Geplaatst in Hardlopen

Menzis Singelloop 2017

singelloop_v2Gister was het dan zo ver, de 20e Menzis Singelloop in Enschede. Voor mij een thuiswedstrijd met de start en finish op nog geen 300 meter van mijn huis vandaan. Mijn 6e singelloop. Ieder jaar ben ik hier een stukje sneller, maar met een tijd van 34,42 vorig jaar wist ik dat het dit jaar heel moeilijk zou worden hier een pr te lopen op de 5EM.

IMG_2062Vrijdag heb ik mijn startbewijs al opgehaald bij Runnersworld Enschede. Helemaal vergeten dat ik bij mijn inschrijving ook het wedstrijd-shirt had besteld. Het was dan ook even een verrassing dat ik ook het t-shirt bij mijn startbewijs kreeg.

 

Zondagochtend helaas niet helemaal fit wakker geworden. Een beetje misselijk. En dit gevoel ging helaas ook niet over. Moet ik nu wel starten? Kan ik niet beter thuis blijven? Gelukkig was de start van de 5EM pas om half drie, dus ik had nog even de tijd om op te knappen. Om 14.00 uur ben ik alsnog naar de start gelopen. Ik had besloten om in ieder geval te starten. Als het niet zou gaan zou ik altijd nog kunnen stoppen en rustig naar huis kunnen lopen.

Om 14.30 uur ging het startschot en daar vertrokken we, vanuit het Enschedese Volkspart richting de singels. Toen ik een stukje aan het lopen was kwam de misselijkheid weer helemaal terug. Ik had het gevoel dat ik moest gaan overgeven. Dat gevoel ging weer weg, maar kwam ook net zo snel weer terug. Bij het één kilometer punt heb ik toch maar besloten om te stoppen. Maar op het moment dat ik naar de rand van het parcours loop komt toch het strebertje in mij naar voren, toch maar weer verder gelopen. Nog een paar keer gedacht om te stoppen, maar op een gegeven moment overviel me de gedachte dat ik sneller thuis zou zijn als ik gewoon het parcours zou volgen, dan dat ik binnendoor naar huis zou wandelen. Als het echt niet meer zou gaan kon ik altijd nog het laatste stuk gaan wandelen.

Mijn schoonouders wonen aan één van de singels en ik had aangegeven dat ik daar rond 14.55 lang zou komen. Toen het 14.55 uur was was ik echter nog zo’n twee kilometer bij mijn schoonouders vandaan. Uiteindelijk liep ik zo’n tien minuten later dan gepland alsnog bij mijn schoonouders voorbij. Fijn om iedereen daar voor mij te zien staan. Ik heb snel even aangegeven dat het niet goed ging, maar wel direct door gelopen. vanuit hier is het nog één kilometer. Dat moet me gaan lukken.

IMG_2084Uiteindelijk behaal ik de finish met een tijd van 40.30 minuten. Bijna 6 minuten later dan vorig jaar. Stiekem baal ik hier enorm van. Van de andere kant heb ik dit jaar wel echt alles moeten geven om de finish te halen, dus deze medaille heb ik echt verdiend. Als later de officiële uitslag komt zie ik dat ik toch nog 400e van de 2429 deelnemers ben geworden en de Singelloop heb gelopen met een gemiddelde snelheid van 12 km/uur. Eigenlijk helemaal niet slecht, voor een wedstrijd waarbij ik me niet topfit voelde.

FullSizeRender

Geplaatst in Hardlopen

De singelloop: nog anderhalve week! 

Nog anderhalve week en dan is hij er weer: de Enschedese Singelloop! Een echte thuiswedstrijd. De start is nog geen 300 meter van mijn voordeur. Deze wedstrijd kan en mag ik dus niet overslaan. Het word dan ook de 5e keer dat ik deze 5mijlswedstrijd loop! Ieder jaar een stukje sneller.  De afgelopen periode i.v.m. mijn knieblessure de 8 km niet meer gelopen, dus vanavond de route toch maar eens gelopen. En ik was niet de enige. Veel hardlopers die de route alvast aan het doorlopen waren.

Ik moest ineens denken aan een opmerking die een vriendin onlangs op facebook maakte. Ze was met de motor naar Texel gegaan, om daar een paar dagen te kamperen. Ze maakte de positieve vergelijking tussen motorrijders en kampeerders. Bij beide typen mensen blijkt iedereen elkaar te groeten! Dit is niet een goede eigenschap die alleen bij motorrijders en kampeerders hoort, hier mag je de hardlopers toch echt ook aan toevoegen. Hoe individualistisch hardlopen ook is, zodra we elkaar onderweg tegen komen laten we duidelijk merken dat we bij de zelfde “club” horen. Iedereen hoort er bij en we groeten elkaar. Hierbij maken we geen onderscheid tussen mensen die korte of lange stukjes lopen, als een haas over de weg scheuren of juist als een schildpad over de stoep strompelen. Zodra we ons hardlooppakje aan hebben getrokken zijn we hardlopers en geven we elkaar die motiverende knipoog of die in de lucht gestoken hand. Soms is dat net dat wat je nodig hebt om te blijven doorlopen.