Geplaatst in Hardlopen

2019: Een terugblik!

De kerstboom staat, de laatste boodschappen worden gedaan voor de kerstdiners. Een mooi moment om terug te kijken op 2019.

Een jaar, dat zeker in het eerste deel, in het teken stond van mijn derde marathon, de marathon van Parijs. Eind 2018 heb ik besloten om in april 2019 de marathon van Parijs te gaan lopen. Via Loopreizen heb ik een pakket gekocht met daarin de hotelreservering en het startnummer. Begin 2019 was ik dan ook volop in training voor deze marathon. Mijn eerste hardloopevenement in het buitenland.

In mijn schema voor de marathon had ik ook twee hardloopwedstrijden meegenomen. Vijfentwintig kilometer tijdens de Midwintermarathon en dertig kilometer tijdens de Achtkastelenloop. Het is heel fijn om deze langere afstanden niet alleen te hoeven lopen. Mijn trainingsrondje van vijfendertig kilometer heb ik wel zelfstandig gelopen. Mijn training voor de marathon heb ik afgesloten met een halve marathon tijdens de Zandvoort Circuitrun.

img_1312Op vrijdag 12 april hebben we de trein naar Parijs genomen, om op zondag 14 april de marathon te kunnen lopen. Dit lange weekend Parijs was één groot feest. Al moet ik wel toegeven dat ik voorafgaand aan de marathon best gespannen en volgens mij ook aardig chagrijnig was.

Na de marathon heb ik besloten om niet direct een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik heb nog wel even serieus overwogen om in oktober de marathon van Amsterdam te gaan lopen, maar vond het uiteindelijk prettiger om even te lopen zonder doel en trainingsschema. Ik heb me wel ingeschreven voor enkele hardloopevenementen. Dat blijven toch altijd de kersen op de taart. Op zondag 12 mei stond ik dan ook al weer aan de start van de halve marathon in Utrecht.

Het voorjaarsseizoen heb ik op zaterdagavond 22 juni afgesloten met de RaboZomerAvondloop in Glanerbrug. Hierna was het tijd om lekker van de zomer te gaan genieten.

Het najaarsseizoen ben ik op vrijdagavond 2 augustus gestart met de Brooks Pride Run in Amsterdam.

img_5825In september ben ik op vakantie gegaan naar de Moezelstreek in Duitsland. Natuurlijk kon ik in deze vakantie mijn hardloopschoenen niet thuis laten liggen. Tijdens deze vakantie heb ik flink wat hoogtemeters kunnen meenemen in mijn trainingen. Heerlijk om hier te mogen lopen. Het lopen was ook nodig om een deel van de calorieën uit de Moezelwijntjes er weer af te kunnen sporten. 😉

img_6260De laatste dag van mijn vakantie stond in het teken van de Dam tot Damloop. Voor de derde keer liep ik mee aan deze gezellige hardloopwedstrijd. Door de warmte dit jaar, was het ook meteen de zwaarste editie waar ik aan heb deelgenomen. Ik zag om me heen dat veel lopers last hadden van het warme weer.

In oktober had ik nog twee hardloopevenementen gepland. Een 15 kilometer loopje tijdens de Herfstloop Twente in Enschede en een halve marathon tijdens de marathon van Amsterdam.

Op 21 december had ik het jaar willen afsluiten met een halve marathon tijdens de StepOne Winterloop in Borne. Maar door andere leuke verplichtingen kon ik daar dit jaar niet aan de start verschijnen.

In het najaar van 2019 heb ik besloten dat ik in het voorjaar van 2020 mijn vierde marathon wil gaan lopen. Ik heb een hele tijd getwijfeld tussen de marathon van Rotterdam en de marathon van Enschede. Na veel wikken en wegen heb ik eind november besloten om me in te schrijven voor de marathon van Enschede. Mijn trainingsschema heb ik ondertussen weer uit de kast gehaald. De eerste trainingen voor deze nieuwe uitdaging heb ik al weer achter de rug.

2019 heb ik mogen afsluiten met het leuke nieuws dat ik ben geselecteerd als één van de 10 nieuwe leden van het Brooks Run Happy-team van de Benelux. Hier zal ik het komende jaar dan ook zeker nog vaker over gaan schrijven.

Hoe was jullie jaar? Hebben jullie een leuk en goed jaar achter de rug.

Ik wil jullie hele fijne feestdagen wensen en een heel mooi en sportief 2020.

Geplaatst in Hardlopen

Utrecht Marathon – De halve marathon 2019

Zondag 12 mei was het zo ver, de dag van de Utrecht Marathon. Vier weken na de marathon van Parijs stond ik aan de start van de halve marathon in Utrecht. Een paar maanden geleden heb ik me hier voor ingeschreven. Nooit eerder heb ik in de Domstad hardgelopen, wel is dit de stad waar ik gestudeerd heb. Toen ik hoorde dat de start- en finishlocatie op de Heidelberglaan zijn, had ik mijn keus gemaakt. De Heidelberglaan is de straat waaraan de HvU ligt. De school waar ik in 2002 afstudeerde aan de opleiding Sociaal Juridische Dienstverlening.

Zoals altijd was ik van plan om op zondag met de trein naar Utrecht te reizen. Donderdag was ik me gaan oriënteren hoe laat ik in Enschede de trein naar Utrecht moest nemen. Hierbij kwam ik er achter dat op zondag de treinen een stuk later vertrekken dan op andere dagen. Met de eerste trein op zondag en dan in Utrecht nog de bus naar de start is het niet zeker dat ik op tijd bij de start kan zijn. Dit ook omdat ik op zondag nog mijn startbewijs moest ophalen. Om niet in tijdnood (en stress) te komen heb ik uiteindelijk besloten om toch maar met de auto op en neer naar Utrecht te reizen. Reizen met de auto gaat een stuk sneller dan met het openbaar vervoer en om 9.00 uur ’s ochtends parkeer ik mijn auto dan ook bij P&R De Uithof. Dit terwijl de start van de halve marathon pas om 10.30 uur was. Ik hoef in ieder geval niet te haasten ;-). Eerst loop ik op mijn gemak richting de locatie waar de startnummers worden afgegeven. Er is hier nog weinig te doen en ik sta dan ook heel snel weer buiten met mijn startnummer in mijn hand. Na het opspelden van mijn startnummer, loop ik rustig richting de Heidelberglaan om daar de start op te zoeken. Ik kom vrijwel nooit meer op De Uithof en word toch wel een beetje nostalgisch als ik hier zo rond loop.

Na al een tijdje in het zonnetje te hebben gestaan, mogen we rond 10.15 uur ons startvak in. Nog een kwartiertje en we mogen starten. De deelnemers aan de hele marathon zijn nu al drie kwartier onderweg.

img_3265Om half 11 horen we het startschot en lopen we richting de start. Ik druk snel mijn horloge aan en daar gaan we. Omdat het nog maar 4 weken na de marathon is, weet ik niet hoe snel ik kan gaan lopen. Ik laat het maar gebeuren, probeer op gevoel te lopen en zie wel of dat snel of langzaam is. Redelijk snel kom ik er al achter dat ik  wel erg snel ga. De vraag is dan ook of ik dit de hele route vol kan blijven houden. Moet ik niet wat rustiger gaan lopen. Helaas is het voor mij altijd erg lastig om mijn tempo aan te passen als ik al in een bepaald ritme loop. Dan maar gewoon doorlopen en kijken hoe lang ik dit vol hou.

Als ik nu terugdenk aan zondag weet ik eigenlijk niet meer zo goed waar we allemaal zijn langs gelopen. Zat ik zo in mijn runners high dat ik gewoon erg weinig van de route heb meegekregen? Ik weet nog dat we hele stukken langs een kanaal hebben gelopen. Een kanaal met woonboten. We zijn ook over verschillende leuke bruggetjes gekomen. Uiteindelijk hebben we nog een stukje van de binnenstad gezien. Met als hoogtepunt natuurlijk toch wel de Domtoren op de achtergrond. Ergens in het centrum was er nog een punt waar foto’s van de deelnemers werden gemaakt. De renner naast mij zag de fotograaf en sprong op zij om leuk op de foto te komen. Helaas had hij niet door dat er nog meer renners liepen en hij sprong dan ook tegen mij aan. Even was ik uit mijn ritme en hij heeft zich meerdere keren verontschuldigd.

Na kilometer 11 merkte ik wel dat ik inderdaad te hard gestart was. Mijn snelheid ging vanaf hier dan ook wat achteruit, maar als ik op mijn horloge kijk blijk ik nog steeds meer dan 12 km/uur te lopen. Dus ondanks dat het wat langzamer gaat ben ik nog steeds erg tevreden. Wel merk ik dat ik voor mijn gevoel alles geef wat ik op dit moment kan geven. Hierdoor kom ik op dat moment dan ook tot de conclusie dat ik mijn p.r. op de halve marathon van 1.31.57 waarschijnlijk nooit meer ga verbeteren.

69f7be63-146b-4a28-99c3-678ad845a423We komen weer steeds meer in de buurt van het campusgebied. Steeds dichterbij de finish. In de verte zie ik de gebouwen van de universiteit en de hogeschool al in het zicht komen. Nog even wat snelheid erbij. Daar is de finish! met een uiteindelijke nettotijd van 1.42.23 kom ik over de finish. Heel erg tevreden en voldaan!

 

Later hoor ik dat de deelnemers van de kwart-marathon een verkeerde richting zijn ingestuurd en uiteindelijk ook bijna een halve marathon hebben gelopen. Dit haalde ’s avonds zelfs het journaal. 

Nu ik deze eerste wedstrijd na de marathon van Parijs naar tevredenheid heb uitgelopen wordt het tijd om over nieuwe uitdagingen na te gaan denken. Wie heeft er inspiratie?

045c544a-fa8f-4463-afdc-65be78f8f451

Geplaatst in Hardlopen

Road2Paris deel 3

Donderdag 14 maart was het nog precies een maand tot de marathon van Parijs. Nog 31 dagen en dan mag ik mijn derde marathon gaan lopen. Dit betekent dat het ook tijd wordt om mijn langste trainingsafstand te gaan lopen. Maandag 18 maart was het dan ook zo ver, al een paar weken stond deze datum rood omcirkeld in mijn agenda. De dag dat ik 35 kilometer mag gaan hardlopen.

Zondagavond heb ik op mijn laptop met behulp van Strava al een route opgesteld. Een route opstellen van 35 kilometer blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Of eerlijk gezegd is 35 kilometer gewoon echt een heel eind. Waar moet je niet allemaal naar toe lopen om uiteindelijk na 35 kilometer weer bij je voordeur te staan. Na heel wat gepuzzel heb ik uiteindelijk een route samengesteld. Vanuit Enschede loop ik eerst naar het dorp Losser, van daaruit door naar het volgende dorp Over-Dinkel. Om hierna de Duitse grens over te steken en door de Duitse stad Gronau te lopen. Nadat ik Gronau weer heb verlaten zal ik vlak voor het dorp Glanerbrug de Nederlandse grens weer oversteken. Vanuit Glanerbrug zal ik dan weer richting Enschede lopen.

Nadat ik deze route heb opgesteld besluit ik om zondagavond op tijd naar bed te gaan, zodat ik maandag uitgerust met deze lange duurloop kan beginnen.

img_2128Helemaal uitgeslapen word ik maandag wakker en drink op mijn gemak een paar koppen koffie, laat de hond uit en ontbijt met een bord Brinta. Nadat ik mijn ontbijt rustig heb laten zakken, ben ik om 11 uur helemaal klaar om te vertrekken. Voldoende water en gelletjes in mijn rugzak. Verschillende podcasts klaargezet op mijn Iphone. Mijn nieuwe Garmin-horloge helemaal opgeladen. Nerveus ben ik wel. Gaat me dit lukken? Hou ik het 35 kilometer vol? Wat als ik het niet vol hou, hoe moet het dan in Parijs? Mijn gedachten maken overuren. Toch trek ik de deur achter me dicht en vertrek. Eerst richting de Enschedese wijk Roombeek. De wijk van de vuurwerkramp. Vanuit Roombeek loop ik door in de richting van Oldenzaal om al heel snel op de Oldenzaalsestraat de fietsroute richting Losser in te slaan. De eerste 5 kilometer heb ik al op zitten. Ik probeer niet te hard te lopen. Het lukt me niet om me te houden aan de van te voren besloten 10 km/uur. Het lukt me wel om toch een stuk rustiger te lopen dan ik normaal doe. Ergens in het buitengebied tussen Enschede en Losser raak ik de weg kwijt, maar met behulp van mijn Iphone kom ik uiteindelijk na zo’n 11 kilometer toch in Losser aan. Snel maak ik een selfie met het plaatsnaambord op de achtergrond, om mijn weg richting het volgende dorp Over-Dinkel te vervolgen. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik in de 7 jaar die ik nu in Enschede woon, nog nooit in Over-Dinkel ben geweest. Zo zie je ook nog eens iets van je omgeving. Waar het hardlopen wel niet goed voor is! Met 15 kilometer in de benen bereik ik uiteindelijk Over-Dinkel. Ik loop door de hoofdstraat van dit dorp om aan het einde van deze straat de Duitse grens te bereiken. Vanuit de grens loop ik door naar het stadje Gronau. Ik loop dwars door het centrum van deze stad, om na ongeveer 6 kilometer door Duitsland te hebben gerend de Nederlandse grens weer te bereiken. Meteen na de grens loop ik door het grensdorpje Glanerbrug en eigenlijk gaat het nog heel erg goed. Natuurlijk is het af en toe best zwaar, maar ik heb er 5197864e-3090-448a-9708-3244ea328544al 22 kilometer op zitten en ik loop nog erg lekker. Nog geen vermoeide benen. Na 24 kilometer ben ik weer bij het plaatsnaambordje van Enschede. Iets eerder dan ik had verwacht. Heb ik mijn route verkeerd gepland, of heb ik ergens een stuk afgesneden? Ik weet het niet, maar ik begrijp wel dat ik nu niet direct naar huis kan rennen, dan haal ik geen 35 kilometer. In mijn hoofd moet ik snel bepalen wat voor lus ik nog aan mijn route ga koppelen om de 35 kilometer af te kunnen leggen. Uiteindelijk ben ik alweer 30 kilometer aan het hardlopen en ik begin het nu wel in mijn benen te voelen. Ik moet wel eerlijk toegeven, dat ik vandaag beter loop dan twee weken eerder tijdens mijn rondje van 30 kilometer. Dit geeft een goed gevoel. Ik besluit er nog een stuk Enschedese singels aan toe te voegen om zo de  35 kilometer te halen.  Hoe dichter ik bij die 35 kilometer kom, hoe zwaarder het lijkt te worden. Nog anderhalve kilometer! Ik ben er bijna. In minder dan 10 minuten ben ik weer thuis en kan ik liggend op de bank gaan nagenieten van deze prestatie. Nog één kilometer!  En dan is het gewoon zover, mijn Garminhorloge geeft aan dat ik er 35 kilometer op heb zitten. Ik ben bijna thuis.

img_2123Ik zet mijn horloge uit. Ik synchroniseer mijn horloge met Strava, wandel rustig naar huis. Het is me gelukt. Ik heb 35 kilometer hardgelopen. Een training waar ik vanochtend enorm tegen op zag, maar die ik nu 3 uur en een kwartier later gewoon heb afgerond. Dit keer ging deze training me beter af dan tijdens mijn vorige twee marathontrainingen. Nu snel naar huis, douchen en nagenieten.

Ik kan niet wachten op Parijs.

Geplaatst in Hardlopen

Advies: Laat kinderen extra bewegen op school!

Maandag kwamen de Nederlandse Sportraad, de Onderwijsraad en de Raad voor volksgezondheid en Samenleving met een rapport waarin zij adviseren dat scholen kinderen twee keer per dag een half uur moeten laten sporten en bewegen. Dit naast de al bestaande gymlessen.

In één van mijn eerste blogs schreef ik al over mijn ervaringen met gymles op school.

Ik heb dan ook wel een mening over dit uitgebrachte advies. Als eerste denk ik dat het heel erg goed is als kinderen meer gaan sporten en bewegen. Ik ben er zelf ook veel te laat achter gekomen hoe sport je leven kan verbeteren en verrijken. Als gymlessen op school beter bij mij hadden aangesloten, had ik hierin misschien al veel eerder een hele goede uitlaatklep in gevonden. De eerste  35 jaar van mijn leven was ik één van de minst sportieve personen in mijn omgeving. Pas op mijn 36e ontdekte ik hoe gelukkig ik word van hardlopen. Dat ik voorheen totaal niets met sport had, komt naar mijn idee toch echt door de gymlessen op school. Gymlessen op school (in ieder geval in de jaren 80 en 90) zijn vooral gericht op teamsporten en juist de sportieve en meer sociale kinderen blinken dan ook vaak uit in de gymles. Ik als niet-sportief en redelijk onhandig kind werd altijd als laatste gekozen bij het vormen van groepjes. Bij voetbal trapte ik vaak naast de bal in plaats van er tegen aan. Hardlopen betekende vooral direct scoren bij de Coopertest en Shuttlerun. Vraag me nu niet meer wat deze testen inhouden, ik werd al schoolziek als ik wist dat we weer zo’n test hadden.

Juist toen ik startte met hardlopen leerde ik dat je niet direct 5 kilometer hard kunt lopen, je bouwt dit langzaam op. Langzaam opbouwen, dat is niet iets wat ik me kan herinneren van de gymles.

Mijn mening is dat als we willen dat alle kinderen in Nederland meer gaan bewegen, we de gymlessen ook beter moeten laten aansluiten bij alle kinderen. Doe je dit niet, dan creëer je alleen maar meer angst voor gymles en hiermee met sport in het algemeen. Met iedere dag twee keer een half uur verplicht bewegen, creëer je misschien zelfs een angst voor school in het algemeen.

Niet ieder kind heeft dezelfde capaciteiten en voorkeuren. Ik loop nu sinds 2012 serieus hard en geniet hier enorm van. Een liefde voor sport die mij op school (helaas) nooit is bijgebracht. Ik ben dan ook van mening dat er inderdaad veel meer bewogen moet worden op en buiten school, maar ik wil wel adviseren om dat niet alleen te doen middels de huidige gymlessen. Anders ben ik bang dat je uiteindelijk alleen de kinderen bereikt die toch al sportief zijn. Bewegen hoeft ook niet altijd een sociale groepsactiviteit te zijn, al zie ik ook daar zeker de noodzaak van in. Maar de minder sportieve leerlingen zullen juist hierdoor extra benadrukt krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.

Ook al ben ik geen lid van de eerder genoemde adviesraden, ik heb dus ook een advies: laat kinderen inderdaad veel meer bewegen, maar laat de beweging wel leuk zijn voor alle kinderen, niet alleen voor de kinderen die toch al uitblinken tijdens de gymles.  

Geplaatst in Hardlopen

De halve marathon van Hengelo 2018

Twee weken geleden heb ik me alsnog ingeschreven voor de halve marathon van Hengelo. Omdat dit evenement 6 dagen voor de marathon van Rotterdam plaats vindt, heb ik er eerder niet aan gedacht om hier aan mee te lopen. Nu ik definitief besloten heb niet deel te nemen aan de marathon van Rotterdam, behoort dit evenement ineens wel weer tot de mogelijkheden. In 2014 en 2015 heb ik hier al de 15 kilometer gelopen als voorbereiding op de halve marathon in Enschede. Dit jaar was het tijd om ook in Hengelo voor de halve marathonafstand te kiezen. Aan de halve marathon deden dit keer maar ongeveer 350 deelnemers mee. Een redelijk kleinschalig, maar goed georganiseerd evenement. Dit jaar vond de halve marathon van Hengelo plaats op tweede paasdag. De zaterdag voor Pasen ben ik al vanuit Enschede naar Hengelo gefietst om mijn startbewijs op te halen.

Op zondag heb ik mijn wekker op 8 uur gezet. De start is om 11.00 uur. Twee uur de tijd om wakker te worden en te ontbijten, zodat ik rond 10.00 uur op mijn fiets naar Hengelo kan gaan. Mijn paasontbijt op tweede paasdag bestaat dan ook uit een feestelijke kom Brinta. 😉 Rond half 11 stap ik van mijn fiets bij het Fanny Blankers-Koenstadion. Het FBK-Stadion is zowel de start als de finish van alle afstanden van dit hardloopevenement. Iets voor 11 sta ik klaar in het startvak waar tegelijk de deelnemers aan de 5, 10, 15 en 21,1 kilometer van start gaan.  Om precies 11 uur gaat het startschot en na een rondje door het stadion gaan we Hengelo in. Eerst richting pretpark De Waarbeek om vandaaruit richting Twekkelo te rennen. Na ongeveer een kilometer hardlopen heb ik al door dat ik mijn schoenen niet goed heb vastgemaakt. Ik weet dat ik moet stoppen en mijn veters opnieuw moet strikken, maar eigenwijs als ik ben loop ik door. Na ongeveer 5 kilometer kom ik bij de eerste drankpost en na het drinken van een bekertje sportdrank besluit ik toch mijn schoenen iets strakker aan te doen. Ja, dit loopt inderdaad een stuk beter. Na 7½e kilometer splitsen de 15 kilometerlopers zich van de halvemarathonlopers  af. Met vlagen heb ik het zwaar. Na afloop van een halve marathon ben ik altijd vergeten hoe zwaar het kan zijn, maar tijdens het lopen word ik hier iedere keer weer aan herinnerd. Na ongeveer 16 kilometers zien we in de verte het FC Twente-Stadion opdoemen. Het einde is in zicht. Na het FC Twente-Stadion en de ijsbaan komt daar ook het FBK-Stadion in het zicht.  In iets minder dan 1 uur en 45 minuten loop ik over de finish. Moe, maar zeker voldaan. Sneller dan een maand geleden bij de CPCloop, maar niet de gehoopte 1 uur 38. Begin ik stiekem langzamer te worden? Als dit zo is, heeft het met mijn leeftijd te maken of moet ik ook voor de halve marathon maar weer eens met een schema gaan trainen? Sinds de marathon van Eindhoven loop ik vooral steeds waar ik op dat moment zin in heb. Geen structuur, geen opbouw.

Geheel onverwacht blijkt Arnold bij de finish te staan om mij binnen te halen. Dat is een leuke verrassing.

Bij de halve marathon van Hengelo helaas geen medaille, wel een tshirt als herinnering.

De halve marathon van Hengelo is een goed georganiseerde, redelijk kleinschalig hardloopevenement over een mooi parcours door het Hengelose buitengebied. Ik vind het een aanrader. Volgend jaar hoop ik er weer bij te zijn. Het paasweekend waarin weer veel te veel gegeten werd ,heb ik toch nog sportief afgesloten. Hopelijk heb ik ook al iets van de extra paaskilo’s weg getraind!

Geplaatst in Hardlopen

Nieuwe AsicsFrontRunners gezocht

Afgelopen maandag was het dan eindelijk zo ver, de inschrijving werd geopend voor de zoektocht naar nieuwe AsicsFrontRunners in Nederland en België.

asics-frontrunner-1000x175Een jaar geleden werd de eerste groep AsicsFrontRunners gezocht, ook toen heb ik me hier voor aangemeld, helaas ben ik vorig jaar niet uitgekozen als FrontRunner. Veel leuke hardloopbloggers die ik volg wel. Het ziet er dan ook uit als een groep inspirerende gezellige hardlopers van allerlei verschillende hardloopniveau’s, van beginners tot ultralopers.

Op verschillende blogs en natuurlijk op Instagram kom je dan ook regelmatig de leuke activiteiten van de Frontrunners tegen. Een mooie manier van Asics om de loopsport onder de aandacht te brengen, mensen te motiveren en inspireren en hun eigen merk te promoten. Voor mijn gevoel zijn enkele van de Frontrunners echt bekende Nederlanders geworden, al zullen niet hardlopers natuurlijk helemaal niet weten over wie ik het heb als ik namen noem als Petra Kerkhove of Anothermiletorun. Hardlopers die mij inspireren met hun blogs.

Natuurlijk heb ik me maandag direct aangemeld om ook kans te maken om AsicsFrontrunner te worden. Zodat ook ik andere (beginnende) hardlopers kan inspireren en motiveren om te gaan genieten van het hardlopen. Een sport die mij heeft laten zien dat alles mogelijk is, zolang je er maar zelf voor gaat. Je kunt echt veel meer dan je zelf voor mogelijk houdt. Ik geloof niet dat vroeger op school ook maar één gymleraar heeft bedacht dat die kleine René, die zo bang was voor de bal, een hele marathon zou gaan lopen. Ik hoop dan ook al die kinderen, die nu in de gymlessen als laatste gekozen worden, te kunnen inspireren dat sporten meer is dan alleen de gymlessen. Geloof niet dat sport niets voor jou is, ook al heb je nu alleen maar een 6 voor de moeite gekregen. eerder heb ik hier al eens een blog over geschreven.

Mensen achter het AsicsFrontrunnerteam vergeet mij niet als jullie de nieuwe groep Frontrunners gaan uitkiezen! 

Willen jullie je ook aanmelden als Asicsfrontrunner? dat kan hier!

Geplaatst in Hardlopen

2018: mijn hardloopdoelen!

3 januari 2018. Het nieuwe jaar ben ik feestend ingegaan. Nu is het werkende leven weer begonnen en een mooi moment om over mijn hardloopdoelen van 2018 te gaan nadenken. 365 nieuwe dagen, 52 nieuwe weken, 12 nieuwe maanden in het vooruitzicht.

Wil ik dit jaar p.r.’s gaan lopen, mijn afstanden verleggen of gewoon vooral lekker lopen? Het laatste is natuurlijk wel het belangrijkst. Het belangrijkste is natuurlijk toch gewoon het genieten van mijn hobby. Maar eerlijk is eerlijk van het lopen van een nieuw p.r. geniet ik natuurlijk ook enorm.

Maar op welke afstand wil ik dan een p.r. gaan lopen? Mijn huidige p.r. op de halve marathon staat nu al bijna twee jaar en het is me sindsdien niet gelukt hem te verbeteren. Hoe groot is de kans dat dat dit jaar wel gaat lukken? Tijdens de CPC-loop van 2016 heb ik de halve marathon gelopen in een tijd van 1 uur 31 minuten en 57 seconden.  Zal ik dan toch gaan proberen om tijdens de CPC-loop van 2018 onder de 90 minuten te duiken? Het is wel een mooi doel, maar ik weet niet hoe haalbaar het is. Maar proberen kan altijd, toch?

Op zondag 4 februari staat de Asselronde tijdens de Midwintermarathon in Apeldoorn op het programma. Een mooie route van 25 kilometer. Vorig jaar heb ik deze run in een tijd van 2 uur 1 minuut en 50 seconden. Zal ik dan voor dit jaar als doel stellen om de Asselronde binnen een tijd van 2 uur te gaan lopen?

Op zondag 8 april staat al een grote cirkel in mijn agenda. Mijn derde marathon. Voor de tweede keer de marathon van Rotterdam. Voor de marathon heb ik net als vorig jaar besloten om drie doelen te stellen: een heel haalbaar doel, een haalbaar doel en een doel dat maar net haalbaar is. Voor deze drie categorieën heb ik de volgende doelen bepaald: heel haalbaar is überhaupt uitlopen, haalbaar is binnen 3 uur en 45 minuten finishen en net (niet) haalbaar is sneller finishen dan in Eindhoven. Uit eindelijk heb ik de marathon daar gelopen in een tijd van 3 uur 33 minuten en 46 seconden. Weet je wat, laat ik eens gek doen. Het net (niet) haalbare doel zet ik op finishen binnen 3 uur en 30 minuten!

Verder hoop ik natuurlijk ook gewoon aan een heleboel leuke loopjes mee te doen. Nu nog even nadenken voor welke ik me allemaal ga inschrijven dit jaar. Heeft er iemand leuke ideeën?

Geplaatst in Hardlopen

2017: een terugblik!

Vandaag is het 24 december, kerstavond. Nog een week en dit jaar is al weer voorbij. Voor mijn gevoel is 2017 voor bij gevlogen. Of ik ben in ieder geval met een enorm tempo door 2017 heen gerend. Begin 2017 heb ik mijn uitdagingen voor 2017 op papier gezet, maar zijn ze ook uitgekomen? Welke uitdagingen heb ik begin dit jaar op papier gezet: de grootste uitdaging voor dit jaar was het lopen van mijn tweede marathon. Ook had ik al enkele hardloopwedstrijden op het oog. namelijk de Assleronde tijdens de Midwintermarathon, de halve marathons tijdens de CityPierCityloop, marathon Enschde en tijdens de marathon van Amersfoort. Uiteindelijk heb ik de CityPierCityloop niet kunnen lopen. Mijn schoonouders waren die dag 35 jaar bij elkaar en we gingen uieten. Dit was niet te combineren met een halve marathon helemaal in Den Haag. Uiteindelijk heb ik die dag wel spontaan een 15 kilomter afstand kunnen lopen tijdens de Woolderesloop in Hengelo.

img_2749De grote uitdaging van 2017, de hele marathon, heb ik uiteindelijk in oktober in Eindhoven gelopen. Nadat ik over verschillende marathons in verschillende steden heb nagedacht, waarbij New York en Berlijn toch even serieuze kandidaten zijn geweest, heb ik uiteindelijk dus toch voor Eindhoven gekozen. Een stad waar bijna mijn hele familie woont, dus over supporters niet te klagen. Uiteindelijk heb ik hier gewoon 20 minuten sneller gelopen dan tijdens de marathon van Rotterdam in 2016. Ik heb mijn tweede marathon gewoon gelopen in een tijd van 3 uur 33 minuten en 46 seconden. Dit kan ik nog steeds niet geloven.

Behalve de marathon heb ik in 2017 aan de volgende hardloopwedstrijden meegedaan:

IMG_0881Tijdens FBK City Run heb ik een heel mooi p.r. gelopen op de 10 kilomter. 10 kilometer in 42 minuten 11 seconden. Ik wilde voor de eerste keer deze afstand in minder dan 45 minuten lopen, iets dat me in 2016 tijdens de Brooks 10k Championsrun in Amsterdam nog niet lukte.

In 2017 zijn er twee runs geweest waar ik me wel voor heb ingeschreven, maar die ik nooit heb gelopen. Dat waren de CPCloop in Den Haag, maar helaas ook de Bruggenloop in Rotterdam dien helaas nooit is doorgegaan.

2017 was echt een enorm mooi hardloopjaar voor mij, met o.a. een heel mooi p.r. op de hele marathon. Nu wordt het tijd om na te denken over mijn uitdagingen voor 2018. Maar eerst is het tijd om te genieten van de kerst.

Ik wens jullie allemaal hele mooie kerstdagen!

Geplaatst in Hardlopen

De StepOne Winterloop in Borne

Afgelopen woensdag zag ik via Instagram de Winterloop in Borne voorbijkomen. Een loopevenement met afstanden van 5, 10 en 21,1 kilometer. Nadat vorige week de Bruggenloop in Rotterdam niet doorging en ik een blog had geschreven over mijn hardloopwinterdip werd het wel tijd voor alsnog een laatste hardloopwedstrijd in 2017. En daar was ineens de Winterloop. Borne is vanuit Enschede prime te bereiken, zo’n 14 kilometer, dus geen last van problemen op het spoor. Ik heb me woensdagavond dan ook direct ingeschreven voor de halve marathonafstand.

Zaterdag kon het startbewijs worden opgehaald bij de hardloopwinkel StepOne in Borne. Ik heb besloten om hier op de fiets naar toe te gaan. Meteen wat extra beweging. Het startbewijs is ook nog af te halen op zondagochtend voor de start, maar als het kan probeer ik toch altijd het startbewijs al van te voren op te halen. Zo kan ik op zondagochtend gewoon rustig aan doen. Na een fietstocht van 30 kilometer ben ik zaterdag in het bezit van het startbewijs weer thuis. Dit keer geen startnummer met een chip er in verwerkt. Er zit een losse chip bij het startbewijs die je met een tiewrap aan je schoen moet vast maken.

Zaterdagavond ga ik redelijk op tijd naar bed en zet mijn wekker op 8 uur. De start is om 11.00 uur, waardoor ik besloten heb om 10 uur in de auto te willen zitten.

Zondag gaat de wekker inderdaad om 8 uur, maar ik besluit toch nog tot half 9 in bed te blijven. Daarna ontbijten en me voorbereiden op de race. Als ik om 10.00 uur in de auto zit hoor ik bij het nieuws dat het in Twente weer code rood is. Voorzichtig rijden dan maar. Uiteindelijk valt het allemaal mee, bij de start is er voldoende parkeergelegenheid, dus voor ik het weet zit ik al in de sportkantine te wachten tot de start. Rondom de start nog een paar andere hardlopende instagrammers tegen het lijf gelopen. Iets voor 11 uur sta ik klaar voor de start en om exact 11 uur gaat daar het startschot. In het begin is het een redelijk smal parcours en lopen hier ook nog de deelnemers van de 10 kilometerafstand mee. Lastig om in het juiste tempo terecht te komen. Op sommige stukken is de weg best glad, op die plekken rustig aan doen. Gelukkig waarschuwt iedereen elkaar voor de gladde stukken.

Wat een mooi parcours heeft de Winterloop. Dwars door het Twentse buitengebied door dorpen als Azelo en Bornerbroek. Stukken door bos, langs boerderijen, zelfs een heel stuk langs een mooi beekje door het bos. Het is vrijwel de hele route genieten.

Het is vrij snel na de start al duidelijk dat ik geen persoonlijk record ga lopen, maar ja, zal ik ooit nog onder die 1 uur 31 minuten gaan komen? Ik denk het niet! De laatste keren loop ik een halve marathon meestal rond de 1 uur 38 minuten. Dat zal ik vandaag ook niet gaan halen, maar dat is ook helemaal niet erg. Uiteindelijk kom ik met een tijd van 1 uur 41 minuten en 58 seconden over de finish. Zeer tevreden!

De Winterloop, een redelijk kleinschalig, regionaal hardloopevenement, maar erg goed georganiseerd met een hele mooie route. Hier ben ik volgend jaar zeer waarschijnlijk weer bij aanwezig.

Geplaatst in Hardlopen

De marathon van Eindhoven

img_2745

Na een half jaar voorbereiding was het zondagochtend dan eindelijk zo ver: de marathon van Eindhoven. Al weken stond stiekem alles in mijn leven in het teken van de marathon. Voor de tweede keer zou ik die 42,195 kilometers proberen af te gaan leggen, rennend nog wel! Waarom eigenlijk? Ben ik stiekem gek geworden?

 

 

Eind april, na de halve marathon in Enschede, ben ik aan de slag gegaan met het trainingsschema uit de “Hardlopen met Evy”-app. Een schema om de marathon binnen een tijd van 4 uur te kunnen lopen.Af en toe heb ik het schema aangepast, dit omdat de langste duurloop in dit schema 25 kilometer was en ik toch zeker één keer een afstand van 35 kilometer gelopen wilde hebben. Uiteindelijk heb ik mijn training op zondag 24 september afgesloten met de halve marathon van Texel.

En dit weekend was het dan zo ver, het marathonweekend. Zelf woon ik al jaren in Enschede, maar mijn familie woont nog steeds in Eindhoven en de directe omgeving. Vrijdag heb ik alles bij elkaar gezocht, klaargelegd en mijn tas ingepakt. Dit jaar werd het startbewijs thuisgestuurd, dus geen noodzaak om eerst nog ergens in het weekend het startbewijs op te halen. Vrijdagavond om 6 uur kwam er een e-mail van de organisatie, dat we zondag bij de finish helaas geen medaille gaan ontvangen. De medailles mogen van de douane de haven nog niet uit. (Wat heeft Carmen van Penoza met deze container uitgehaald?😉) De medailles zullen later wel thuisgestuurd worden, maar dat is stiekem toch wel mosterd na de maaltijd, toch? Gelukkig kwam aan het eind van de avond het bericht dat de medailles waren vrijgegeven. Stiekem wel een opluchting! Zaterdagochtend heb ik de trein naar Eindhoven gepakt, waar ik door één van mijn zussen werd opgehaald. Eind van de middag heb ik voor mijn zussen en mezelf een laatste pasta-maaltijd klaar gemaakt. De laatste avond koolhydraten stapelen. ‘s Avonds natuurlijk op tijd naar bed, lang geleden om op zaterdag zonder wijn naar bed te gaan😉! Zondag ging om half 8 de wekker. Mijn vader zou om 9 uur bij mijn zus zijn zodat ze mij samen naar de start konden brengen. Om half 10 stond ik dan ook klaar in het startvak. Afscheid genomen van mijn vader en zus en mezelf rustig gaan voorbereiden voor de start. Om 10 uur was daar het startschot en zo’n drie minuten later ging ook ik over de start heen. De eerste drie kilometers lekker gelopen in de beoogde 11 km/uur. Na twee kilometer zag ik daar mijn vader en zus staan. En wat denk je: ze zagen mij niet! Even schreeuwen en ja hoor ze zagen me, maar ik was er al weer vandoor😉! Na drie kilometer merkte ik dat mijn snelheid toch steeds dichter bij de 12 km/uur kwam. Rustig René, afremmen, je moet nog 39 kilometer! Maar ik merkte al snel dat ik gewoon lekker liep en het lukte me niet om langzamer te lopen. Ach ja, dan is het maar niet anders. Bij kilometerpunt 10 stonden daar mijn vader en zus weer. Nu zagen ze me wel. Mijn zus heeft me uiteindelijk op 6 verschillende plekken aangemoedigd, mijn vader op 4. Op het laatste punt stonden ook mijn andere zus, haar vriend, mijn nichtjes en mijn stiefmoeder me aan te moedigen. Erg fijn zoveel support.

De eerste 21 kilometer heb ik echt lopen genieten met een grote glimlach op mijn gezicht. Na 21 kilometer werd het lopen zwaarder en mijn glimlach kleiner, maar ik bleef wel lekker lopen. Het ging beter dan ik van te voren had gedacht. Ook mijn snelheid bleef lekker rond de 12 km/uur. Na het 36 kilometerpunt werd het een stuk zwaarder. Mijn benen werden zwaar. Voor mijn gevoel ging ik steeds langzamer lopen, volgens mijn TomTomhorloge niet😉! De finish kwam nu steeds meer in zicht. Daar was het PSVstadion al weer. Nog maar een kilometer of twee. Dit ging goed, ik had helemaal niet op de tijd gelet. Ik zou zeker binnen de 4 uur gaan finishen, maar zou het misschien zelfs lukken binnen 3 uur en 45 minuten? Ik weet het niet, maar het zou leuk zijn. Daar is de finish. Nog een klein stukje, even doorzetten, nog even versnellen! Gehaald!!!

En wat blijkt, gewoon in 3 uur 33 minuten en 46 seconden! Dit is twintig minuten sneller dan mijn eerste marathon!

Daar is mijn medaille en aan de andere kant van het hek mijn zus. Even vechten tegen de tranen! Maar ik heb gewoon mijn tweede marathon gelopen in een tijd waar ik nooit over heb durven dromen.