Geplaatst in Hardlopen

2019: Een terugblik!

De kerstboom staat, de laatste boodschappen worden gedaan voor de kerstdiners. Een mooi moment om terug te kijken op 2019.

Een jaar, dat zeker in het eerste deel, in het teken stond van mijn derde marathon, de marathon van Parijs. Eind 2018 heb ik besloten om in april 2019 de marathon van Parijs te gaan lopen. Via Loopreizen heb ik een pakket gekocht met daarin de hotelreservering en het startnummer. Begin 2019 was ik dan ook volop in training voor deze marathon. Mijn eerste hardloopevenement in het buitenland.

In mijn schema voor de marathon had ik ook twee hardloopwedstrijden meegenomen. Vijfentwintig kilometer tijdens de Midwintermarathon en dertig kilometer tijdens de Achtkastelenloop. Het is heel fijn om deze langere afstanden niet alleen te hoeven lopen. Mijn trainingsrondje van vijfendertig kilometer heb ik wel zelfstandig gelopen. Mijn training voor de marathon heb ik afgesloten met een halve marathon tijdens de Zandvoort Circuitrun.

img_1312Op vrijdag 12 april hebben we de trein naar Parijs genomen, om op zondag 14 april de marathon te kunnen lopen. Dit lange weekend Parijs was één groot feest. Al moet ik wel toegeven dat ik voorafgaand aan de marathon best gespannen en volgens mij ook aardig chagrijnig was.

Na de marathon heb ik besloten om niet direct een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik heb nog wel even serieus overwogen om in oktober de marathon van Amsterdam te gaan lopen, maar vond het uiteindelijk prettiger om even te lopen zonder doel en trainingsschema. Ik heb me wel ingeschreven voor enkele hardloopevenementen. Dat blijven toch altijd de kersen op de taart. Op zondag 12 mei stond ik dan ook al weer aan de start van de halve marathon in Utrecht.

Het voorjaarsseizoen heb ik op zaterdagavond 22 juni afgesloten met de RaboZomerAvondloop in Glanerbrug. Hierna was het tijd om lekker van de zomer te gaan genieten.

Het najaarsseizoen ben ik op vrijdagavond 2 augustus gestart met de Brooks Pride Run in Amsterdam.

img_5825In september ben ik op vakantie gegaan naar de Moezelstreek in Duitsland. Natuurlijk kon ik in deze vakantie mijn hardloopschoenen niet thuis laten liggen. Tijdens deze vakantie heb ik flink wat hoogtemeters kunnen meenemen in mijn trainingen. Heerlijk om hier te mogen lopen. Het lopen was ook nodig om een deel van de calorieën uit de Moezelwijntjes er weer af te kunnen sporten. 😉

img_6260De laatste dag van mijn vakantie stond in het teken van de Dam tot Damloop. Voor de derde keer liep ik mee aan deze gezellige hardloopwedstrijd. Door de warmte dit jaar, was het ook meteen de zwaarste editie waar ik aan heb deelgenomen. Ik zag om me heen dat veel lopers last hadden van het warme weer.

In oktober had ik nog twee hardloopevenementen gepland. Een 15 kilometer loopje tijdens de Herfstloop Twente in Enschede en een halve marathon tijdens de marathon van Amsterdam.

Op 21 december had ik het jaar willen afsluiten met een halve marathon tijdens de StepOne Winterloop in Borne. Maar door andere leuke verplichtingen kon ik daar dit jaar niet aan de start verschijnen.

In het najaar van 2019 heb ik besloten dat ik in het voorjaar van 2020 mijn vierde marathon wil gaan lopen. Ik heb een hele tijd getwijfeld tussen de marathon van Rotterdam en de marathon van Enschede. Na veel wikken en wegen heb ik eind november besloten om me in te schrijven voor de marathon van Enschede. Mijn trainingsschema heb ik ondertussen weer uit de kast gehaald. De eerste trainingen voor deze nieuwe uitdaging heb ik al weer achter de rug.

2019 heb ik mogen afsluiten met het leuke nieuws dat ik ben geselecteerd als één van de 10 nieuwe leden van het Brooks Run Happy-team van de Benelux. Hier zal ik het komende jaar dan ook zeker nog vaker over gaan schrijven.

Hoe was jullie jaar? Hebben jullie een leuk en goed jaar achter de rug.

Ik wil jullie hele fijne feestdagen wensen en een heel mooi en sportief 2020.

Geplaatst in Hardlopen

Hardlopen tijdens de vakantie

Maandag 2 september was het zo ver, tijd om op vakantie te gaan. Dit jaar geen verre reis met het vliegtuig, maar redelijk dicht bij huis. Niet omdat we heel veel last hebben van vliegschaamte, maar vooral omdat dit wel eens de laatste zomer kan zijn waarin we onze hond nog bij ons hebben. We hebben daarom besloten een vakantie te boeken waar we de kleine Milo mee kunnen nemen. Voor 12 dagen hebben we een huisje gehuurd bij Landalpark Mont Royal aan de Moezel

Zondag ben ik mijn koffer gaan inpakken, natuurlijk moeten ook de hardloopspullen mee. Als we dan toch bijna twee weken in een andere omgeving zijn, wil ik daar natuurlijk ook wel een paar keer hardlopen.

img_5825Bij aankomst in het vakantiehuisje kom ik er meteen achter dat hardlopen er hier anders aan toe zal gaan dan thuis. Als eerste merk ik dat er geen fietspaden zijn en hardlopen op wegen waar auto’s 100 km/uur rijden, vind ik toch wel een klein probleem. Als tweede blijkt dat het vakantiepark boven op een heuvel staat en je dus altijd omlaag en daardoor ook weer omhoog moet lopen. Dit gaan pittige heuveltrainingen worden! De eerste vakantiedag besluit ik de hardloopschoenen nog maar even niet aan te trekken. De tweede dag ontdekken we een wandelroute richting de rivier, waar we niet gestoord door auto’s best een aardig stukje kunnen hardlopen.

img_5448De derde dag besluiten we dan ook om onze hardloopschoenen aan te trekken en samen richting de Moezel te rennen. Het eerste deel tot aan de moezel gaat redelijk makkelijk. We lopen lekker naar beneden. Wel merk ik da je tijdens het lopen de hele tijd aan het afremmen bent, maar het loopt wel lekker. Het lukt ook prima om tijdens het hardlopen in gesprek te blijven. Na ongeveer drie en halve kilometer komen we bij de oever van de rivier en besluiten we weer terug te lopen. In de verte, boven op de top van de heuvel zien we de huisjes van het vakantiepark al liggen. Is het echt zo hoog? De volgende drie en een halve kilometer omhoog gaan dan ook een stuk langzamer. Een pittige heuveltraining omhoog. Dit soort hoogteverschillen kom ik in Enschede nooit tegen. Zwaar, maar als afwisseling wel erg leuk om te doen.

ce007be9-91a4-4cdf-96cb-cb42acad4f7cUiteindelijk heb ik tijdens deze vakantie mijn hardloopschoenen vier keer aangetrokken. Ik heb iets minder vaak hardgelopen dan thuis, maar het is dan ook vakantie. Hier aan de Moezel moet natuurlijk ook tijd zijn voor het drinken van wijn. We gaan natuurlijk niet zonder reden naar dit gebied op vakantie. 😉

Nu is de vakantie helaas al weer voorbij. Het eerste hardlooprondje in Nederland zit er al weer op. Nog een week tot de Dam tot Damloop.

Nemen jullie je hardloopschoenen ook altijd mee op vakantie?

Geplaatst in Hardlopen

Brooks Pride Run 2019

Afgelopen week stond Nederland en met name Amsterdam in het teken van de Pride-week. Met als hoogtepunt natuurlijk de CanalParade op zaterdag 3 augustus.  Een dag waarop gevierd wordt dat we mogen zijn wie we zijn. Dit jaar organiseerde sportmerk Brooks op de avond voor de CanalParade de Brooks Pride Run. Een 5 kilometer lange fun run. Startend vanuit het Olympisch Stadion, richting het Vondelpark en daarna weer terug naar het Olympisch Stadion.

img_4712Ongeveer een week voorafgaand aan deze fun run werd ik op de hoogte gebracht van het bestaan van dit evenement. Ik heb even getwijfeld of ik wel of niet mee wilde lopen. Dit omdat Amsterdam niet naast de deur ligt. Ik vinden een stuk moeten rijden voor een hardloopwedstrijd niet erg, maar het moet wel opwegen tegen de afstand van het evenement. Voor een halve marathon zal ik meer reistijd accepteren dan voor 5 kilometer.

Uiteindelijk heb ik besloten, dat ondanks de korte afstand van het evenement, ik de insteek rondom GayPride zo belangrijk vind dat ik toch mee wil doen aan dit evenement.

Vrijdagochtend heb ik al mijn hardloopspullen meegenomen naar mijn werk. Ik werk in Nijmegen en pak dan ook na het werk de trein richting Amsterdam Zuid.  Natuurlijk heb ik ook mijn e-reader meegenomen, zodat ik tijdens de treinreis kan lezen. Om 6 uur ben ik bij het Brooks Hoofdkantoor in het Olympisch Stadion. De eerste deelnemers komen samen met mij binnen. De start van de run is om 7 uur. Het is de bedoeling dat we hier aan voorafgaand allemaal ons eigen Brooks RunningProud-shirt gaan op-pimpen. Dit zodat we uiteindelijk als een dolle bende, maar wel duidelijk als één groep, aan de Pride Run kunnen deelnemen. Verschillende mensen die ik via Instagram ken zijn er ook. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het altijd lastig vind om ergens binnen te komen waar ik nog niemand ken. Ik stap niet zo makkelijk op onbekende mensen af om een gesprek aan te gaan. Ik heb altijd veel bewondering voor mensen die gewoon met iedereen een gesprek kunnen beginnen.

95fe7df9-1017-4a2e-b71c-12329df2e390Nadat iedereen zijn shirt heeft opgevrolijkt en flink met schmink aan de slag is gegaan, regenbogen zijn op ieders lichaam terug te vinden, vertrekken we naar de ingang van het Olympisch Stadion. Daar wordt eerst nog een groepsfoto gemaakt.  Vanuit de organisatie zijn er zowel een fotograaf en een videofilmer geregeld.  Nadat de groepsfoto is gemaakt vertrekken we met de hele groep richting het Vondelpark.

Afgesproken is dat de langzaamste loper de snelheid bepaald.  Deze run is voor iedereen of je nu een getrainde loper bent of juist een beginner. Iedereen moet mee kunnen doen. Dit is natuurlijk ook een mooie verwijzing naar Pride Amsterdam. Iedereen doet er toe, zowel homo als hetero, en dus ook zowel de gevorderde en de beginnende hardloper ;-).

60d47573-475b-4936-8d20-d7f8e3dbc438Gezamenlijk rennen we langs restaurants en cafés. De mensen op de terrassen reageren allemaal erg leuk. Door meerdere toeschouwers worden we op de foto gezet.  Enkele keren moeten we stoppen omdat we toch harder gaan dan de langzaamste lopers. Als we dit door hebben wordt er keurig gestopt en wachten we op de anderen.  Ook in het Vondelpark trekken we alle aandacht en worden we door verschillende mensen op de foto gezet. Het is natuurlijk ook een mooi gezicht, zo’n grote groep hardlopers, leuk aangekleed met vrolijke muziek. Je kunt niet om ons heen. Het is dan ook 5 kilometer lang één grote, gezellige bende. Onderweg wordt er door de fotograaf nog veel foto’s gemaakt en de hele route worden we gefilmd. Na 5 kilometer zijn we (helaas) weer bij het Brooks Hoofdkantoor in het Olympisch Stadion. Daar staat voor iedereen een glas wijn (of een ander drankje) klaar.  Een feestelijk onthaal dus!

De Brooks Pride Run is dan ook een erg goed georganiseerd evenement. Dit jaar was de eerste editie, maar ik hoop niet de laatste. Mijn complimenten voor Thimo (insta @thimovanbrink) en Simone  (insta @simonerunsaround) van het BrooksRunHappyTeam!

 

Geplaatst in Hardlopen

De Rabozomeravondloop 2019

Afgelopen zaterdag stond mijn laatste hardloopevenement voor de zomer gepland. De Rabo ZomerAvondloop in het Twentse Glanerbrug. De Zomeravondloop is de opvolger van de RaboNieuwjaarsloop. De Nieuwjaarsloop in Glanerbrug vond altijd plaats op de eerste zondag in januari. Nadat deze de laatste keer i.v.m. winterse omstandigheden op de dag zelf is geannuleerd is hij in 2018 vervangen voor de Zomeravondloop. Vorig jaar kon ik hier door een bruiloft niet aan deelnemen, maar dit jaar heb ik me direct ingeschreven.  De Rabo Zomeravondloop vindt dit jaar plaats op zaterdagavond 22 juni. De start is om 19.00 uur. Dit jaar kun je kiezen uit de 5 en de 10 kilometer afstand. Ik heb er voor gekozen om me voor de 10 kilometer route in te schrijven.

img_4162Zaterdagochtend ben ik op mijn gemak wakker geworden. Normaal begin ik mijn weekenddagen altijd met een stukje hardlopen of een uurtje krachttraining in de sportschool, maar deze ochtend hoefde ik dus niet te gaan sporten. Overdag werd het steeds warmer. Heerlijk, zomer! Maar ja, ’s avonds nog wel 10 kilometer hardlopen.  Door de warmte kreeg ik er iets minder zin in. Omdat de start van de Zomeravondloop ongeveer 6 kilometer bij mij vandaan is, heb ik besloten om op de fiets naar de start te gaan. Om kwart voor 6 stap ik dan ook op mijn mountainbike en zo’n 20 minuten later ben ik in Glanerbrug. Ik ga op zoek naar het afgiftepunt voor de startnummers. Dit punt heb ik snel gevonden, het is er niet druk, dus al heel snel sta ik met mijn startnummer in mijn hand.   Het startnummer heb ik aan mijn t-shirt vastgemaakt en de tijd-chip maak ik met een tie-wrap aan mijn schoen vast. Ik ben klaar om te starten.

img_4153Om 19.00 uur is het tijd voor de start. Op een beeldscherm wordt de tijd tot aan de start afgeteld. En om precies 19.00 uur is daar het startschot. Zowel de 5 en 10 km lopers starten tegelijkertijd. Ik besluit om langzaam te starten, het is warm en uitlopen is belangrijker dan een snelle tijd. Vanuit de sportvelden lopen we Glanerbrug in. Na een stuk door een woonwijk lopen we richting het buitengebied en lopen we langzaam de natuur in. We lopen langs weilanden, langs boerderijen en uiteindelijk gaan we de verharde weg af en lopen we een stukje door het bos. Hier is de temperatuur meteen ook een stuk aangenamer.  Verschillende bomen langs de route zijn verbonden met de bekende rood-witte linten: de eikenprocessierups zit dus op deze bomen. Hopelijk gaan we hier geen last van krijgen. Het laatste stuk van het parcours gaan we weer een woonwijk in. Eerst een stukje Enschede en even later ook weer door Glanerbrug. Nog een klein stukje en dan is daar de finish. Met een tijd van 50 minuten en 11 seconden stap ik over de finishmatten. Zeker geen pr, maar ik heb dan ook bewust rustig gelopen. Ik ben heel tevreden.

Helaas is er geen medaille bij de finish. Dit vind ik altijd jammer, maar als ik het goed gezien heb,  deden er ook maar 60 deelnemers mee aan de 10km-afstand. Een beetje kostbaar om voor zo’n kleine groep deelnemers medailles te laten maken.

Ik vond de Zomeravondloop een klein, maar  erg goed georganiseerd evenement. Persoonlijk loop ik liever iets eerder op de dag, maar het is een leuke afwisseling. Als mijn agenda het toelaat ben ik volgend jaar zeker weer aanwezig.  

img_4167

 

Geplaatst in Hardlopen

Utrecht Marathon – De halve marathon 2019

Zondag 12 mei was het zo ver, de dag van de Utrecht Marathon. Vier weken na de marathon van Parijs stond ik aan de start van de halve marathon in Utrecht. Een paar maanden geleden heb ik me hier voor ingeschreven. Nooit eerder heb ik in de Domstad hardgelopen, wel is dit de stad waar ik gestudeerd heb. Toen ik hoorde dat de start- en finishlocatie op de Heidelberglaan zijn, had ik mijn keus gemaakt. De Heidelberglaan is de straat waaraan de HvU ligt. De school waar ik in 2002 afstudeerde aan de opleiding Sociaal Juridische Dienstverlening.

Zoals altijd was ik van plan om op zondag met de trein naar Utrecht te reizen. Donderdag was ik me gaan oriënteren hoe laat ik in Enschede de trein naar Utrecht moest nemen. Hierbij kwam ik er achter dat op zondag de treinen een stuk later vertrekken dan op andere dagen. Met de eerste trein op zondag en dan in Utrecht nog de bus naar de start is het niet zeker dat ik op tijd bij de start kan zijn. Dit ook omdat ik op zondag nog mijn startbewijs moest ophalen. Om niet in tijdnood (en stress) te komen heb ik uiteindelijk besloten om toch maar met de auto op en neer naar Utrecht te reizen. Reizen met de auto gaat een stuk sneller dan met het openbaar vervoer en om 9.00 uur ’s ochtends parkeer ik mijn auto dan ook bij P&R De Uithof. Dit terwijl de start van de halve marathon pas om 10.30 uur was. Ik hoef in ieder geval niet te haasten ;-). Eerst loop ik op mijn gemak richting de locatie waar de startnummers worden afgegeven. Er is hier nog weinig te doen en ik sta dan ook heel snel weer buiten met mijn startnummer in mijn hand. Na het opspelden van mijn startnummer, loop ik rustig richting de Heidelberglaan om daar de start op te zoeken. Ik kom vrijwel nooit meer op De Uithof en word toch wel een beetje nostalgisch als ik hier zo rond loop.

Na al een tijdje in het zonnetje te hebben gestaan, mogen we rond 10.15 uur ons startvak in. Nog een kwartiertje en we mogen starten. De deelnemers aan de hele marathon zijn nu al drie kwartier onderweg.

img_3265Om half 11 horen we het startschot en lopen we richting de start. Ik druk snel mijn horloge aan en daar gaan we. Omdat het nog maar 4 weken na de marathon is, weet ik niet hoe snel ik kan gaan lopen. Ik laat het maar gebeuren, probeer op gevoel te lopen en zie wel of dat snel of langzaam is. Redelijk snel kom ik er al achter dat ik  wel erg snel ga. De vraag is dan ook of ik dit de hele route vol kan blijven houden. Moet ik niet wat rustiger gaan lopen. Helaas is het voor mij altijd erg lastig om mijn tempo aan te passen als ik al in een bepaald ritme loop. Dan maar gewoon doorlopen en kijken hoe lang ik dit vol hou.

Als ik nu terugdenk aan zondag weet ik eigenlijk niet meer zo goed waar we allemaal zijn langs gelopen. Zat ik zo in mijn runners high dat ik gewoon erg weinig van de route heb meegekregen? Ik weet nog dat we hele stukken langs een kanaal hebben gelopen. Een kanaal met woonboten. We zijn ook over verschillende leuke bruggetjes gekomen. Uiteindelijk hebben we nog een stukje van de binnenstad gezien. Met als hoogtepunt natuurlijk toch wel de Domtoren op de achtergrond. Ergens in het centrum was er nog een punt waar foto’s van de deelnemers werden gemaakt. De renner naast mij zag de fotograaf en sprong op zij om leuk op de foto te komen. Helaas had hij niet door dat er nog meer renners liepen en hij sprong dan ook tegen mij aan. Even was ik uit mijn ritme en hij heeft zich meerdere keren verontschuldigd.

Na kilometer 11 merkte ik wel dat ik inderdaad te hard gestart was. Mijn snelheid ging vanaf hier dan ook wat achteruit, maar als ik op mijn horloge kijk blijk ik nog steeds meer dan 12 km/uur te lopen. Dus ondanks dat het wat langzamer gaat ben ik nog steeds erg tevreden. Wel merk ik dat ik voor mijn gevoel alles geef wat ik op dit moment kan geven. Hierdoor kom ik op dat moment dan ook tot de conclusie dat ik mijn p.r. op de halve marathon van 1.31.57 waarschijnlijk nooit meer ga verbeteren.

69f7be63-146b-4a28-99c3-678ad845a423We komen weer steeds meer in de buurt van het campusgebied. Steeds dichterbij de finish. In de verte zie ik de gebouwen van de universiteit en de hogeschool al in het zicht komen. Nog even wat snelheid erbij. Daar is de finish! met een uiteindelijke nettotijd van 1.42.23 kom ik over de finish. Heel erg tevreden en voldaan!

 

Later hoor ik dat de deelnemers van de kwart-marathon een verkeerde richting zijn ingestuurd en uiteindelijk ook bijna een halve marathon hebben gelopen. Dit haalde ’s avonds zelfs het journaal. 

Nu ik deze eerste wedstrijd na de marathon van Parijs naar tevredenheid heb uitgelopen wordt het tijd om over nieuwe uitdagingen na te gaan denken. Wie heeft er inspiratie?

045c544a-fa8f-4463-afdc-65be78f8f451

Geplaatst in Hardlopen

De marathon van Parijs

Afgelopen zondag was het zo ver: de dag waar ik al een half jaar naar uitkeek! De marathon van Parijs. Deze marathon hebben we meteen gebruikt om er een stedentrip naar Parijs aan vast te plakken. We zijn dan ook van vrijdag tot en met woensdag in Parijs geweest. Vrijdagochtend hebben we de Thalys naar Parijs gepakt. Eerst met de trein vanuit Enschede naar Schiphol en van daaruit met de Thalys door naar Parijs. Rond half 5 kwamen we aan op Gare du Nord. Vanuit Gare du Nord moesten we nog met de metro naar het hotel. Dus eerst even uitzoeken hoe we aan metrokaartjes komen. Nadat we in de verkeerde metro bleken te zijn gestapt, kwamen we uiteindelijk rond half 7 in het hotel aan. Dit had met een half uurtje moeten lukken, maar ja het is even wennen in een nieuwe stad. Nadat we het hotel hadden gevonden en ons snel hebben opgefrist zijn we meteen naar de Eiffeltoren doorgereisd. Daar waren mijn supporters Marjon en Natasja al. Zij waren ’s ochtends met de auto gekomen en hadden er al een rondleiding door Parijs opzitten. Na de Eiffeltoren te hebben bewonderd zijn we op zoek gegaan naar een restaurant om gezellig samen te gaan eten.  Hierna terug naar het hotel.

img_1312Zaterdagochtend zijn we eerst naar de runnersexpo gegaan om het startnummer op te halen. Ook heb ik daar bij de Asicsstand een marathontshirt gekocht. Ondanks de drukte in de expo ging het afhalen van het startnummer erg vlot. Nadat we weer buiten waren, hebben we de metro gepakt naar de Notre Dame. Hier stonden Natasja en Marjon al weer gezellig op ons te d72c1e1e-1e0b-45f8-9a80-05fc95665666wachten. In de Notre Dame heb ik nog een kaarsje aangestoken voor mijn (overleden) moeder. ’s Avonds hadden we met z’n vieren een boottocht met diner over de Seine geboekt. Hierna zijn we terug naar het hotel gegaan om op tijd te slapen. Op zondagochtend moest ik om 9.05 uur starten en zeker een half uur eerder al in het startvak staan.

’s Nachts heb ik redelijk goed geslapen, al ben ik wel meerdere keren wakker geweest. Omdat het hotel vol zat met deelnemers van de marathon, konden we op zondag al vanaf 6 uur ontbijten. Om 6 uur zat ik dan ook aan het ontbijt om daarna rustig met de metro richting de Champs Elysées te vertrekken. Natuurlijk was ik daar eerder dan gepland, want ik voorzie van te voren allemaal dingen die mis kunnen gaan, maar uiteindelijk dus nooit misgaan. 

Nerveus stond ik klaar in het startvak en om 9.05 uur was ons startvak inderdaad aan de beurt om te vertrekken. De eerste kilometers waren dwars door Parijs. Ik geloof niet dat ik ooit zo onder de indruk ben geweest van het parcours van een hardloopwedstrijd. Wat een mooie gebouwen en indrukwekkende monumenten kom je tegen. Na ongeveer 11 kilometer loop je een groot park in waarna je bij kilometer 20 de stad weer inloopt. Bij kilometer 19 stonden Marjon, Natasja en Arnold mij aan te moedigen. Omdat ik hen pas bij kilometer 20 had verwacht zag ik ze eigenlijk iets te laat en liep ik aan de verkeerde kant van de weg. Snel even gezwaaid en doorgelopen. Nog een klein stukje en we zijn bij het halve marathonpunt. Op de helft en ik ben nog steeds aan het genieten. Geweldig is dit!

img_2809Rond kilometer 23 lopen we naar de oever van de Seine om vanaf hier ene heel stuk langs deze rivier te lopen. Heerlijk. Ongeveer bij kilometer 25 is daar de Notre Dame. Ik kan eigenlijk nog steeds niet bevatten dat ik hier gewoon de marathon aan het lopen ben.  even later zien we in de verte ook de Eiffeltoren al opdoemen en bij kilometer 30 lopen we er dan ook echt voorbij. Dit is toch geweldig. Het lopen gaat nog steeds goed al kan ik aan mijn benen wel voelen dat ik er al 30 kilometer op heb zitten. Zo rond 33 kilometer gaan we weg van de Seine, het parcours gaat hier ook wat omhoog en dat merk ik direct aan mijn snelheid. Volgens mijn horloge ga ik van 11 km/uur terug naar zo’n 9 km/uur. Ondanks dat het allemaal niet meer vanzelf gaat, loop ik nog best prima. Dit ga ik nog wel volhouden tot het eind. Na 35 kilometer lopen we weer een groot park in. In dit park zullen we tot vlak voor de finish blijven. Het valt me op dat ik van dit park eigenlijk niet meer zo geniet als tijdens de rest van het parcours. Mijn benen worden zwaar en ik begin ook mijn knieën wel wat te voelen. Bij kilometer 37 denk ik: Dit doe ik nooit meer. Wel weet ik dat zelfs als ik niet meer zou kunnen blijven rennen ik deze marathon desnoods wandelend ga uitlopen. Maar er wordt niet gewandeld, ik blijf gewoon door lopen. Daar is alweer het 41 kilometer punt, nog maar een kilometer een een beetje. Dat ik de marathon ook deze keer binnen de 4 uur ga uitlopen is nu zeker. Dan is daar het bord dat aangeeft dat het nog maar 500 meter is tot de finish. De Finish is al in zicht. e0b2ddd3-dfea-44b2-97c2-dc56a8b9fceaGa ik nog extra gas geven? Nee, dat zit er niet meer in. Arnold, Marjon en Natasja staan me toe te schreeuwen, maar hier krijg ik niets van mee. Daar is de finish! Ik heb het gedaan. In een tijd van 3.48.29 kom ik over de finish. Heel tevreden! Overmand door emoties kan ik mijn medaille in ontvangst nemen. Mag ik eerlijk zeggen dat ik dit de meest lelijke medaille uit mijn hardloopcarrière vind?

Na de finish wordt ik door Marjon, Natasja en Arnold in hun armen gesloten en word ik direct getrakteerd op een heerlijk biertje. Die heb ik verdiend!

a3b6b635-444d-4180-a03b-3d96c2a85873’s Avonds zijn Marjon en Natasja weer terug naar Nederland vertrokken, Arnold en ik blijven nog tot en met woensdagochtend in Parijs gebleven. Maandagavond liepen we net bij het Grand Palais toen we een berichtje kregen dat de Notre Dame in brand stond. Het was ons al opgevallen dat het ineens erg bewolkt was. Dit waren dus geen wolken, maar het was rook. Toen we een stukje verder langs de Seine liepen konden we de Notre Dame zien en inderdaad zagen we de vlammen uit het dak komen. Verschrikkelijk!

 

 

img_2778

 

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 3

Donderdag 14 maart was het nog precies een maand tot de marathon van Parijs. Nog 31 dagen en dan mag ik mijn derde marathon gaan lopen. Dit betekent dat het ook tijd wordt om mijn langste trainingsafstand te gaan lopen. Maandag 18 maart was het dan ook zo ver, al een paar weken stond deze datum rood omcirkeld in mijn agenda. De dag dat ik 35 kilometer mag gaan hardlopen.

Zondagavond heb ik op mijn laptop met behulp van Strava al een route opgesteld. Een route opstellen van 35 kilometer blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Of eerlijk gezegd is 35 kilometer gewoon echt een heel eind. Waar moet je niet allemaal naar toe lopen om uiteindelijk na 35 kilometer weer bij je voordeur te staan. Na heel wat gepuzzel heb ik uiteindelijk een route samengesteld. Vanuit Enschede loop ik eerst naar het dorp Losser, van daaruit door naar het volgende dorp Over-Dinkel. Om hierna de Duitse grens over te steken en door de Duitse stad Gronau te lopen. Nadat ik Gronau weer heb verlaten zal ik vlak voor het dorp Glanerbrug de Nederlandse grens weer oversteken. Vanuit Glanerbrug zal ik dan weer richting Enschede lopen.

Nadat ik deze route heb opgesteld besluit ik om zondagavond op tijd naar bed te gaan, zodat ik maandag uitgerust met deze lange duurloop kan beginnen.

img_2128Helemaal uitgeslapen word ik maandag wakker en drink op mijn gemak een paar koppen koffie, laat de hond uit en ontbijt met een bord Brinta. Nadat ik mijn ontbijt rustig heb laten zakken, ben ik om 11 uur helemaal klaar om te vertrekken. Voldoende water en gelletjes in mijn rugzak. Verschillende podcasts klaargezet op mijn Iphone. Mijn nieuwe Garmin-horloge helemaal opgeladen. Nerveus ben ik wel. Gaat me dit lukken? Hou ik het 35 kilometer vol? Wat als ik het niet vol hou, hoe moet het dan in Parijs? Mijn gedachten maken overuren. Toch trek ik de deur achter me dicht en vertrek. Eerst richting de Enschedese wijk Roombeek. De wijk van de vuurwerkramp. Vanuit Roombeek loop ik door in de richting van Oldenzaal om al heel snel op de Oldenzaalsestraat de fietsroute richting Losser in te slaan. De eerste 5 kilometer heb ik al op zitten. Ik probeer niet te hard te lopen. Het lukt me niet om me te houden aan de van te voren besloten 10 km/uur. Het lukt me wel om toch een stuk rustiger te lopen dan ik normaal doe. Ergens in het buitengebied tussen Enschede en Losser raak ik de weg kwijt, maar met behulp van mijn Iphone kom ik uiteindelijk na zo’n 11 kilometer toch in Losser aan. Snel maak ik een selfie met het plaatsnaambord op de achtergrond, om mijn weg richting het volgende dorp Over-Dinkel te vervolgen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in de 7 jaar die ik nu in Enschede woon, nog nooit in Over-Dinkel ben geweest. Zo zie je ook nog eens iets van je omgeving. Waar het hardlopen wel niet goed voor is! Met 15 kilometer in de benen bereik ik uiteindelijk Over-Dinkel. Ik loop door de hoofdstraat van dit dorp om aan het einde van deze straat de Duitse grens te bereiken. Vanuit de grens loop ik door naar het stadje Gronau. Ik loop dwars door het centrum van deze stad, om na ongeveer 6 kilometer door Duitsland te hebben gerend de Nederlandse grens weer te bereiken. Meteen na de grens loop ik door het grensdorpje Glanerbrug en eigenlijk gaat het nog heel erg goed. Natuurlijk is het af en toe best zwaar, maar ik heb er 5197864e-3090-448a-9708-3244ea328544al 22 kilometer op zitten en ik loop nog erg lekker. Nog geen vermoeide benen. Na 24 kilometer ben ik weer bij het plaatsnaambordje van Enschede. Iets eerder dan ik had verwacht. Heb ik mijn route verkeerd gepland, of heb ik ergens een stuk afgesneden? Ik weet het niet, maar ik begrijp wel dat ik nu niet direct naar huis kan rennen, dan haal ik geen 35 kilometer. In mijn hoofd moet ik snel bepalen wat voor lus ik nog aan mijn route ga koppelen om de 35 kilometer af te kunnen leggen. Uiteindelijk ben ik alweer 30 kilometer aan het hardlopen en ik begin het nu wel in mijn benen te voelen. Ik moet wel eerlijk toegeven, dat ik vandaag beter loop dan twee weken eerder tijdens mijn rondje van 30 kilometer. Dit geeft een goed gevoel. Ik besluit er nog een stuk Enschedese singels aan toe te voegen om zo de  35 kilometer te halen.  Hoe dichter ik bij die 35 kilometer kom, hoe zwaarder het lijkt te worden. Nog anderhalve kilometer! Ik ben er bijna. In minder dan 10 minuten ben ik weer thuis en kan ik liggend op de bank gaan nagenieten van deze prestatie. Nog één kilometer!  En dan is het gewoon zover, mijn Garminhorloge geeft aan dat ik er 35 kilometer op heb zitten. Ik ben bijna thuis.

img_2123Ik zet mijn horloge uit. Ik synchroniseer mijn horloge met Strava, wandel rustig naar huis. Het is me gelukt. Ik heb 35 kilometer hardgelopen. Een training waar ik vanochtend enorm tegen op zag, maar die ik nu 3 uur en een kwartier later gewoon heb afgerond. Dit keer ging deze training me beter af dan tijdens mijn vorige twee marathontrainingen. Nu snel naar huis, douchen en nagenieten.

Ik kan niet wachten op Parijs.

Geplaatst in Hardlopen

Q & A

Twee weken geleden maakte ik op Instagram Stories gebruik van de knop “Stel me een vraag”. Mensen kunnen je dan een vraag stellen. Het leek me wel leuk om andere Instagram-gebruikers mij een vraag over mezelf te laten stellen die ik dan in een blog kan beantwoorden. In deze blog ga ik de vragen dan ook beantwoorden.

d5ec4bf3-bdca-43f9-be57-de3a72a29fcdHoe lang loop je al hard? In 2010 ben ik met de podcast van Evy begonnen met hardlopen. Nadat ik netjes alle lessen had doorlopen was ik inderdaad in staat om 30 minuten hard te lopen. Een week na de laatste training ging ik 5 weken op vakantie naar Nepal en daarna heb ik mijn hardloopschoenen niet meer aangetrokken. Nadat ik in 2011 naar Enschede ben verhuisd, merkte ik dat ik helemaal niet meer bewoog en in 6 maanden tijd zeker 6 kilo was aangekomen, heb ik op 1 januari 2012 mijn hardloopschoenen weer uit de kast gepakt. Hierna ben ik niet meer gestopt met hardlopen.

Wat is de mooiste wedstrijd waar je aan mee hebt gelopen?  Daar hoef ik niet over na te denken, dat was de marathon van Rotterdam. Ik heb echt nooit gedacht dat ik ooit een marathon zou kunnen lopen. Het moment dat ik op de Coolsingel over de finish kwam behoort toch echt wel tot één van de mooiste momenten uit mijn leven. Toen ik begon met hardlopen stond het lopen van een marathon zeker niet op mijn bucketlist. Maar in de tijd dat ik aan het hardlopen was ben ik mijn grenzen steeds meer gaan verleggen.

Op welke wedstrijd ben je het meest trots? Hier kan ik eigenlijk het zelfde antwoord opgeven als op de vorige vraag. Het uitlopen van de marathon van Rotterdam.

Wat wordt na de marathon van Parijs je volgende buitenlandse hardloopdoel? In april ga ik inderdaad de marathon van Parijs lopen. Voor mij de eerste keer dat ik aan een buitenlands hardloopevenement deelneem. Natuurlijk hoop ik ooit de marathon van New York te gaan lopen, maar Berlijn staat zeker ook nog op mijn bucketlist. De marathon van Münster wil ik ook nog een keer lopen. Vanuit Enschede is dat natuurlijk een marathon waar je niet heel ver voor hoeft te reizen. Deze marathon is zelfs dichterbij dan Rotterdam.

Wat is je grootste motivatie om te lopen? Mijn motivatie om in 2012 het hardlopen weer op te pakken was vooral omdat ik merkte dat ik te weinig bewoog en hierdoor ook steeds dikker werd. Ik wilde van deze nieuwe extra kilo’s afkomen. Het afvallen is op dit moment geen motivatie meer om te blijven hardlopen. De motivatie is nu vooral het blijven verleggen van mijn grenzen. Door het hardlopen ben ik er achter gekomen dat ik veel meer kan dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden. Ik hoop dan ook anderen te motiveren om deze stap ook te zetten en te blijven bewegen.

Patat of friet? Een vraag die totaal niets met hardlopen te maken heeft, maar wel behoort tot één van de grootste levensvragen! Natuurlijk behoor ik tot team-friet! Hé, ik kom uit Brabant! Ik kan er ook niet aan wennen dat iedereen hier in Enschede Patat eet.

Wat doe je als je niet loopt? Het grootste deel van de week ben ik aan het werk of zit ik in de trein van of naar mijn werk. Ondanks dat ik al weer meer dan 7 jaar in Enschede woon, werk ik nog steeds in Nijmegen. Dit heeft tot gevolg dat ik op de dagen die ik werk zeker 4 uur aan het reizen ben. Hiernaast loop ik hard en probeer ik drie keer in de week naar de sportschool te gaan voor krachttraining. In de tijd die er overblijft probeer ik zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor leuke dingen zoals uiteten, theater, concerten met mijn man, mijn vrienden en mijn familie. Eigenlijk kom ik gewoon tijd te kort. 😉

Ik vond het erg leuk om in een blog dit soort vragen te beantwoorden. Dus als jullie nog meer dingen van mij willen weten laat dit maar achter in een reactie en wie weet kan ik hier nog een blog over schrijven. Dank je wel voor het lezen.

 

Geplaatst in Hardlopen

de Achtkastelenloop: 30KM

Zondag 3 maart was de dag van mijn eerste 30 kilometer wedstrijd ooit. In de trainingen naar mijn vorige twee marathons heb ik de 30-kilometerafstand wel gelopen, maar nog nooit tijdens een hardloopevenement. Begin januari las ik dat je tijdens de Achtkastelenloop ook een 30 kilometer afstand kan lopen. Deze wedstrijd vindt plaats in begin maart waardoor veel hardlopers hier deze afstand lopen ter voorbereiding op één van de voorjaarsmarathons. Omdat ik tijdens mijn vorige trainingen het best saai vond om deze lange afstand alleen te lopen, heb ik me dan ook meteen ingeschreven voor de Achtkastelenloop in de Gelderse Achterhoek.

6f7f87ea-496e-4573-a576-360027f0bb77Gister was het dan zo ver. De dag van de wedstrijd. Redelijk zenuwachtig en nerveus werd ik om half 9 wakker. Zodat ik op mijn gemak kan ontbijten, mijn spullen klaar kan leggen en naar Vorden kan rijden. De rit naar Vorden blijkt 50 minuten te duren. De start is om kwart over 12. Nadat ik een parkeerplaats heb gevonden ben ik rond kwart voor 12 bij de start aanwezig.

Omdat mijn AppleWatch de laatste tijd met lange duurlopen wat problemen geeft heb ik op mijn telefoon ook de STRAVA-app aangezet. uiteindelijk gaat om 12.18 uur het startschot, ik zet mijn horloge en de STRAVA-app aan en met een redelijk rustig tempo begin ik te lopen.

Ik heb besloten om lekker rustig te lopen, dit omdat ik het toch 30 kilometer lang vol moet kunnen houden. Ik weet dat ik een halve marathon kan lopen met een tempo boven de 12 km per uur, maar vandaag moet ik natuurlijk nog 9 kilometer extra lopen. Ik wil eigenlijk proberen om 10 km per uur te lopen, zodat ik ongeveer 3 uur over deze afstand ga doen. Dit blijkt me toch niet te lukken, maar ik loop in ieder geval wel rustiger dan ik normaal doe.

We lopen door het Achterhoekse platteland, door natuur, langs boerderijen en door bossen. Het is een heel mooi parcours. De loop heet de Achtkastelenloop, dus ik verwacht ook nog wel mooie oude kastelen te zien vandaag. Helaas, ik heb uiteindelijk geen kastelen gezien. Misschien waren ze goed verstopt. 😉

img_1877De eerste 15 kilometer gaan me erg goed af. Bij iedere drankpost neem ik netjes mijn gelletje en een beker water. Het viel me wel op dat er tussen de 10 en 15 kilometer geen bordjes meer langs de route staan die de afstand aangeven. Later kom ik er achter dat deze vanaf kilometer 10 alleen nog maar om de 5 kilometer geplaatst zijn. Uiteindelijk is daar het 20-kilometerpunt. Ik heb er al bijna een halve marathon op zitten en 2/3e van deze wedstrijd. Ik merk dat ik wel vermoeider raak, maar eigenlijk gaat het helemaal niet slecht. Bij dit 20-kilometerpunt, merk ik ook dat mijn horloge weer raar doet. Ik zie dat de NikeRun-App zodra ik op mijn horloge kijk opnieuw aan het opstarten is. Gelukkig gaat hij wel verder met de work-out waar ik mee bezig ben, maar volgens mijn horloge heb ik er nog maar 19 kilometer opzitten. Ik heb het idee dat dit niet komt door GPS verschillen. Het 25 kilometer bordje heb ik helaas nooit gezien. Uiteindelijk kom ik bij de laatste drankpost, waardoor ik denk dat ik er ongeveer 25 kilometer op heb zitten. Volgens mijn horloge, die weer opnieuw aan het opstarten is, heb ik er pas 23 kilometer opzitten. Dit maakt het lopen van het laatste deel van de route een beetje lastiger. Ik heb geen enkel idee hoever het nog is tot de finish. Ik ben ook al redelijk moe in de benen. Ik heb het idee dat mijn snelheid wat minder wordt, maar ik weet dit niet zeker. Dan is daar het plaatsnaambordje van het dorpje Vorden, dan kan het nooit ver meer zijn. En dat is het ook niet, ik zie de finish in de verte al in het zicht komen. Het is me gewoon gelukt, 30 kilometer hardlopend afgelegd! Daar is de finish! Het kost me moeite om nog even te versnellen, maar ja de finish hè? Dus ik doe het toch. Dan ben ik er, met een eindtijd van 2.39.09 kom ik over de finish. Trots en voldaan neem ik niet alleen mijn medaille in ontvangst, maar ook een bosje narcissen. Wat leuk van de organisatie, dat iedere deelnemer ook een bosje bloemen krijgt. 

Ondanks dat ik geen kastelen heb gezien en mijn horloge me in de steek liet was dit echt een hele mooie wedstrijd. Een mooi parcours, door een heel mooi gebied. Ik heb gewoon weer 30 kilometer gelopen. Langzaam komt de marathon van Parijs nu steeds dichterbij en ik krijg er ook steeds meer vertrouwen in.  

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 2

img_0120Afgelopen vrijdag was het nog maar 50 dagen tot de marathon van Parijs. Nog ongeveer anderhalve maand en ik mag de “beruchte” afstand van 42 kilometer en een beetje hardlopend gaan afleggen. 42,195 kilometer dwars door het centrum van Parijs.

De afgelopen periode staat dan ook vooral in het teken van de voorbereidingen voor de marathon. Mijn trainingen in het weekend worden steeds een stukje langer. Aanstaande zondag staat er een training van 30 kilometer op het programma. Deze afstand ga ik lopen tijdens de Achtkastelenloop in Vorden. Tijdens mijn vorige twee marathontrainingen liep ik deze afstand alleen, maar dit keer zag ik dat er een 30-kilometerwedstrijd wordt georganiseerd. Waarom alleen lopen, als je het ook in een groep kunt doen? Dit wordt voor mij de eerste keer dat ik deze afstand tijdens een evenement ga afleggen. Ik begin al wel een beetje nerveus hiervoor te worden. Dertig kilometer is toch wel een behoorlijke afstand. Gaat het me lukken? Vorige week heb ik al een keer 28,5 kilometer gelopen. Die laatste anderhalve kilometer moeten dan ook wel lukken, toch?

Vanavond ga ik aan de slag om een nieuwe playlist op Spotify aan te maken. Een playlist waarmee ik deze dertig kilometer zeker mee door moet komen. Heeft iemand nog muziek die op mijn playlist niet mag ontbreken?

img_1463Begin februari heb ik tijdens de Midwintermarathon in Apeldoorn 25 kilometer gelopen. Dit weekend is het dus tijd om de 30 kilometer te gaan lopen, half maart is dan de 35 kilometer aan de beurt.

Voor de marathon zelf heb ik nu alles geregeld. De reis, het hotel, de gezondheidsverklaring. Ik merk dat ik er in mijn hoofd ook heel erg veel mee bezig ben. Mijn eerste marathon in het buitenland. Ik heb er echt heel veel zin in. Zal dit de eerste zijn van heel veel hardloopavonturen in het buitenland?

Ik ben er alleen nog niet over uit met welk tempo ik deze marathon wil gaan lopen. Wil ik gaan voor een pr? Dan is mijn streven om binnen 3 uur en 30 minuten te finishen. Of wil ik gewoon genieten van het lopen door Parijs en dan ook gewoon helemaal niet met tijd bezig zijn? Gewoon lopen en genieten! Nou ja, maar dan wel binnen de 4 uur finishen natuurlijk ;-).

Ondertussen heb ik me al ingeschreven voor mijn eerste hardloopevenement na de marathon. Zondag 12 mei ga ik de halve marathon lopen tijdens de Utrecht Marathon. Als ik het goed gezien heb is de start op de Heidelberglaan, de straat waar ik vroeger op school heb gezeten. Alleen al om deze herinneringen heb ik heel veel zin in deze halve marathon.