement ga afleggen. Ik begin al wel een beetje nerveus hiervoor te worden. Dertig kilometer is toch wel een behoorlijke afstand. Gaat het me lukken? Vorige week heb ik al een keer 28,5 kilometer gelopen. Die laatste anderhalve kilometer moeten dan ook wel lukken, toch?

Vanavond ga ik aan de slag om een nieuwe playlist op Spotify aan te maken. Een playlist waarmee ik deze dertig kilometer zeker mee door moet komen. Heeft iemand nog muziek die op mijn playlist niet mag ontbreken?

img_1463Begin februari heb ik tijdens de Midwintermarathon in Apeldoorn 25 kilometer gelopen. Dit weekend is het dus tijd om de 30 kilometer te gaan lopen, half maart is dan de 35 kilometer aan de beurt.

Voor de marathon zelf heb ik nu alles geregeld. De reis, het hotel, de gezondheidsverklaring. Ik merk dat ik er in mijn hoofd ook heel erg veel mee bezig ben. Mijn eerste marathon in het buitenland. Ik heb er echt heel veel zin in. Zal dit de eerste zijn van heel veel hardloopavonturen in het buitenland?

Ik ben er alleen nog niet over uit met welk tempo ik deze marathon wil gaan lopen. Wil ik gaan voor een pr? Dan is mijn streven om binnen 3 uur en 30 minuten te finishen. Of wil ik gewoon genieten van het lopen door Parijs en dan ook gewoon helemaal niet met tijd bezig zijn? Gewoon lopen en genieten! Nou ja, maar dan wel binnen de 4 uur finishen natuurlijk ;-).

Ondertussen heb ik me al ingeschreven voor mijn eerste hardloopevenement na de marathon. Zondag 12 mei ga ik de halve marathon lopen tijdens de Utrecht Marathon. Als ik het goed gezien heb is de start op de Heidelberglaan, de straat waar ik vroeger op school heb gezeten. Alleen al om deze herinneringen heb ik heel veel zin in deze halve marathon.

Geplaatst in Hardlopen

De Asselronde 2019

Het eerste weekend van februari is jaarlijks het moment voor de Midwintermarathon in Apeldoorn. Op zaterdag vindt de Kroondomeinmarathon plaats en op zondag worden alle andere afstanden gelopen.  Dit jaar heb ik me voor de derde keer ingeschreven voor de Asselronde. Dit is de 25 kilometer-afstand tijdens de Midwintermarathon. Een mooie afstand, die precies goed past in mijn marathonschema. In 2017 heb ik de Asselronde afgelegd in een tijd van 2 uur 1 minuut en 50 seconden, in 2018 lukt me het niet om deze tijd te verbeteren en finishte ik in een tijd van 2 uur 4 minuten en 51 seconden. Dit jaar is het niet mijn planning om deze tijd te gaan verbeteren. Ik wil rustig lopen en ongeveer 2 uur en 15 minuten de tijd nemen voor deze afstand. Heerlijk op een rustig tempo lopen en genieten van de mooie omgeving.

Voordat ik zondag aan de start van de Midwintermarathon sta heb ik zaterdagavond nog kaartjes voor het concert van Ilse deLange in de ZiggoDome. Zaterdagmiddag zijn we dan ook gezellig richting Amsterdam gegaan. ’s Avonds naar Ilse deLange en daarna een hotel in de buurt van de ZiggoDome genomen. Zondagochtend ga ik dan ook vanuit Amsterdam naar Apeldoorn. De zondag ben ik eerst gestart met een ontbijt in het hotel. Daarna heb ik mijn hardloopkleding aangetrokken. Rond half 10 stapten we in de auto naar Apeldoorn. Een uurtje rijden, de start van de Asselronde is om 11.45 uur, dus ik moet zeker op tijd in Apeldoorn zijn.

Uiteindelijk kom ik rond kwart voor 11 bij het theater Orpheus aan. Hier zijn de mogelijkheden om je om te kleden en je tas (onbewaakt) achter te laten. Op mijn gemak speld ik mijn startnummer op, leg mijn tas op een plek waar ik hem later makkelijk terug kan vinden en rond kwart over 11 vertrek ik richting het startvak op de Loolaan.  Natuurlijk maak ik daar nog een laatste startvakselfie en nu is het wachten op het startschot.

Om precies kwart voor 12 gaat het startschot en ongeveer twee minuten later ren ook ik over de start heen. We zijn vertrokken, nog maar 25 kilometer te gaan. Richting De Naald, die ik eigenlijk alleen maar ken van de aanslag tijdens Koninginnedag, vandaaruit de Jachtlaan op. Langzaam rennen we Apeldoorn uit en gaan we richting het natuurgebied. Wat is het hier mooi. Verschillende soorten natuur komen we onderweg tegen. Bos, heide. Soms nog met sneeuw bedekt, op sommige plekken al weer helemaal sneeuwvrij. Soms vergeet je gewoon hoe mooi Nederland is, maar tijdens de Midwintermarathon wordt je hier weer helemaal aan herinnerd. Zeker de eerste 15 kilometer is intens genieten van de mooie natuur. Ook de laatste 10 kilometer zijn mooi, maar hier loop je wel op een grotere autoweg. De eerste 15 kilometer ben je meer één met de natuur. Ik wist dat na kilometer 15 er een heel stijl stuk van het parcours komt. Ik weet dat het hier zwaar is en dat je in snelheid achteruit gaat. Ook weet ik dat dat na ongeveer twee kilometer ook weer achter de rug is. Hoe goed je hier ook op voorbereid bent, het blijft een lastig stuk.

Eigenlijk weet ik al een hele tijd dat ik eigenlijk heel lekker loop en ik ook een stuk sneller ga dan ik eigenlijk met mezelf had afgesproken. Ik loop vrijwel het hele stuk al meer dan 12 kilometer per uur. Als ik bij kilometer 20 ben, bedenk ik me dat ik misschien wel een stuk sneller ben dan in 2018. Stiekem begin ik zelfs te denken dat ik mijn pr uit 2017 kan verbreken. Na kilometer 24 bedenk ik dat ik misschien zelfs wel in minder dan twee uur over de finish kom. Ondertussen loop ik al weer op de Loolaan, de finish in zicht. Volgens mijn horloge ga ik binnen de 2 uur finishen. Daar is de finish, ja dat moet echt gaan lukken. Helaas, waarschijnlijk heb ik mijn horloge iets te laat aangezet. Met een netto tijd van 2 uur en 41 seconden ren ik over de finish. Ik ben heel tevreden over deze tijd. Een nieuw pr op de 25 kilometer. Misschien ben ik toch wel een heel klein beetje teleurgesteld nu ik zo dicht bij die  magische twee uur grens zit. Helemaal trots laat ik me toch de medaille omdoen. Deze eindtijd had ik nooit verwacht. Ik heb lekker gelopen. Als ik later de finishfoto’s zie, merk ik dat ik gewoon lachend over de finish ben gekomen. Wat wil je nog meer.

Helemaal nagenietend loop ik richting theater Orpheus om daar mijn joggingpak aan te trekken. Van daaruit loop ik rustig naar het station. Wat een geweldige dag was dit. Nu op naar de 30 kilometer tijdens de Achtkastelenloop op zondag 3 maart. Daar wil ik echt rustig aan gaan lopen. Zal me dat lukken?

📷midwintermarathon

 

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 1

Het is januari 2019, nog iets meer dan 3 maanden tot de marathon van Parijs. Vorig jaar heb ik besloten om in 2019 in Parijs mijn derde marathon te gaan lopen. Dit wordt ook mijn eerste hardloopwedstrijd in het buitenland. De komende periode zal ik jullie via deze blog  op de hoogte houden van mijn trainingsvoortgang.

img_0120De eerste trainingen uit mijn marathonschema heb ik al afgevinkt en tot nu toe gaat alles voorspoedig. Ik merk dat ik door het trainen, volgens een schema, weer sneller word en ik ook gemotiveerder ben om mijn hardloopschoenen aan te trekken. Net als bij mijn vorige twee marathons train ik met één van de marathonschema’s uit de “Hardlopen met Evy-app“. Niet iedereen zal dit verstandig vinden, omdat dit geen training op maat is, maar de vorige twee keer is deze manier van trainen me heel erg goed bevallen. Ik train altijd alleen en met deze app heb ik tijdens het lopen toch altijd mijn trainer bij me. Tijdens de trainingen geeft Evy me tips en probeert ze me te motiveren. Tijdens de wekelijkse intervaltrainingen geeft Evy me ook steeds aan wanneer ik mijn snelheid moet ophogen of juist vertragen. Voor iedere training is er een aparte  bestandje dat ik via mijn telefoon afspeel. Hiernaast zet ik via Spotify muziek op of ik speel een podcast af. Af en toe onderbreekt Evy dat wat ik aan het luisteren ben om me toe te spreken. Ideaal. Ik train dit keer met het schema “de marathon binnen 4 uur”. Mijn streven voor deze marathon is net als de vorige keren om binnen 4 uur te finishen, maar stiekem hoop ik binnen 3 uur en 30 minuten de finish te halen.

img_0127De meeste voorbereidingen voor deelname aan de marathon heb ik nu afgerond. Via loopreizen heb ik een hotel geboekt van vrijdag tot en met maandag inclusief een startbewijs voor de marathon. De treinreis met de Thalys heb ik geboekt. Ik heb besloten om niet op maandag, maar pas op woensdag terug naar Nederland te gaan, zodat ik na de marathon nog tijd heb om van Parijs te genieten. Daarom heb ik gister ook nog een hotel geboekt voor maandag tot en met woensdag. Voor hardloopwedstrijden in Frankrijk, moet je een door je huis- of sportarts ondertekende medische verklaring overleggen. Hiervoor ben ik onlangs naar de huisarts geweest, dit was meteen een goed moment om me maar eens aan mijn huisarts voor te stellen. Ik kwam er achter dat ik mijn huisarts nog nooit ontmoet heb. Nu ik ook deze verklaring in mijn bezit heb, heb ik alles geregeld wat ik moest regelen. Nu hoef ik nog maar één ding te doen: trainen!

Geplaatst in Hardlopen

Nieuwe uitdaging voor 2019:

Het is al weer oktober, de laatste periode van het jaar is aangebroken. De dagen worden korter, langzaam wordt het weer kouder. Een mooi moment om eens serieus na te gaan denken over mijn uitdagingen voor 2019. Wat wil ik in 2019 aan hardloopactiviteiten gaan ondernemen. Nu ik in 2018 uiteindelijk niet heb deelgenomen aan de marathon van Rotterdam, wist ik al wel een tijdje dat ik in 2019 mijn derde marathon wil gaan lopen. Nadat ik in september de marathon van Berlijn op tv zag, begon het idee van een buitenlandse marathon wel echt te kriebelen. Tot nu toe heb ik alleen aan hardloopevenementen in Nederland deelgenomen. Maar hoe leuk zou het zijn om een marathon in het Buitenland te lopen. Hardlopend door een grote stad in een ander land. Natuurlijk komen dan de gedachten aan New York opzetten, die zeker nog op mijn bucketlist staat, maar laten we het eerst maar eens gewoon binnen Europa zoeken.

Berlijn is een stad die zeker op mijn lijstje staat, maar als ik een beslissing neem wil ik niet nog een jaar moeten wachten. Om die reden ben ik me de laatste weken gaan verdiepen in Europese marathons in het voorjaar. Eigenlijk was het toen ook heel snel duidelijk. Londen is geen optie omdat ik niet heb deelgenomen aan de loting. Dan blijft er eigenlijk maar één wereldstad over en dat is Parijs!

14 april sta ik aan de start van mijn derde marathon, dit keer aan de Champs-Elysées.

Geplaatst in Hardlopen

2018: mijn hardloopdoelen!

3 januari 2018. Het nieuwe jaar ben ik feestend ingegaan. Nu is het werkende leven weer begonnen en een mooi moment om over mijn hardloopdoelen van 2018 te gaan nadenken. 365 nieuwe dagen, 52 nieuwe weken, 12 nieuwe maanden in het vooruitzicht.

Wil ik dit jaar p.r.’s gaan lopen, mijn afstanden verleggen of gewoon vooral lekker lopen? Het laatste is natuurlijk wel het belangrijkst. Het belangrijkste is natuurlijk toch gewoon het genieten van mijn hobby. Maar eerlijk is eerlijk van het lopen van een nieuw p.r. geniet ik natuurlijk ook enorm.

Maar op welke afstand wil ik dan een p.r. gaan lopen? Mijn huidige p.r. op de halve marathon staat nu al bijna twee jaar en het is me sindsdien niet gelukt hem te verbeteren. Hoe groot is de kans dat dat dit jaar wel gaat lukken? Tijdens de CPC-loop van 2016 heb ik de halve marathon gelopen in een tijd van 1 uur 31 minuten en 57 seconden.  Zal ik dan toch gaan proberen om tijdens de CPC-loop van 2018 onder de 90 minuten te duiken? Het is wel een mooi doel, maar ik weet niet hoe haalbaar het is. Maar proberen kan altijd, toch?

Op zondag 4 februari staat de Asselronde tijdens de Midwintermarathon in Apeldoorn op het programma. Een mooie route van 25 kilometer. Vorig jaar heb ik deze run in een tijd van 2 uur 1 minuut en 50 seconden. Zal ik dan voor dit jaar als doel stellen om de Asselronde binnen een tijd van 2 uur te gaan lopen?

Op zondag 8 april staat al een grote cirkel in mijn agenda. Mijn derde marathon. Voor de tweede keer de marathon van Rotterdam. Voor de marathon heb ik net als vorig jaar besloten om drie doelen te stellen: een heel haalbaar doel, een haalbaar doel en een doel dat maar net haalbaar is. Voor deze drie categorieën heb ik de volgende doelen bepaald: heel haalbaar is überhaupt uitlopen, haalbaar is binnen 3 uur en 45 minuten finishen en net (niet) haalbaar is sneller finishen dan in Eindhoven. Uit eindelijk heb ik de marathon daar gelopen in een tijd van 3 uur 33 minuten en 46 seconden. Weet je wat, laat ik eens gek doen. Het net (niet) haalbare doel zet ik op finishen binnen 3 uur en 30 minuten!

Verder hoop ik natuurlijk ook gewoon aan een heleboel leuke loopjes mee te doen. Nu nog even nadenken voor welke ik me allemaal ga inschrijven dit jaar. Heeft er iemand leuke ideeën?

Geplaatst in Hardlopen

De StepOne Winterloop in Borne

Afgelopen woensdag zag ik via Instagram de Winterloop in Borne voorbijkomen. Een loopevenement met afstanden van 5, 10 en 21,1 kilometer. Nadat vorige week de Bruggenloop in Rotterdam niet doorging en ik een blog had geschreven over mijn hardloopwinterdip werd het wel tijd voor alsnog een laatste hardloopwedstrijd in 2017. En daar was ineens de Winterloop. Borne is vanuit Enschede prime te bereiken, zo’n 14 kilometer, dus geen last van problemen op het spoor. Ik heb me woensdagavond dan ook direct ingeschreven voor de halve marathonafstand.

Zaterdag kon het startbewijs worden opgehaald bij de hardloopwinkel StepOne in Borne. Ik heb besloten om hier op de fiets naar toe te gaan. Meteen wat extra beweging. Het startbewijs is ook nog af te halen op zondagochtend voor de start, maar als het kan probeer ik toch altijd het startbewijs al van te voren op te halen. Zo kan ik op zondagochtend gewoon rustig aan doen. Na een fietstocht van 30 kilometer ben ik zaterdag in het bezit van het startbewijs weer thuis. Dit keer geen startnummer met een chip er in verwerkt. Er zit een losse chip bij het startbewijs die je met een tiewrap aan je schoen moet vast maken.

Zaterdagavond ga ik redelijk op tijd naar bed en zet mijn wekker op 8 uur. De start is om 11.00 uur, waardoor ik besloten heb om 10 uur in de auto te willen zitten.

Zondag gaat de wekker inderdaad om 8 uur, maar ik besluit toch nog tot half 9 in bed te blijven. Daarna ontbijten en me voorbereiden op de race. Als ik om 10.00 uur in de auto zit hoor ik bij het nieuws dat het in Twente weer code rood is. Voorzichtig rijden dan maar. Uiteindelijk valt het allemaal mee, bij de start is er voldoende parkeergelegenheid, dus voor ik het weet zit ik al in de sportkantine te wachten tot de start. Rondom de start nog een paar andere hardlopende instagrammers tegen het lijf gelopen. Iets voor 11 uur sta ik klaar voor de start en om exact 11 uur gaat daar het startschot. In het begin is het een redelijk smal parcours en lopen hier ook nog de deelnemers van de 10 kilometerafstand mee. Lastig om in het juiste tempo terecht te komen. Op sommige stukken is de weg best glad, op die plekken rustig aan doen. Gelukkig waarschuwt iedereen elkaar voor de gladde stukken.

Wat een mooi parcours heeft de Winterloop. Dwars door het Twentse buitengebied door dorpen als Azelo en Bornerbroek. Stukken door bos, langs boerderijen, zelfs een heel stuk langs een mooi beekje door het bos. Het is vrijwel de hele route genieten.

Het is vrij snel na de start al duidelijk dat ik geen persoonlijk record ga lopen, maar ja, zal ik ooit nog onder die 1 uur 31 minuten gaan komen? Ik denk het niet! De laatste keren loop ik een halve marathon meestal rond de 1 uur 38 minuten. Dat zal ik vandaag ook niet gaan halen, maar dat is ook helemaal niet erg. Uiteindelijk kom ik met een tijd van 1 uur 41 minuten en 58 seconden over de finish. Zeer tevreden!

De Winterloop, een redelijk kleinschalig, regionaal hardloopevenement, maar erg goed georganiseerd met een hele mooie route. Hier ben ik volgend jaar zeer waarschijnlijk weer bij aanwezig.

Geplaatst in Hardlopen

Mijn hardloop-winterdip

De dagen zijn al weer een paar weken erg kort. Als ik thuis kom van mijn werk is het al donker. Gelukkig hebben we volgende week alweer de kortste dag van het jaar en worden de dagen daarna weer steeds iets langer. Ik merk 68D96A92-1365-4460-8E89-F5A60A928510dat deze donkere avonden ook hun uitwerking hebben op mijn hardlooprondjes. Meestal loop ik wekelijks twee rondjes na het werk en één langere duurloop in het weekend. Als ik nu naar mijn totaal aantal hardloopkilometers van november kijk zijn dit er een stuk minder dan de maanden daarvoor. 89,5 kilometer verdeeld over maar negen trainingen. Waar ik tijdens mijn training voor de marathon van Eindhoven regelmatig ’s avonds nog een uur of langer kon hardlopen, merk ik dat ik in deze donkere dagen vaak niet verder kom dan 30 minuten tot hooguit drie kwartier. Ik vertrek ’s ochtends om half 6 in het donker richting het station en om kwart over 6 kom ik ook weer in het donker thuis. Om 10 uur moet ik dan weer naar bed om de volgende dag op tijd op te kunnen staan. In de zomer als het vrijwel de hele dag licht is, vind ik dit blijkbaar geen probleem, maar nu in de winter denk ik daar dus blijkbaar toch anders over. Ook de routes zijn in het donker heel anders, waar ik in de zomer ’s avonds nog vaak door bossen en natuur kan lopen merk ik dat ik nu in het donker toch liever in bewoond gebied blijf lopen. Hierdoor zijn de routes ook wel iets beperkter. Ik merk ook dat ik in de training naar de marathon van Eindhoven iedere keer keurig mijn schema afwerkte. Maar in deze periode heb ik mijn schema al een paar weken niet meer bekeken. Of ik kijk er naar en denk meteen: “deze training is veel te lang voor vandaag!

Ook de lange duurlopen in het weekend hebben de afgelopen periode niet altijd plaats kunnen vinden, maar dit komt vooral omdat we de afgelopen periode echt veel gepland hadden in de weekenden. Ook ik moet dus keuzes maken. Deze keuzes vielen niet altijd uit in het voordeel van het hardlopen.

In april staat de marathon van Rotterdam 248D9287-2F1E-44BB-9508-1512825F1534op het programma dus ik zal binnenkort toch weer meer en langer moeten gaan lopen. Ik moet voor 8 april toch voldoende kilometers in de benen gaan krijgen. Gelukkig staat er op zondag 4 februari de midwintermarathon in Apeldoorn nog op de planning. 25 kilometers met redelijk wat hoogteverschil door mooie natuur in de omgeving van Apeldoorn. Als ik er op terug kijk was dit misschien wel de mooiste loop die ik in 2017 heb gelopen. Een mooi moment om te zien hoe ik er in mijn training voor sta. Ook de halve marathon tijdens de CPC-Loop komt er nog aan en tegen die tijd zijn de dagen ook weer wat langer. Hopelijk dat ik dit ook weer terug ga zien in mijn trainingen.

Hebben jullie ook last van een winterdip tijdens deze donkere dagen en hoe gaan jullie hier mee om?