De marathon van Eindhoven

img_2745

Na een half jaar voorbereiding was het zondagochtend dan eindelijk zo ver: de marathon van Eindhoven. Al weken stond stiekem alles in mijn leven in het teken van de marathon. Voor de tweede keer zou ik die 42,195 kilometers proberen af te gaan leggen, rennend nog wel! Waarom eigenlijk? Ben ik stiekem gek geworden?

 

 

Eind april, na de halve marathon in Enschede, ben ik aan de slag gegaan met het trainingsschema uit de “Hardlopen met Evy”-app. Een schema om de marathon binnen een tijd van 4 uur te kunnen lopen.Af en toe heb ik het schema aangepast, dit omdat de langste duurloop in dit schema 25 kilometer was en ik toch zeker één keer een afstand van 35 kilometer gelopen wilde hebben. Uiteindelijk heb ik mijn training op zondag 24 september afgesloten met de halve marathon van Texel.

En dit weekend was het dan zo ver, het marathonweekend. Zelf woon ik al jaren in Enschede, maar mijn familie woont nog steeds in Eindhoven en de directe omgeving. Vrijdag heb ik alles bij elkaar gezocht, klaargelegd en mijn tas ingepakt. Dit jaar werd het startbewijs thuisgestuurd, dus geen noodzaak om eerst nog ergens in het weekend het startbewijs op te halen. Vrijdagavond om 6 uur kwam er een e-mail van de organisatie, dat we zondag bij de finish helaas geen medaille gaan ontvangen. De medailles mogen van de douane de haven nog niet uit. (Wat heeft Carmen van Penoza met deze container uitgehaald?😉) De medailles zullen later wel thuisgestuurd worden, maar dat is stiekem toch wel mosterd na de maaltijd, toch? Gelukkig kwam aan het eind van de avond het bericht dat de medailles waren vrijgegeven. Stiekem wel een opluchting! Zaterdagochtend heb ik de trein naar Eindhoven gepakt, waar ik door één van mijn zussen werd opgehaald. Eind van de middag heb ik voor mijn zussen en mezelf een laatste pasta-maaltijd klaar gemaakt. De laatste avond koolhydraten stapelen. ‘s Avonds natuurlijk op tijd naar bed, lang geleden om op zaterdag zonder wijn naar bed te gaan😉! Zondag ging om half 8 de wekker. Mijn vader zou om 9 uur bij mijn zus zijn zodat ze mij samen naar de start konden brengen. Om half 10 stond ik dan ook klaar in het startvak. Afscheid genomen van mijn vader en zus en mezelf rustig gaan voorbereiden voor de start. Om 10 uur was daar het startschot en zo’n drie minuten later ging ook ik over de start heen. De eerste drie kilometers lekker gelopen in de beoogde 11 km/uur. Na twee kilometer zag ik daar mijn vader en zus staan. En wat denk je: ze zagen mij niet! Even schreeuwen en ja hoor ze zagen me, maar ik was er al weer vandoor😉! Na drie kilometer merkte ik dat mijn snelheid toch steeds dichter bij de 12 km/uur kwam. Rustig René, afremmen, je moet nog 39 kilometer! Maar ik merkte al snel dat ik gewoon lekker liep en het lukte me niet om langzamer te lopen. Ach ja, dan is het maar niet anders. Bij kilometerpunt 10 stonden daar mijn vader en zus weer. Nu zagen ze me wel. Mijn zus heeft me uiteindelijk op 6 verschillende plekken aangemoedigd, mijn vader op 4. Op het laatste punt stonden ook mijn andere zus, haar vriend, mijn nichtjes en mijn stiefmoeder me aan te moedigen. Erg fijn zoveel support.

De eerste 21 kilometer heb ik echt lopen genieten met een grote glimlach op mijn gezicht. Na 21 kilometer werd het lopen zwaarder en mijn glimlach kleiner, maar ik bleef wel lekker lopen. Het ging beter dan ik van te voren had gedacht. Ook mijn snelheid bleef lekker rond de 12 km/uur. Na het 36 kilometerpunt werd het een stuk zwaarder. Mijn benen werden zwaar. Voor mijn gevoel ging ik steeds langzamer lopen, volgens mijn TomTomhorloge niet😉! De finish kwam nu steeds meer in zicht. Daar was het PSVstadion al weer. Nog maar een kilometer of twee. Dit ging goed, ik had helemaal niet op de tijd gelet. Ik zou zeker binnen de 4 uur gaan finishen, maar zou het misschien zelfs lukken binnen 3 uur en 45 minuten? Ik weet het niet, maar het zou leuk zijn. Daar is de finish. Nog een klein stukje, even doorzetten, nog even versnellen! Gehaald!!!

En wat blijkt, gewoon in 3 uur 33 minuten en 46 seconden! Dit is twintig minuten sneller dan mijn eerste marathon!

Daar is mijn medaille en aan de andere kant van het hek mijn zus. Even vechten tegen de tranen! Maar ik heb gewoon mijn tweede marathon gelopen in een tijd waar ik nooit over heb durven dromen.

Advertenties

De marathon van Eindhoven – Nog één week!

Vandaag is het zondag 1 oktober, nog precies één week tot de marathon van Eindhoven. De dag waar ik nu al een half jaar naar toe train. Mijn tweede marathon. Gaat het me lukken om 42,19 kilometer hard te lopen. En als het me lukt in wat voor tijd kom ik over de finish? In 2016 heb ik de marathon van Rotterdam in een tijd van 3 uur 52 minuten en 47 seconden uitgelopen. Een gemiddelde snelheid van 10,88 km per uur.

Hoe sneller de datum dichterbij komt hoe spannender ik het vind. Ik heb voldoende getraind, maar het is wel 42 kilometer.

Ik weet al dat mijn startnummer het nummer 542 is. Deze week zal het startnummer zelf via de post binnen gaan komen. Het wordt nu dus allemaal heel echt.

Bij mijn marathon in Rotterdam had ik voor me zelf één doel gesteld: de finish halen! Begin deze zomer heb ik het boek “Ren voor je leven” van Klaas Boomsma gelezen. In dit boek gaf hij de tip om drie doelen te stellen, het eerste doel moet “heel haalbaar” zijn, het tweede doel “haalbaar” en het derde doel “net haalbaar”. De kans dat je tevreden naar huis gaat is dan veel groter dan wanneer je je blind staart op een doel waarbij het risico dat je vaalt erg groot is. Om deze reden heb ik dan ook drie doelen voor mezelf bepaald.

parcours eindhovenMijn eerste doel is überhaupt de finish halen, mijn tweede doel is om de marathon binnen 4 uur te volbrengen en het derde “net haalbare” doel is om de marathon uit te lopen in een tijd minder dan 3 uur 52 minuten en 47 seconden (dus sneller dan mijn marathon in Rotterdam).

Of ik één of meerdere van deze doelen ga halen weten we volgende week rond deze tijd!

Ik ga in ieder geval mijn best doen!

marathon eindhoven

De halve marathon van Texel

Deze week zijn we heerlijk naar Texel geweest. Een weekje uitwaaien met onze hond. Van maandag tot en met maandag in een huisje bij De Koog. Nadat de vakantie was geboekt, hoorde ik dat de zondag tijdens onze vakantie de halve marathon van Texel wordt georganiseerd. Natuurlijk heb ik toen meteen geïnformeerd of ik me nog kon inschrijven, niet wetend hoe populair dit evenement is. Voor de halve marathon waren op de eerste dag al direct al startbewijzen vergeven. Dat is jammer, dan maar gewoon zelf lopen tijdens deze vakantie.

Dinsdag en donderdag heb ik heerlijk mijn rondjes over het eiland gelopen. Voor de eerste keer heb ik gebruik gemaakt van de RunZombie-app. Wat een grappige manier om die vervelende intervaltrainingen leuk te maken. Je wordt met deze app af en toe achterna gezeten door zombies, dan wil je dus wel even wat harder gaan lopen😱😉! De zombies hoor je door je oortjes over je muziek heen.

Nadat ik donderdag van mijn zombie-aanval terugkwam, begon deelname aan de halve marathon toch weer te kriebelen. Zondag is het nog precies twee weken tot de marathon van Eindhoven. Een mooi moment voor een laatste lage duurloop. Daarom heb ik me donderdagavond toch maar eens geregistreerd bij startbewijshulp.nl. Een advertentie geplaatst dat ik op zoek ben naar een startbewijs. Ik kreeg redelijk snel bericht van iemand die graag zijn startbewijs wilde overdragen, ik moest het startbewijs dan wel in Heerhugowaard op komen halen. Helaas, dat heb ik er niet voorover. Uiteindelijk iemand gevonden die het startbewijs wel in het startvak wilde afgeven. Oké, dat is wel een optie. Afgesproken dat we elkaar zondag voor de start in Den Helder bij de veerpont zullen treffen. Het blijkt dat er voor de halve marathon twee startbewijzen zijn; een start op de veerboot en een start op het eiland. Ik heb nu een startbewijs voor de start vanaf de boot.

Nadeel is dat ik zondag pas bij de start mijn startbewijs krijg. Ik merk dat ik hier best wel gestresst van word. Komt zij wel opdagen met mijn startbewijs, vind ik haar op tijd, dadelijk mis ik de boot naar Texel! Erg nerveus en zenuwachtig stap ik zondag dan ook op de boot naar Den Helder. In Den Helder aangekomen haal ik een kop koffie in de cafetaria bij de veerdienst. Na 25 minuten (ik had natuurlijk al een boot eerder gepakt) komt daar de vrouw met mijn startbewijs. Gelukkig. Ze geeft aan dat ik deze boot moet pakken, dus een beetje gestresst😉 haast ik me naar de boot die op het punt staat te vetrekken. Ik heb hem gehaald. Dan komt er een andere loper naar me toe: weet jij wel dat je op de verkeerde boot zit? Dit is de laatste boot voor de eilandstarters, de volgende boot is de boot voor de bootstart! Oeps!😳

Daar sta ik dus op de verkeerde boot! Dan maar een eilandstart. Zodra we aangemeerd zijn, haast ik me naar het startvak op het eiland. Na een half uur komt daar de juiste boot. Wat een bijzonder moment, in het startvak gaat het startschot, direct gevolgd door de misthoorn van de veerboot. Hierna komen de lopers van de boot afgerend, daarna sluiten ook wij vanaf het eiland aan. We gaan beginnen. Eerst richting de duinen naar Den Hoorn. Een leuk en gezellig stukje door Den Hoorn. Daarna weer richting duingebied, bossen na een kilometer of 12 het strand op. Shit, het is vloed. Weinig harde stukken strand. Maar hoe mooi is dit. Bij strandpaal 16 weer het strand af, dit is even een stukje worstelen. Hier laat ik het hardlopen even voor wat het is! Daarna weer het duingebied in om uiteindelijk richting het dorpje Den Burg te lopen. Hier is de finish midden in het centrum.

Wat een mooie route, soms zwaar, soms niet mogelijk je eigen snelheid te lopen, maar erg mooi. 21,1 km genieten en soms een beetje afzien😉!

Uiteindelijk met een eindtijd van 1 uur, 44 minuten en 35 seconden de finish gehaald. Langzamer dan normaal op deze afstand, maar nog steeds sneller dan eigenlijk mijn bedoeling was dit keer. Hopelijk lukt het me om tijdens de marathon van Eindhoven beter op mijn snelheid te letten.

De halve van Texel: ik vind het een aanrader en ben blij dat ik hem toch nog heb kunnen meepakken deze vakantie.

Dam tot Damloop

Gister was het dan eindelijk zo ver, mijn eerste Dam tot Damloop! Sinds ik in 2012 serieus het hardlopen heb opgepakt stond dit evenement al op mijn hardloopbucketlist. In verband met vakanties en beperkte deelname is dit er nooit eerder van gekomen. Dit jaar lukte het me om me in te schrijven en heb daarna mijn vakantie er om heen gepland🙈!

Nadat vorige week mijn deelname aan de Menzis Singelloop in Enschede niet zo goed verliep, zijn er nu nieuwe kansen om beter te presteren tijdens de Dam tot Damloop.

Zaterdag had ik al uitgerekend dat ik om kwart over tien in Enschede de trein moest nemen naar Amsterdam. Ik heb dan nog meer dan genoeg speling als de NS vertraging heeft. Ik moest om 14.15 uur starten en uiterlijk 13.55 mijn kleding inleveren.

Voor zondag mijn wekker op half acht gezet en zaterdagavond redelijk op tijd naar bed. Zondagochtend ontbeten met mijn standaardwedstrijdontbijt; Brinta. Om tien uur stap ik op mijn fiets en pak netjes om kwart over tien de trein van Enschede naar Duivendrecht. Zonder vertraging kom ik om tien over half één op Amsterdam Centraal aan en kan het feest beginnen. Startnummer aan mijn t-shirt vastmaken en mijn kleding inleveren. Nu is het zo ver, richting mijn startvak en me langzaam mentaal voorbereiden op de aankomende 10 mijl. Als ik bij mijn startvak aankom is de bedrijvenloop nog bezig, maar om kwart voor twee mogen we ons startvak in. We worden nog lekker opgewarmd en eindelijk is het kwart over twee en gaat ons startschot. Rustig richting de IJ-tunnel. Ik heb overal gelezen dat je de IJ-tunnel rustig moet passeren. Nou dat lukt me niet, ik loop erg lekker en haal zigzaggend veel andere lopers in. Als we de IJ-tunnel uitkomen zitten we gewoon al op twee kilometer. Nog maar 14 te gaan. Dit gaat lekker. Overal staan mensen langs de kant. Zeker als we door woonwijken lopen hebben de toeschouwers er een feestje van gemaakt, partytenten in de voortuinen, biertjes en wijntjes er bij. Heerlijk, waarom sta ik niet gewoon met een wijntje aan de kant🤔😉?

Uiteindelijk komen er ook nog wel wat stukken met minder publiek, maar richting Zaandam wordt het weer gezellig. Tijdens het lopen let ik niet op de afgelegde tijd, maar ik heb wel het gevoel dat ik in een lekker tempo doorloop. Steeds meer krijg ik de hoop dat ik deze Dam tot Damloop misschien wel binnen het uur en een kwartier kan gaan uitlopen. Dat zou leuk zijn, zeker in deze drukte waar je toch niet de hele tijd in je eigen tempo kan lopen. Uiteindelijk lopen we Zaandam in en komt de finish steeds meer in zicht. Nog 500 meter, een laatste eindsprint? Nee helaas, er is iemand vlak voor de finish onwel geworden. We moeten allemaal afremmen en naar links, de ambulance moet er namelijk langs. Ik hoop dat alles goed is gekomen met deze persoon.

Dan is daar de finish, dat was hem mijn eerste Dam tot Damloop! En mijn tijd: 1.14.24, onder de 75 minuten😃!

Nog snel even naar het Dam tot Damplein, maar het is daar veel te druk. Dan maar langzaam richting de pendelbussen en weer naar huis.

Dam tot Damloop je was een toppertje, volgend jaar hopelijk weer.

Ik moet wel heel eerlijk toegeven dat ik door alle verhalen over dit evenement ik hele hoge verwachtingen had. Daar heeft de Damloop niet helemaal aan kunnen voldoen. Hij was mooi, maar ik had er nog veel meer van verwacht.

Road2Eindhoven – deel 4

Met minder dan een maand te gaan tot de marathon van Eindhoven was het gister tijd voor de langste duurloop uit mijn trainingsschema. Een duurloop van 35 kilometer. Mentaal is dit toch wel een dingetje, 35 kilometer. Ik merkte dat ik hier erg tegen op zag en smoesjes bedacht om het te kunnen uitstellen. Uiteindelijk gisterochtend achter de FullSizeRender (1)computer gekropen en op de site van Strava een route van 35 kilometer aangemaakt. In 35 kilometer kun je dus bijna heel Twente doorlopen 😉! Uiteindelijk een route gevonden vanuit Enschede naar Deurningen, van Deurningen verder door naar Borne, vanuit Borne naar Hengelo en via Hengelo weer terug naar Enschede.

Om 12 uur heb ik mij helemaal klaar gemaakt. Hardloopkleding aan, camelbak om, genoeg gelletje mee voor onderweg. Mijn TomTomhorloge ingesteld op een loop van 35 kilometer. En ja hoor, zodra ik de deur uit wil stappen: regen!! Weer een goed excuus om deze loop uit te stellen. Nee, ondanks de regen besloten nu wel te gaan. En gelukkig, na 5 minuten was het droog, daarna maar één kort buitje gehad onderweg. Dit terwijl het blijkbaar bij mijn huis de hele middag geregend heeft. Ik ben denk ik de buien vooruit gerend.

IMG_2094Vanuit huis ben ik naar Deurningen gerend. Daar had ik er de eerste 12 kilometer op zitten. Dit ging best lekker. Zeker nadat de Singelloop afgelopen zondag zo slecht was gegaan. Vanuit Deurningen doorgelopen naar Borne. Gelukkig had ik mijn Iphone bij zodat ik onderweg de route naar Borne nog kon opzoeken. want dit was onderweg slecht aangegeven. En dit is een stuk Twente waar ik eigenlijk nooit kom. Op het moment dat ik het centrum van Borne in loop heb ik IMG_2117er 17,5 kilometer op zitten. Ik zit op de helft. En tot nu toe gaat het nog best lekker. Vanuit Borne herpak ik mijn route richting Hengelo. Onderweg kom ik langs de Ikea. Oh, dan ben ik wel echt heel ver van huis. Ik moet nog echt een heel eind lopen voordat ik thuis ben. Als ik bij het station van Hengelo aankom heb ik er al weer 24 kilometer opzitten. Nog maar 11 kilometers te gaan. Ik merk wel dat ik vermoeider raak en dat het toch wel wat minder lekker loopt. Na 29 kilometer ben ik bij het FC Twentestadion. vanaf hier nog maar 4 kilometer naar huis, maar ik moet nog 6 kilometer lopen. Deze laatste kilometers IMG_2128zijn wel erg zwaar. Ik begin te voelen dat mijn rechter knie wat stroever beweegt. Toch loop ik nog steeds met een prima tempo. Na 33 kilometer sta ik voor mijn voordeur. Zal ik het doen, gewoon stoppen en naar binnen gaan? Die behoefte voel ik wel. Maar nee, laten we toch die laatste twee kilometers er maar bij pakken. nog een extra lusje plak ik aan mijn route vast. Ik merk dat ik deze laatste kilometers heel erg aan het aftellen ben, nog ander halve kilometer, nog 1 kilometer en 200 meter, nog 800 meter, nog 500 meter! 😉

Ja, ik ben er! De laatste kilometers waren zwaar, maar ik heb gewoon 35 kilometers hardgelopen. Wie had dat een paar jaar geleden ooit gedacht. Vanaf nu de laatste weken afbouwen en dan kan ik op 8 oktober aan de start van de marathon verschijnen. Ik ben er klaar voor en ik heb er zin in!

Menzis Singelloop 2017

singelloop_v2Gister was het dan zo ver, de 20e Menzis Singelloop in Enschede. Voor mij een thuiswedstrijd met de start en finish op nog geen 300 meter van mijn huis vandaan. Mijn 6e singelloop. Ieder jaar ben ik hier een stukje sneller, maar met een tijd van 34,42 vorig jaar wist ik dat het dit jaar heel moeilijk zou worden hier een pr te lopen op de 5EM.

IMG_2062Vrijdag heb ik mijn startbewijs al opgehaald bij Runnersworld Enschede. Helemaal vergeten dat ik bij mijn inschrijving ook het wedstrijd-shirt had besteld. Het was dan ook even een verrassing dat ik ook het t-shirt bij mijn startbewijs kreeg.

 

Zondagochtend helaas niet helemaal fit wakker geworden. Een beetje misselijk. En dit gevoel ging helaas ook niet over. Moet ik nu wel starten? Kan ik niet beter thuis blijven? Gelukkig was de start van de 5EM pas om half drie, dus ik had nog even de tijd om op te knappen. Om 14.00 uur ben ik alsnog naar de start gelopen. Ik had besloten om in ieder geval te starten. Als het niet zou gaan zou ik altijd nog kunnen stoppen en rustig naar huis kunnen lopen.

Om 14.30 uur ging het startschot en daar vertrokken we, vanuit het Enschedese Volkspart richting de singels. Toen ik een stukje aan het lopen was kwam de misselijkheid weer helemaal terug. Ik had het gevoel dat ik moest gaan overgeven. Dat gevoel ging weer weg, maar kwam ook net zo snel weer terug. Bij het één kilometer punt heb ik toch maar besloten om te stoppen. Maar op het moment dat ik naar de rand van het parcours loop komt toch het strebertje in mij naar voren, toch maar weer verder gelopen. Nog een paar keer gedacht om te stoppen, maar op een gegeven moment overviel me de gedachte dat ik sneller thuis zou zijn als ik gewoon het parcours zou volgen, dan dat ik binnendoor naar huis zou wandelen. Als het echt niet meer zou gaan kon ik altijd nog het laatste stuk gaan wandelen.

Mijn schoonouders wonen aan één van de singels en ik had aangegeven dat ik daar rond 14.55 lang zou komen. Toen het 14.55 uur was was ik echter nog zo’n twee kilometer bij mijn schoonouders vandaan. Uiteindelijk liep ik zo’n tien minuten later dan gepland alsnog bij mijn schoonouders voorbij. Fijn om iedereen daar voor mij te zien staan. Ik heb snel even aangegeven dat het niet goed ging, maar wel direct door gelopen. vanuit hier is het nog één kilometer. Dat moet me gaan lukken.

IMG_2084Uiteindelijk behaal ik de finish met een tijd van 40.30 minuten. Bijna 6 minuten later dan vorig jaar. Stiekem baal ik hier enorm van. Van de andere kant heb ik dit jaar wel echt alles moeten geven om de finish te halen, dus deze medaille heb ik echt verdiend. Als later de officiële uitslag komt zie ik dat ik toch nog 400e van de 2429 deelnemers ben geworden en de Singelloop heb gelopen met een gemiddelde snelheid van 12 km/uur. Eigenlijk helemaal niet slecht, voor een wedstrijd waarbij ik me niet topfit voelde.

FullSizeRender

Ik heb nog nooit… De loperseditie

runner-never-have-i-ever_thumb (1)Gisteren zag ik op de site van Lien Robberechts, Fit met Lien, haar lopersversie van het drinkspelletje “Ik heb nog nooit…“. Verschillende vragen over situaties die met hardlopen te maken hebben. Alle vragen beginnen met “Ik heb nog nooit…“. Waar je bij het drinkspelletje bij iedere vraag waar je “Ik heb dat wel gedaan” antwoord een drankje moet drinken, zullen we dat bij deze vragen maar niet doen😉. Er moet vandaag nog hardgelopen worden, toch? Lien moest bekennen dat ze 30 van deze situaties wel heeft meegemaakt. Ik ben benieuwd bij hoeveel situaties ik dit ook moet toegeven, daarom heb ik in deze blog de vragen ook opgeschreven en ga ik mijn antwoorden geven. Ik ben heel nieuwsgierig hoe ver ik kom:

Ik heb/ben nog nooit…

…en teennagel verloren tijdens het rennen. Nee gelukkig nog nooit. Ik lees wel eens dat andere hardlopers dit wel is overkomen. Kom zo’n nagel dan eigenlijk gewoon weer terug?

…de weg verloren. Ja, het is me nu een paar keer overkomen dat ik de weg ben kwijt geraakt. Wat een geluk dat iedere smartphone tegenwoordig een navigatie-app heeft.

…meer dan een uur op de loopband gelopen. Nee nog nooit. De keren dat ik op een loopband heb gestaan zijn op één hand te tellen. Ik heb er ook nog nooit langer dan 30 minuten opgelopen. Hoe enorm ik kan genieten van hardlopen in de buitenlucht, zo verschrikkelijk vind ik lopen op een loopband.

…in de bosjes geplast. Ik moet eerlijk toegeven dat dit wel een paar keer is gebeurd.🙊

…5 kilometer gelopen.✔️

…10 kilometer gelopen.✔️

…een halve marathon gelopen.✔️

…een marathon gelopen. Ja en dat terwijl ik altijd riep: “Een marathon, nooit! Dan moet je wel echt gek zijn!” 8 oktober sta ik aan de start van mijn tweede marathon en in mijn hoofd ben ik al aan het nadenken over een derde. Misschien ben ik dan toch wel een beetje echt gek! 😉

…een schuurwond gehad. Ja helaas, toen ik voor de marathon van Rotterdam aan het trainen was, heb ik een paar keer gelopen met een riem met waterflesjes. Die riem schuurde heel erg waardoor ik op twee plekken schuurwondjes kreeg. Uiteindelijk heb ik de riem vervangen voor een camelbak.

…gesmolten zonnecrème in mijn ogen gekregen tijdens het lopen. Nee, ik vergeet mezelf meestal in te smeren. Maar als ik zie hoe het zweet bij een lange duurloop al in mijn ogen loopt, wil ik niet weten hoe het voelt als dit vermengd is met zonnebrand.

…een val gemaakt tijdens het lopen. Ja, één keer ben ik tijdens het lopen in de regen uitgegleden in een plas regenwater. Languit lag ik op de straat. Natuurlijk net op een druk punt, waar veel mensen het zagen gebeuren.

…de top drie gehaald tijdens een wedstrijd. Nee en dat gaat ook nooit gebeuren. Eén keer 11e geworden tijdens een 15 kilometer run. Daar was ik al heel trots op.

…een stop moeten maken omdat iemand de weg vraagt. Ja, dat is wel een paar keer gebeurd.

…gehuild tijdens een run. Nee, wel na een run. Op het moment dat ik bij de marathon van Rotterdam over de finish kwam werd ik overvallen door emoties.

…gestopt om water of eten te kopen onderweg. Nee, ik moet wel heel eerlijk zijn dat ik bijna nooit geld mee neem tijdens het lopen. Dus zelfs als ik iets zou willen kopen dan lukt me dit niet.

…gedacht: aah, die vieze geur, dat ben ik! Nee, eigenlijk niet. Misschien werkt mijn neus niet zo goed? 😉

…een bruin kleurtje gekregen, puur door te lopen! Ja, dat wel. Niet dat ik in de zomer heel bruin word, maar ik merk dit jaar wel (nu ik meerdere lange duurlopen in de zomer heb gelopen) dat je tijdens het hardlopen wel aardig wat zon meepakt.

…andere dingen afgezegd om te gaan rennen. Ja, ik moet helaas toegeven dat ik me hier inderdaad wel eens schuldig aan heb gemaakt.

…een vakantie gepland vanwege een wedstrijd. Nee, dat niet. Ik heb er wel even aan gedacht om een reis naar Berlijn te plannen met een deelname aan de marathon, maar dit heb ik uiteindelijk niet gedaan. Ik denk wel dat ik in de toekomst zeker een hardloopvakantie ga plannen. Een stedentrip combineren met een marathon.

…twee voeten met blaren gehad. Ik heb in de 5 jaar dat ik hardloop één keer een blaar gehad. Dus nog nooit op beide voeten. 🤞🏻

…een wedstrijd gelopen als training. Ja, afgelopen juni de halve marathon in Amersfoort. Vorig jaar in Den Haag de CPC-loop als training voor de marathon van Rotterdam.

…gepraat met iemand die je niet kent tijdens een wedstrijd. Ja, dat is wel een paar keer gebeurd. Al moet ik eerlijk toegeven dat hoe makkelijk ik op Social Media met andere hardlopers praat, in het echt vind ik dat toch een stuk lastiger.

…gepraat met iemand die je niet kent tijdens je training. Nee, dat is nog nooit gebeurd.

…gelopen met je doel/pace op je handen/armen geschreven. Nee, al zie ik het andere hardlopers wel vaak doen.

…gerend met mijn hond. Nee, mijn hondje houdt het nog geen kilometer vol.

…gerend in de regen. Meerdere keren. Ook tijdens wedstrijden. Een paar jaar geleden was ik tijdens de halve marathon in Enschede al doorweekt voordat het startschot ging.

…gerend in de sneeuw. Yep

…een vriend/vriendin overtuigd om mee te doen aan een wedstrijd. Ja zeker. Ik heb in ieder geval vriendin Lucienne zo ver gekregen dat ze de Singelloop in Enschede heeft meegelopen. Een paar jaar geleden ook mijn zus Leonie op de 5 kilometer tijdens de marathon van Enschede.

…zelf overtuigd om aan een bepaalde race mee te doen. Jazeker, toen ik net gestart was met hardlopen heeft mijn collega Karin mij overtuigd om mee te doen aan de zevenheuvelenloop en later ook aan mijn eerste halve marathon.

…geld betaald voor de foto’s van de wedstrijd. Nee nog nooit, wel meerdere keren getwijfeld.

…een selfie gemaakt tijdens het lopen. Sinds ik Instagram heb, bijna bij ieder rondje.

…een wedstrijd gelopen in het buitenland. Nog nooit, maar het staat zeker op mijn bucketlist.

…wilde dieren tegen gekomen bij het lopen. Nee.

…verkleed een wedstrijd gelopen. Nee en dat zit ook niet in de planning. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg!😉

…gelopen met een ‘running buddy’. Een paar keer. Maar ik loop vrijwel altijd alleen. Misschien lopen er in mijn omgeving gewoon te weinig mensen hard.

Ik heb 19 keer moeten toegeven dat ik een situatie dus wel heb gedaan. Lien, als het een drankspelletje was geweest, had jij nu het meest gedronken. 🍻 Hoe staat het met jullie? ik ben benieuwd hoe jullie bovenstaande vragen beantwoorden?

Road2Eindhoven – Deel 4

Nadat ik de afgelopen periode twee keer een afstand van 25 kilometer heb gelopen, stond er gister een lange duurloop van 30 kilometer op het programma. Eigenlijk staat deze duurloop voor aanstaande donderdag in mijn schema, maar op een doordeweekse avond lukt het mij niet om drie uur te gaan hardlopen. Deze week heb ik dan ook wat in mijn schema geschoven, zodat ik gister de lange duurloop kon lopen. 30 kilometer!! Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik er stiekem wel tegen op zag.

Vrijdag heb ik in Nijmegen bij RunnersWorld een nieuwe voorraad Energiegelletjes van SIS gekocht. Met zo’n lange afstand in het vooruitzicht is het toch wel verstandig om wat extra energie mee te nemen voor onderweg.

Zaterdagavond ben ik achter de laptop gaan zitten om een goede looproute uit te zoeken. Ik hou er niet van om meerdere rondjes te lopen of een bepaalde afstand heen- en terug te lopen. Dit heb ik tijdens beide rondjes van 25 kilometer wel gedaan. Op de terugweg weet je dan precies wat er nog allemaal voor je ligt. Hierdoor weet je ook steeds hoe ver je nog moet. Ik laat me liever steeds verrassen. Anders is het gewoon te zwaar. FullSizeRenderUiteindelijk heb ik via Strava een route van 28 kilometer opgesteld. Dat betekent dat ik er wel voor moet zorgen dat ik ergens in de route er nog twee kilometer bij moet zien te sprokkelen, want niets zo erg als wanneer je na 28 kilometer weer bij je voordeur staat en je jezelf moet motiveren om er toch nog twee kilometer bij te lopen. De route die ik heb opgesteld doet vier verschillende plaatsen aan. Natuurlijk start- en finishstad Enschede, maar ook de plaatsen Lonneker, Oldenzaal en Losser. Bedenkend dat ik dus door vier verschillende plaatsen ga lopen, besef ik dat 30 kilometer dus echt een hele lange afstand is.

Zondag heb ik eerst nog even lekker uitgeslapen, ik ben om half tien opgestaan. Ontbeten met een schaaltje Brinta. Lekker ontbijt met veel koolhydraten. Het eten heb ik even laten zakken en ben om 11 uur vertrokken voor mijn lange duurloop. Mijn rugzak met waterzak omgedaan. Voor de zekerheid mijn ov-kaart en wat geld meegenomen. De gelletjes in mijn flipbelt gestopt en mijn TomTomhorloge op 30 kilometer gezet.

IMG_1806

Nadat ik de deur ben uitgestapt, ben ik in een rustig tempo naar de wijk Roombeek gelopen. Dwars door Roombeek en daarna de stad verlaten. Rustig doorgelopen naar Losser waar ik na 10 kilometer aankwam. Hier heb ik een rondje door het centrum gelopen, waar ik zag dat er op dat moment een hardloopwedstrijd plaats vond. Vanuit Losser ben ik richting Oldenzaal gelopen. Na 18 ½ kilometer zag ik het plaatsnaambordje van Oldenzaal. Vanuit hier ben ik de weg naar Enschede IMG_1769ingeslagen. Bij 22 ½ kilometer kwam ik bij het dorpje Lonneker. En eigenlijk liep ik nog steeds erg lekker. Het lopen ging wel al wat zwaarder dan in het begin, maar het ging nog steeds goed. De afstand van de halve marathon had ik er al opzitten. Bij de hele marathon ben ik dan dus over de helft. Dit jaar was tot nu toe mijn langste afstand de 25 kilometer. Op dat punt was ik nu bijna en hier ga ik vandaag dus overheen. Ik loop dwars door het dorpje Lonneker en pak vandaaruit de weg weer richting Enschede Noord. Voor de tweede keer kom ik door de wijk Roombeek en ik voel dat mijn benen nu wel erg zwaar worden. Ik begin mijn kuiten te voelen. Maar blijf nog steeds in een lekker tempo doorlopen. Nog 3 ½ kilometer en ik ben weer thuis.

 

Na 27 kilometer wordt het echt wel wat zwaarder, maar ik ben er bijna. Ik ben net iets te snel bij huis, waardoor ik nog een laatste rondje door mijn wijk moet lopen.

IMG_1797Ik heb het gehaald. 30 kilometer hardgelopen. Het laatste stuk was zwaar, maar dat mag ook wel. Het is toch 30 kilometer. Dat mag ook wel zwaar zijn! Nog 7 weken en dan sta ik aan de start van de marathon van Eindhoven. Stap voor stap kom ik er steeds iets dichterbij.

 

IMG_1807
Losser

Road2Eindhoven – deel 3

Rondje Duitsland. Afgelopen maandag (3 juli)  was het zo ver, mijn eerste lange duurloop van meer dan 21 kilometer tijdens mijn training voor de marathon van Eindhoven. In juni heb ik tijdens de marathon van Amersfoort de halve marathon nog gelopen, maar nu mag ik 25 kilometer hardlopen. De laatste keer dat ik deze afstand heb gelopen was tijdens de Midwintermarathon in Apeldoorn. Voordat ik de deur uit ging, had ik op de website van Strava een route bepaald. Want niets is zo erg als dat je bijna thuis bent, maar pas 20 kilomter hebt gelopen. Dan is bij mij de motivatie om die laatste 5 kilometers te lopen erg ver te zoeken. Ik heb besloten om er dit keer een internationaal rondje van te maken. Ik ga naar Duitsland lopen! Het blijkt dat het centrum van het Duitse stadje Gronau ongeveer 12 kilometer lopen is. Als ik dan nog een rondje door het centrum van Gronau ren, kom ik precies aan de 25 kilometer.

IMG_1121Vanuit mijn huis loop ik naar het dorp Glanerbrug om net buiten Glanerbrug bij de Duitse grens aan te komen. Ook al woon ik dus best dicht bij de Duitse grens, het geeft toch echt een kick als ik hardlopend bij de grens aan kom. Ik merk dat ik trots op me zelf ben als ik Duitsland in ren. Vanaf de grens loop ik door naar Gronau. Lopend door het centrum van Gronau lijkt het wel of ik vleugels heb gekregen. Zo makkelijk loop ik door dit stadje. Ik geniet met volle teugen als ik langs alle winkelende mensen loop.

 

De eerste 20 kilometer gaan me enorm goed af. Vanaf kilometer 20 wordt het lopen een stuk zwaarder. Omdat de heen- en terugweg dezelfde route is, is de terugweg ook wel wat saaier om te lopen. Maar ook die laatste kilometers leg ik af en na 25 kilometer hardlopen sta ik weer bij mijn voordeur. Het laatste stuk was af en toe best zwaar, maar ik heb het wel mooi gedaan. De komende drie maanden moeten er nog 17 kilometers bij gaan komen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dit me gaat lukken. Het zal met momenten erg zwaar gaan worden, maar eerlijk is eerlijk, het gaat hier natuurlijk wel over de matarhon! Natuurlijk wordt dat zwaar! Maar daarom ook des te mooier als ik over de finish kom. Deze lange duurloop was meteen mijn laatste rondje als 40-jarige. Voor het komende jaar heb ik in ieder geval al een grote uitdaging gepland staan! Beter kunnen we dit nieuwe jaar niet ingaan!

IMG_1126

Road2Eindhoven deel 2

Zoals jullie weten heb ik me ingeschreven voor de marathon van Eindhoven. Mijn tweede marathon. Na de halve marathon in Enschede ben ik met de app “Hardlopen met Evy” gestart met het trainen voor de marathon. Het trainingsschema in deze app bestaat uit IMG_100156 trainingen, waarbij de 56e training de marathon zelf is. Afgelopen maandag heb ik de 26e training uit het schema volbracht en tot nu toe gaat het voorspoedig. Maar ik weet ook wel dat de echte lange duurlopen nog moeten komen.

Amersfoort: Vorige week kon ik zelfs de halve marathon van Amersfoort inplannen in mijn schema. Er stond een duurloop van 100 minuten gepland. Uiteindelijk heb ik 106 minuten gelopen. Dus dat kwam goed uit. Tot nu toe heb ik tijdens mijn trainingen nog niet verder dan deze 21 km gelopen, dus er moet nog wel verder opgebouwd worden. Maar ik heb ook nog ongeveer 3 maanden te gaan voor deze zondag de 8e van oktober.

IMG_0984Ik merk dat nu ik weer echt ergens naar toe werk ik ook weer een stuk fanatieker ben in het hardlopen. Ik moet en zal me aan het schema houden. Misschien dat ik me er zelfs wel iets te veel in vast bijt. Tot nu toe beleef ik erg veel plezier aan de traingen. Ik heb weer een hardloopdoel waar ik echt voor moet werken. Hopelijk blijven de trainingen voorspoedig gaan, ook al zullen ze niet allemaal even gemakkelijk zijn. En wordt deze marathon net zo’n bijzondere ervaring als de marathon van Rotterdam.